70χρονη θα ανάψει την πρώτη σαΐτα

«Από μικρό κορίτσι έβλεπα τον πατέρα μου να φτιάχνει στο σπίτι μας βεγγαλικά, τις σαΐτες. Μου άρεσε να τον παρακολουθώ και να τις ρίχνει την Κυριακή του Πάσχα, γι΄ αυτό και μπλέχτηκα κι εγώ. Παιδιά, εγγόνια και δισέγγονά του πήραμε την παράδοσή του και τη συνεχίζουμε…».

Στα εβδομήντα της χρόνια, φέτος θα τηρήσει και πάλι κατά γράμμα το έθιμο. Η κ. Αντωνία Πετρόγιαννη θα μπει άλλη μία χρονιά μπροστά στον σαϊτοπόλεμο, το άναμμα του καλαματιανού βεγγαλικού, της γνωστής σαΐτας. Ανήμερα του Πάσχα στις 7 το απόγευμα, στη δυτική παραλία (γήπεδο παλαιών σφαγείων)

της πόλης, ντυμένη, όπως πάντα, Μπουμπουλίνα καπετάνισσα, θα ανάψει πρώτη απ΄ όλους- «έτσι, για το καλό», όπως λέει στα «ΝΕΑ»- τις σαΐτες της, που φτιάχνει ο γιος της.

«Ρίχνω από το 1982 ανελλιπώς και θα το συνεχίσω όσο ζω! Δεν φοβήθηκα ούτε την πρώτη φορά που την άναψα στα χέρια μου, ποτέ δεν κινδύνεψα. Θέλει δύναμη και προσοχή, να την κρατάς σφιχτά, μη σου φύγει κι έχεις κανένα ατύχημα…». Προτού φροντίσει να μαγειρέψει για τα μπουλούκια (ομάδες) των «σαϊτολόγων» (κατασκευαστών), η κυρία Αντωνία θα τηρήσει και τη συνήθεια που η ίδια εμπνεύστηκε κι έχει πια καθιερώσει: την «πρόβα τζενεράλε» από νωρίς, τη Μεγάλη Παρασκευή. «Θα ανάψουμε σαΐτες και έξω από την πόρτα μας. Μόλις περάσει ο Επιτάφιος, σταματάμε την πομπή και τις ανάβουμε με τον γιο και τον δεκάχρονο εγγονό μου, τον Γιώργο…».

Και η… διάδοχος. Για πέμπτη συνεχή χρονιά και η 19χρονη Ελένη Αλοιμόνου θα βρεθεί με δέκα σαΐτες, μία μία αναμμένες από τα χέρια της. Ήταν να μη μάθει να βάζει… μπουρλότο. «Οι θείοι μου έχουν το δικό τους μπουλούκι, ο παππούς μου συμμετείχε και αυτός στο έθιμο. Στην αρχή δεν ήξερα ούτε πως να κρατήσω τη σαΐτα όταν την άναψα, έτρεμα ολόκληρη! Γρήγορα, ωστόσο, η ιδέα του φόβου μού έφυγε, τα κατάφερα μόνη μου από την αρχή, δεν άφησα κανέναν να με βοηθήσει. Με τη δεύτερη πια, αέρα!…», θυμάται σήμερα.