«Χάθηκε» η μνήμη ενός αιώνα

«Ο Παλαμάς ήτανε πολύ συμπαθητικός, ένα ανθρωπάκι μικρό, τόσο δα, ένα και σαράντα ήτανε όλος όλος, φόραγε το καβουράκι, το σκληρό κολάρο. Ο δε Ξενόπουλος ήτανε αριστοκράτης, τον έβλεπες, είχε ένα μπαστούνι με ασημένια λαβή από πάνω, χρυσό δαχτυλίδι, και φορούσε και ρεπούμπλικα, ψηλός, κι αυτός ερχόταν κάθε μεσημέρι, θα πήγαινε στον Σαραντόπουλο απάνω να κουβεντιάσουνε».

Ο Νίκος Παντελάκης, ο κύριος Νίκος της «Εστίας», που πέθανε χθες, γνώρισε όλη τη διανόηση του 20ού αιώνα. Δουλεύοντας στο Βιβλιοπωλείο της «Εστίας» από τα δέκα του χρόνια, δηλαδή από το 1923, μέχρι τα εβδομήντα οκτώ του, δηλαδή το 2001, πρόλαβε να γνωρίσει τον Παλαμά, τον Ξενόπουλο, τον Βλαχογιάννη. Και γνώρισε- ο ίδιος άνθρωπος! – και μία ολότελα άλλη γενιά, όπως του Χρήστου Χωμενίδη. Τα άφησε παρακαταθήκη όλα αυτά- ευτυχώς- με μία προφορική αφήγηση που έγινε βιβλίο (τίτλος: «Σαν να διάβασα ένα βιβλίο») πριν από δύο, τρία χρόνια. Ο σημερινός τελευταίος αποχαιρετισμός στις 16.00,

στο Νεκροταφείο Καισαριανής, είναι λοιπόν ένα αντίο στο 95χρονο σύμβολο του ιδιαίτερου αυτού επαγγέλματος, του βιβλιοπώλη, και είναι και ένα αντίο στην ίδια την εκδοτική μνήμη.