Γνώμη

Αχ αυτό το ποδόσφαιρο

O καρδινάλιος Ρισελιέ, πρωθυπουργός της Γαλλίας στα μέσα του 17ου αιώνα που έχει καταγραφεί από την ιστορία ως ψυχρός και αυταρχικός, συνήθιζε να λέει πως ο άτυχος και ο άφρων είναι δύο πλάσματα συνώνυμα. Στην προκειμένη περίπτωση, ο χαρακτηρισμός ταιριάζει γάντι για μία ποδοσφαιρική ομάδα, τον Ατρόμητο, που οικτίρει την τύχη του για τον υποβιβασμό του, αν και κρατούσε στα χέρια του την ποθητή παραμονή.

Σε σκωτσέζικο ντους συναισθημάτων υποβλήθηκαν όσοι έζησαν την αγωνιώδη προσπάθεια του Ατρομήτου και του Εργοτέλη να παραμείνουν στη Super League. Για τριάντα έξι λεπτά, όσο δηλαδή βρισκόταν μπροστά στο σκορ ο Ατρόμητος εις βάρος του Πανιωνίου και ο Εργοτέλης επί της Ξάνθης, η κρητική ομάδα βρισκόταν στη δεύτερη κατηγορία. Οι ψίθυροι και τα πονηρά χαμόγελα εμφανίστηκαν σαν την αφρικανική σκόνη πάνω από την Αθήνα.

Ο Λάμπρος Χούτος, η Ferrari του ελληνικού ποδοσφαίρου κατά παλαιότερη δήλωση του πατέρα του, ήρθε σαν βοριάς και καθάρισε την ομιχλώδη ατμόσφαιρα, φέρνοντας δάκρυα απογοήτευσης στα μάτια των παικτών του Ατρομήτου και χαράς σ΄ αυτούς του Εργοτέλη.

Μία στραβοκλωτσιά, ένα λάθος σφύριγμα και ο Παράδεισος γίνεται Κόλαση. Το ζεστό μετατρέπεται σε κρύο. Η απογοήτευση, ντελίριο χαράς. Ηφαίστειο συναισθημάτων που παρασύρουν στο διάβα τους σχέδια του μέλλοντος, σκέψεις του παρελθόντος.