Πιο άδικο το φορολογικό σύστημα επί Καραμανλή

Αναποτελεσματική στη συγκέντρωση των φορολογικών εσόδων και άδικη στον τρόπο κατανομής των φόρων αυτών είναι η κυβέρνηση Καραμανλή, σε σύγκριση με την κυβέρνηση Σημίτη της περιόδου 2000- 2004.

Αυτό είναι ένα από τα συμπεράσματα των εμπειρογνωμόνων της Κομισιόν, που διαπιστώνουν συνεχή υστέρηση εσόδων στην Ελλάδα από το 2000 έως σήμερα- η οποία, μάλιστα, είναι αντιστρόφως ανάλογη προς την αύξηση του ΑΕΠ. Η υστέρηση αυτή αποδίδεται από τους εμπειρογνώμονες της Κομισιόν στις διοικητικές ελλείψεις και στρεβλώσεις του συστήματος κι έχει, όπως επισημαίνουν, σοβαρότατες συνέπειες στην επίτευξη των στόχων του προϋπολογισμού. Τέτοιες, που καθιστούν αναγκαία την επιβολή αλλαγών στο φορολογικό σύστημα ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικό.

Η μελέτη των κ.κ. Σερβέρα και Μοσχοβί για λογαριασμό του ΕCΟFΙΝ, υπό τον τίτλο «Φορολογικές ελλείψεις στην Ελλάδα» περιλαμβάνει δύο βασικά συμπεράσματα. Καθώς οι εμπειρογνώμονες έχουν χωρίσει την επταετία 2000-2007 σε δυο περιόδους- 2000- 2004 και 2004- 2007- είναι εύκολο να κάνει κάποιος σύγκριση μεταξύ της δεύτερης κυβέρνησης Σημίτη και της πρώτης κυβέρνησης Καραμανλή. Διαπιστώνεται λοιπόν, όπως αναφέρουν, πως η αναποτελεσματικότητα στη συγκέντρωση των εσόδων βαίνει επιδεινούμενη στην περίοδο διακυβέρνησης

Οι ειδικοί της Κομισιόν δίνουν υψηλότερη βαθμολογία στην κυβέρνηση Σημίτη από αυτήν του Καραμανλή

Καραμανλή- άρα, οι διοικητικές «ανωμαλίες» (σ.σ.: όπως κομψά αναφέρεται στην έκθεση η αδυναμία συγκέντρωσης φορολογικών εσόδων) έχουν κορυφωθεί.

Η σύγκριση. Το δεύτερο συμπέρασμα των δύο μελετητών που συγκρίνουν τα φορολογικά στοιχεία των δύο πολιτικών περιόδων, είναι πως το φορολογικό σύστημα κατά την περίοδο Καραμανλή έχει γίνει πιο «άδικο» σε σχέση με την περίοδο Σημίτη, κάτι που προκύπτει κυρίως από την αναλογία άμεσων κι έμμεσων φόρων. Στην περίοδο 2000- 2004 παρατηρούνται περικοπές φόρων στα χαμηλά εισοδήματα και κίνητρα για την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, όπως και μέτρα ενίσχυσης των φορολογικών εσόδων, κατά κύριο λόγο αύξηση των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων, εισαγωγή φορολογίας στα ρέπος και επιβολή φόρου σε περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν σε off shore εταιρείες. Αντιθέτως, στη δεύτερη περίοδο αυξάνονται μεν οι έμμεσοι φόροι, αλλά παράλληλα οικοδομούνται και ποικίλοι μηχανισμοί ελέγχου- αναποτελεσματικοί, απ΄ ό,τι φαίνεται- ενώ δίνεται έμφαση στο κλείσιμο παλαιών υποθέσεων με διακανονισμούς αλλά και στα έκτακτα μέτρα.

Οι άνθρωποι της Κομισιόν καταλήγουν και σε συγκεκριμένες συστάσεις για να γίνει πιο αποτελεσματικό το σημερινό σύστημα συλλογής εσόδων: περισσότερη πολιτική ανεξαρτησία του συστήματος συλλογής φόρων, απλούστευση του συστήματος με κατάργηση εξαιρέσεων κι εκπτώσεων στη φορολογία επιχειρήσεων που δημιουργεί ανισότητες. Ακόμη, διεύρυνση της φορολογικής βάσης κατά τρόπο που θα επιτρέψει περαιτέρω μείωση των φόρων κι έτσι θα ενισχύσει τα κίνητρα για συμμόρφωση. Ακόμη, βελτίωση του φορολογικού συστήματος θα μείωνε την ανάγκη έκτακτων μέτρων.