«Πολιτικές ίντριγκες σταύρωσαν τον Ιησού»

Θύμα πολιτικής περισσότερο παρά θρησκευτικής ίντριγκας ήταν ο Ιησούς, υποστηρίζει ο συγγραφέας Μάικλ Μπέιτζεντ, «πηγή», μεταξύ άλλων, και του «Κώδικα ντα Βίντσι»
Υπερβολές οπωσδήποτε έχει. Και ανακρίβειες επίσης. Η εναλλακτική του όμως αφήγηση για τα γεγονότα που γέννησαν τον Χριστιανισμό έχει γοητεύσει εκατομμύρια αναγνώστες. Γοήτευσε και τον Νταν Μπράουν που εν πολλοίς την υιοθέτησε και έφτιαξε τον πολυδιαβασμένο «Κώδικα ντα Βίντσι». Ο Νεοζηλανδός Μάικλ Μπέιτζεντ έχει γράψει πολλά βιβλία για τα θέματα αυτά, τα περισσότερα μαζί με έναν άλλο ερευνητή, τον Ρίτσαρντ Λι. Οι δυο τους, μαζί με τον Χένρι Λίνκολν, υπέγραψαν πριν από 25 χρόνια το «Άγιο αίμα, άγιο Γκράαλ» και μάλιστα βρέθηκαν στα δικαστήρια με τον Νταν Μπράουν, κατηγορώντας τον για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας.

Ο «Φάκελος Ιησούς», το τελευταίο βιβλίο του Μπέιτζεντ, είναι μια σύνοψη (500 σελίδων!) των όσων έχει μάθει ο συγγραφέας για τον Χριστό από τις πολυετείς του έρευνες στο πλαίσιο των ενδιαφερόντων του. Οι πηγές, ως γνωστόν, είναι συχνά ασαφείς και αντιφατικές. Ωστόσο εκείνος δηλώνει βέβαιος ότι ο Ιησούς ήταν παντρεμένος (με τη Μαγδαληνή), ότι ο Πόντιος Πιλάτος δεν ένιψε τας χείρας του αλλά τον σταύρωσε («οι εβραίοι δεν σταύρωναν αλλά λιθοβολούσαν», λέει) γιατί φοβήθηκε τα πολιτικά κινήματα των ζηλωτών στα οποία τον θεωρούσε αναμεμειγμένο. Δηλώνει επίσης ότι ο Ιησούς δεν πέθανε στη Σταύρωση και ότι η απόδειξη γι΄ αυτό υπήρχε σε κείμενα που σώζονταν μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα αλλά μετά πουλήθηκαν και καταστράφηκαν.

ΙΝFΟ

Μάικλ Μπέιτζεντ, «Φάκελος ΙησούςΑποκαλύπτοντας τη μεγαλύτερη συγκάλυψη της Ιστορίας», μτφ Γιώργος Καλαμαντής, Εκδ. Πατάκη, σελ. 520,
τιμή: 22,50 ευρώ.

Σύμφωνα με τον Μάικλ Μπέιτζεντ, το διακύβευμα στην περιπέτεια του Ιησού ήταν κατ΄ αρχήν πολιτικό. «Οι πάπυροι της Νεκράς Θάλασσας προσφέρουν ένα πλαίσιο για να κατανοηθούν ο ρόλος του Ιησού και οι πολιτικές μηχανορραφίες, οι οποίες θα έπαιζαν σημαντικό ρόλο για τη γέννησή του, τον γάμο του και τον ενεργό ρόλο του στη σφοδρή επιθυμία των ζηλωτών για νίκη. Οι ζηλωτές, που αντιμάχονταν τους Ρωμαίους, αναζητούσαν τον μεσσία που θα τους οδηγούσε στη νικηφόρα νίκη, ώστε να υπάρξει ξανά μια καθαρή γενιά από αρχιερείς και βασιλιάδες από τον οίκο του Δαβίδ στο Ισραήλ. Ο κανόνας της κοινότητας, για παράδειγμα, μιλάει για τους μελλοντικούς “μεσσίες του Ααρών και του Ισραήλ”», λέει.

«Ο μεσσίας του Ααρών αναφέρεται στον αρχιερέα ενώ ο μεσσίας του Ισραήλ δηλώνει έναν βασιλιά από τον οίκο του Δαβίδ. Σύμφωνα με τα Ευαγγέλια, ο Ιησούς καταγόταν από τον οίκο του Δαβίδ από την πλευρά του πατέρα του. Από την πλευρά της μητέρας του ήταν από τον οίκο του Ααρών, του αρχιερέα (Κατά Ματθαίον, κεφ. 1:16, Κατά Λουκάν, κεφ.

1:5, 36-κεφ. 2:4). Αντιλαμβανόμαστε ξαφνικά τη σημασία του για τον αγώνα των ζηλωτών όταν συνειδητοποιούμε ότι λόγω της καταγωγής του ήταν ο κληρονόμος και των δύο οίκων».


«Διαταραγμένοι» ευνούχοι

«Η Εκκλησία», υποστηρίζει ο Μάικλ Μπέιτζεντ αναφερόμενος στη θεωρούμενη παρθενογένεση του Ιησού, «δημιούργησε μια λατρεία της παρθενίας και η λατρεία αυτή προσείλκυσε πολλούς άντρες, οι οποίοι μπορούν να περιγραφούν, στην καλύτερη περίπτωση ως “διαταραγμένοι” και, στη χειρότερη, ως παθολογικά τυπολάτρεςάντρες. Όπως ο εκκλησιαστικός πατέρας Ωριγένης, που ευνουχίστηκε μόνος του σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, ώστε να μπορέσει να γίνει ακόμα πιο τέλειος χριστιανός, ή όπως ο Αυγουστίνος, που μισούσε κάθε απόλαυση, ιδίως αυτή που προερχόταν από το σεξ. Μια σειρά από τέτοιους άντρες πάλεψαν να εισαγάγουν την υποχρεωτική αγαμία, η οποία τελικά επιτεύχθηκε το 1139, όταν ο γάμος και το σεξ απαγορεύτηκαν στους ιερείς της Ρωμαϊκής Εκκλησίας. Όμως ο Ιησούς δεν μίλησε ποτέ για αγαμία και ο Παύλος αναφέρει ότι δεν υπήρχε καμία προφορική μαρτυρία για κάτι τέτοιο. Γράφει: “Περί δεν των αγάμων, εντολήν κυρίου δεν έχω” (Α΄ προς Κορινθίους, κεφ. 7:25).

Σύμφωνα με τον συγγραφέα, η θέση των Φαρισαίων εκείνον τον καιρό, ήταν πως «απόλυτο καθήκον του άντρα ήταν να παντρευτεί». Αλλά δεν κατηγορούν ποτέ τον Ιησού για αγαμία, ένδειξη, κατά τον Μπέιτζεντ, ότι και ο Ιησούς ήταν παντρεμένος. Η αγαμία αποτέλεσε αργότερα, κατά τον ίδιο, μέσο προσέγγισης των εθνικών, καθώς έχαιρε ιδιαίτερης εκτίμησης στους κύκλους των φιλοσόφων, κυρίως των στωικών.


Νέες θεωρίες

Ο Ιησούς ήταν ο γαμπρός στον γάμο στην Κανά με νύφη τη Μαγδαληνή Καταδικάστηκε για πολιτικά εγκλήματα από τον Πιλάτο ο οποίος δεν ένιψε τας χείρας του Δίπλα του στη Σταύρωση δεν ήταν ληστές αλλά μαχητές για την ελευθερία της Ιουδαίας Ο Ιησούς δεν πέθανε στη Σταύρωση και ζούσε το 45 μ.Χ.

Το άστρο της Βηθλεέμ (δηλαδή η δυναστεία του οίκου του Δαβίδ) είναι «ο μεσσίας της Βηθλεέμ»