ΕΚΚΕγε αμερικανική σημαία, τώρα «καίει» Καραμανλή

Ο Πέτρος Τατούλης θα ξαναχτυπήσει. Κυρίως γιατί- όπως λέει στους συνομιλητές του- θέλει να αποδείξει ότι η έκρηξη στην Κεντρική Επιτροπή της Ν.Δ. δεν ήταν ένας παρορμητισμός της στιγμής, ούτε μια κίνηση για να κερδίσει τα δικά του πέντε λεπτά δημοσιότητας. Αλλά μια πολιτική παρέμβαση που είχε προαναγγελθεί από καιρό και θα έχει συνέχεια. Γιατί όπως λέει ο ίδιος «το παιχνίδι μόλις τώρα αρχίζει…».

Με νέες δηλώσεις, άρθρα, αλλά κι ένα προσωπικό μπλογκ που θα μπει σε λειτουργία αμέσως μετά το Πάσχα, ο «αντάρτης» της Ν.Δ. θα επιδιώξει να ανοίξει έναν ευρύτερο διάλογο για όσα συμβαίνουν και όσα βλέπει να έρχονται. Τις «δήθεν μεταρρυθμίσεις», τα σκάνδαλα που μπήκαν στο συρτάρι και το «τέλος του δικομματισμού». Το μήνυμα σε Μαξίμου και Ρηγίλλης είναι σαφές: δεν πρόκειται να ησυχάσει, το «σιωπητήριο» που διέταξε ο Κων. Καραμανλής δεν τον αφορά και εάν με τη στάση του κρατά σε κατάσταση συναγερμού τους επιτελείς σε κυβέρνηση και κόμμα, αυτό δεν είναι δικό του πρόβλημα, όπως λέει. Οι παρεμβάσεις του θα είναι στοχευμένες, δεν θα ξεφεύγουν από τα όρια της πολιτικής κριτικής και δεν διαπραγματεύεται τη θέση του στη Ν.Δ., όπως αναφέρει την τελευταία εβδομάδα στους συνομιλητές του.

Αναστάτωση. Στην κυβέρνηση είναι προφανές ότι αντιμετωπίζουν τον βουλευτή Αρκαδίας με την παροιμία «σκύλος που γαβγίζει, δεν δαγκώνει». Αυτά σε επίπεδο επικοινωνίας, γιατί επί της ουσίας γνωρίζουν καλά – όπως παραδέχεται κορυφαίο στέλεχος της Ν.Δ.- ότι ο Π. Τατούλης προκαλεί αναστάτωση και ερωτηματικά: ο στόχος να τον ακυρώσουν ως μια «γραφική περίπτωση» δεν είναι εύκολος, όχι μόνο γιατί ο λόγος του είναι συγκροτημένος, αλλά κι επειδή με αυτά που λέει, εάν δεν ξεφύγει από το μέτρο, θα βρίσκει πάντοτε πρόθυμο ακροατήριο. Στον χώρο της αντιπολίτευσης σίγουρα, αλλά ποιος αμφιβάλει ότι οι ενστάσεις του συζητώνται και στην κομματική βάση και μεταξύ των βουλευτών της Ν.Δ.;

Περισσότερο από το θρυμματισμένο «μεταρρυθμιστικό προφίλ» της κυβέρνησης και την εικόνα μιας διεφθαρμένης παρέας εξουσίας που προέβαλε ο Π. Τατούλης, εκείνο που πραγματικά απασχολεί τον κυβερνητικό πυρήνα είναι- όπως λένε κυβερνητικά στελέχη- οι αναφορές του σε έναν νέο δικομματισμό. Ήταν μια προειδοποίηση που έχει παρασκήνιο ή η αναφορά τού πρώην υφυπουργού δεν ήταν παρά λόγια που «ήθελαν να δημιουργήσουν ένα πολιτικό μυστήριο», αναρωτιούνται οι ίδιες πηγές.

«Νέου τύπου δικομματισμός». «Ο κρατικοδίαιτος δικομματισμός τελειώνει. Πρέπει να προετοιμαστούμε για μια περίοδο αστάθειας μέχρι να ξαναμοιραστεί η πολιτική τράπουλα. Τότε πιθανότατα να εμφανιστεί ένας νέου τύπου δικομματισμός, ο οποίος όμως δεν θα βασίζεται στη διαχείριση ή στην ελπίδα διαχείρισης του μεγάλου κράτους, αλλά σε συμβατές μεταξύ των στελεχών απόψεις για το μέλλον του τόπου», είπε προκαλώντας ανατριχίλα σε πολλούς μέσα στη γαλάζια Κεντρική Επιτροπή. Όπως παραδέχονται εκ των υστέρων επιτελικά κομματικά στελέχη, εκείνα τα δέκα λεπτά της ομιλίας Τατούλη, το φάντασμα των 150 βουλευτών βρισκόταν όντως στην αίθουσα και «στο τέλος υπήρξε και κάποια ανακούφιση». Με τον τρόπο που μιλούσε ο πρώην υφυπουργός, αρκετοί περίμεναν ότι θα έκλεινε την ομιλία με την ανακοίνωση της παραίτησής του, αλλά η αυτοδυναμία τελικώς διεσώθη…

Αλλά εκείνα τα λόγια για το «τέλος του δικομματισμού» πού αποσκοπούσαν; Ο Π. Τατούλης δηλώνει κατηγορηματικά ότι «δεν είναι λαγός της Ντόρας Μπακογιάννη», ούτε «συμπορεύεται με τον Ευαγ. Βενιζέλο», όπως άρχισε να διακινείται στα κομματικά γραφεία μετά την παρέμβαση-βόμβα στην Κεντρική Επιτροπή. Είναι πεπεισμένος, όμως, ότι «ο κύκλος της αυτοδυναμίας έχει κλείσει», ότι στην κοινωνία υπάρχουν «διεργασίες» που θα αναδείξουν νέα πρόσωπα και μετά τις εκλογές θα υπάρξουν, «νομοτελειακά», διεργασίες και στο πολιτικό προσωπικό.

Αμέσως μετά το Πάσχα ξεκινά το προσωπικό του μπλογκ για ευρύτερο διάλογο σχετικά με τις «δήθεν μεταρρυθμίσεις», και τα σκάνδαλα που μπήκαν στο συρτάρι

Παζάρι για «πανωπροίκι» στον ΟΤΕ

Μια καλύτερη τιμή από τα 26 ευρώ που προσέφερε στη ΜΙG και δικαίωμα βέτο από το Δημόσιο για κρίσιμες αποφάσεις που αφορούν είτε τα εθνικά συμφέροντα της χώρας είτε το μέλλον του Οργανισμού, είναι οι βασικές διεκδικήσεις του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης από την Deutsche Τelekom, προκειμένου να κλείσει μια συμφωνία με τις λιγότερες δυνατές αναταράξεις.

Από την άλλη μεριά, είναι διατεθειμένη να δώσει στους Γερμανούς το δικαίωμα μελλοντικής αύξησης της συμμετοχής τους στο κεφάλαιο του ΟΤΕ, αλλά χωρίς να δεσμεύει τη μελλοντική κυβέρνηση γι΄ αυτό, αφού θα απαιτείται η συγκατάθεσή της.

Οι αναταράξεις δεν προέρχονται μόνο από τους εργαζόμενους και την αντιπολίτευση, που έδειξε κατηγορηματικά την αντίθεσή της στην παραχώρηση του μάνατζμεντ του ΟΤΕ στους Γερμανούς κατά την προχθεσινή συζήτηση στη Βουλή, αλλά και από τους κόλπους του κυβερνώντος κόμματος. Στο δίδυμο των αρμόδιων υπουργών Οικονομίας και Μεταφορών κ. Αλογοσκούφη και Χατζηδάκη, που δείχνουν να συνεργάζονται αρμονικά στα θέματα αυτά, έρχεται να αντιπαρατεθεί η παραδοσιακή γραμμή Σουφλιά, και όχι μόνο.

Οι αντιρρήσεις. Όμως, όπως επισημαίνει αρμόδια πηγή του οικονομικού επιτελείου, «μπορεί να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και επιφυλάξεις μέσα στην κυβέρνηση, αλλά στο τέλος τα στελέχη αυτά θα εξαρτήσουν τη στάση τους από το περιεχόμενο της συμφωνίας». Γι΄ αυτό και η επιδίωξη των κ. Αλογοσκούφη και Χατζηδάκη, μέσω των συμβούλων αποκρατικοποίησης που διαπραγματεύονται το τεχνικό μέρος της συμφωνίας με την Deutsche Τelekom, είναι να εξασφαλισθούν όροι που να περιορίζουν τις δυνατότητες αντιρρήσεων.

Μια καλύτερη τιμή θα περιορίσει, πιστεύουν, την επιχειρηματολογία περί ξεπουλήματος και περί εκχώρησης του μάνατζμεντ του ΟΤΕ δωρεάν, που υποστηρίζει το ΠΑΣΟΚ, ενώ η δυνατότητα βέτο δίνει την εντύπωση ότι το Δημόσιο δεν παραχωρεί το μάνατζμεντ.

Η γερμανική πλευρά. Αλλά και οι Γερμανοί έχουν τους δικούς τους μετόχους να πείσουν και δεν θα ενδώσουν στις ελληνικές πιέσεις, αν δεν διασφαλίσουν αυτά που οι ίδιοι θεωρούν ζωτικά συμφέροντά τους. Γι΄ αυτό και ο Νο 2 της Deutsche Τelekom και βασικός διαπραγματευτής με την ελληνική κυβέρνηση κ. Καρλ Γκέρχαρντ Άικ έλεγε προχθές σε συνέντευξή του ότι αν δεν υπάρξει συμφωνία στους όρους της γερμανικής εταιρείας, το ντιλ θα ακυρωθεί. Ο βασικός, πάντως, όρος της Deutsche Τelekom, που είναι να επιλέγει η ίδια τον διευθύνοντα σύμβουλο και να έχει αποφασιστικό ρόλο στο καθημερινό μάνατζμεντ, φαίνεται πως έχει διασφαλισθεί.


Αυξήσεις κάτω από τον πληθωρισμό

Εντολή για λιτότητα στους μισθούς με αυξήσεις που δεν θα ξεπερνούν το 3,5% έδωσαν χθες οι υπουργοί Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης και Μεταφορών Κ. Χατζηδάκης στους διοικητές των ΔΕΚΟ με τους οποίους συναντήθηκαν- και συγκεκριμένα του ΟΑΣΑ, του ΟΣΕ, της Ολυμπιακής και των ΕΛΤΑ.

Όπως τόνισαν, σύμφωνα με πληροφορίες, οι δύο υπουργοί, οι αυξήσεις πρέπει να αντανακλούν τα μεγάλα ελλείμματα των ΔΕΚΟ και το γεγονός ότι οι μισθοί των υπαλλήλων τους είναι υψηλότεροι από των υπολοίπων δημοσίων υπαλλήλων.

Τα ελλείμματα των ΔΕΚΟ είναι πράγματι κάθε χρόνο και μεγαλύτερα παρά τον νόμο της κυβέρνησης που υποτίθεται ότι θα οδηγούσε σε εξυγίανσή τους. Στην πράξη τα επιχειρησιακά τους σχέδια δεν υφίστανται ή δεν εφαρμόζονται.

Έτσι, ο ΟΣΕ και ο ΟΑΣΑ έχουν συσσωρευμένα χρέη πάνω από 10 δισ. ευρώ. Οι φετινές ζημιές του ΟΣΕ υπολογίζεται ότι θα προσεγγίσουν τα 800 εκατ. από 700 εκατ. του προηγούμενου χρόνου. Οι ζημιές του ΟΑΣΑ το 2007 ήταν 397,5 εκατ. από 375,5 εκατ. το 2006. Συνολικά ο δανεισμός των ΔΕΚΟ υπολογίζεται ότι θα φτάσει τα 2,5 δισ. ευρώ το 2008 από 1,5 δισ. το 2006.


Δέσμευση Αλογοσκούφη να φέρει τη σύμβαση στη Βουλή

Να φέρει τη σύμβαση της ΜΙG και της Deutsche Τelekom στη Βουλή δεσμεύτηκε χθες ο κ. Αλογοσκούφης. Είπε επίσης ότι συναντήθηκε δύο φορές με εκπροσώπους της ΜΙG τον περασμένο Σεπτέμβριο και τον Νοέμβριο, για να τους προειδοποιήσει να μη συνεχίσουν να αγοράζουν μετοχές του ΟΤΕ. «Συνέχισαν να αγοράζουν», είπε ο κ. Αλογοσκούφης, απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνη. Έπειτα από αυτό, η κυβέρνηση ψήφισε τη γνωστή τροπολογία που εμπόδισε τη ΜΙG να αγοράσει πάνω από το 20% των μετοχών του ΟΤΕ.


Από τον Μάο στη Ρηγίλλης

O απόηχος της επίθεσης του περασμένου Σαββάτου τον βρήκε στην Αρκαδία. Έφυγε αμέσως μετά την Κ.Ε. για την Τρίπολη, το Λεβίδι και το Καστρί Κυνουρίας, το χωριό απ΄ όπου κρατά τις ρίζες του και παραμένει το ησυχαστήριό του.

Στο Καστρί, ένα χωριό σχεδόν στα χίλια μέτρα, στις πλαγιές του Πάρνωνα, οι ρυθμοί είναι αργοί, η πίεση μικρότερη και για τον Π. Τατούλη ο τόπος αυτός έδινε πάντοτε την ευκαιρία για περισυλλογή και αποφάσεις. Στα 55 χρόνια του ο χειρουργός, που ως φοιτητής πέρασε από το ΕΚΚΕ για να κάνει πολιτική καριέρα στη Ν.Δ., εκεί θα αναζητήσει τις επόμενες ημέρες πολλές απαντήσεις, μαζί με τους δικούς του ανθρώπους. Ο πατέρας του, που μέσα στην ταραγμένη εβδομάδα πέρασε οξύ καρδιακό επεισόδιο, ήταν ο ταβερνιάρης του χωριού – μια ταβέρνα που περνούσε από πατέρα σε γιο για περισσότερο από εκατό χρόνια. Σε εκείνη την ταβέρνα είχε ο Π. Τατούλης και τα πρώτα πολιτικά ερεθίσματα, στα χρόνια του ΄60. Η οικογένεια, με ρίζες στη Σμύρνη, ήταν με την ΕΡΕ, αλλά από τα χρόνια της εφηβείας του είχε αντιληφθεί ότι στην πολιτική δεν υπάρχει μονόδρομος.

Ο Μίκης και ο Αλευράς…
Όπως πολλά χωριά της Αρκαδίας, το Καστρί ήταν ένας από τους τόπους εξορίας αριστερών που επέλεξαν οι πραξικοπηματίες. Την ώρα που ο Μίκης Θεοδωράκης είχε απομονωθεί στη Ζάτουνα, στην ταβέρνα του Παναγιώτη Τατούλη έτρωγαν καθημερινά ο Γιάννης Αλευράς, ο Γιάννης Σκουλαρίκης και άλλοι εκτοπισμένοι. Το Πολυτεχνείο βρήκε τον Πέτρο Τατούλη στην Αθήνα και το δεύτερο έτος της Ιατρικής. Στα περισσότερα από όσα διαδραματίστηκαν εκείνη την περίοδο ήταν παρών, ενώ ο δρόμος της αναζήτησης τον είχε στείλει από το 1972 στην ΑΣΠΕ, την έκφραση του ΕΚΚΕ στο φοιτητικό κίνημα. Ο Αρκάς φοιτητής έβλεπε τα πράγματα από μια φιλελεύθερη σκοπιά, υπήρχαν τριβές στην οργάνωση, αλλά ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία και η αγωνιστικότητα ξεχείλιζε.

Στη μεγάλη πορεία του 1976 προς την πρεσβεία των ΗΠΑ πολλοί θυμούνται τον Π. Τατούλη να καίει μια αμερικανική σημαία. Κάπου δίπλα στο πλάνο ήταν και ο Θοδ. Τσουκάτος με τον Στ. Κούλογλου, αλλά ο κύκλος αυτός- όπως και για τους περισσότερους άλλωστεέκλεισε ένα χρόνο αργότερα για να πέσει το βάρος στην Ιατρική. Το 1979, ο πλούσιος φάκελος που υπήρχε στην Ασφάλεια για τον Τατούλη τον έστειλε με φύλλο πορείας στην Ψέριμο, ενώ το ΄81 πρωτοστάτησε στη δημιουργία συνδυασμού για τις εκλογές του προσωπικού στο Παναρκαδικό Νοσοκομείο της Τρίπολης, όπου έκανε και το αγροτικό του.

Στην ταβέρνα του πατέρα του στο Καστρί Αρκαδίας πήρε τα πρώτα πολιτικά ερεθίσματα από τους εξόριστους που έτρωγαν εκεί

«Αιρετικός». Ο Π. Τατούλης εξελέγη πρόεδρος του συλλόγου, ο συνδυασμός απορρόφησε και τα στελέχη της Ν.Δ. και, χωρίς πολλά πολλά, μπήκε μπροστά μια συνδικαλιστική πορεία στον ιατρικό κλάδο με γαλάζιο χρώμα που οδήγησε το 1990 στα έδρανα της Βουλής, με κυβέρνηση Μητσοτάκη και τον μανδύα του νεοφιλελευθερισμού να τυλίγει και τον ίδιο. Έκτοτε εκλέγεται συνεχώς πρώτος στην Αρκαδία, ενώ στα χρόνια του ΄90 είχε προκαλέσει αίσθηση με τις προτάσεις του για τις ιδιωτικές φυλακές, την αποποινικοποίηση της κάνναβης, αλλά και το Σκοπιανό. Ο Π. Τατούλης ήταν ο πρώτος στη Ν.Δ. που ζήτησε να γίνει αποδεκτό το «πακέτο Πινέιρο» με το όνομα «Νοβομακεντόνια».

… και ο Ζαχόπουλος. Με τον Κ.. Καραμανλή οι σχέσεις του ήταν μάλλον τυπικές. Ακολούθησε τον Βαρβιτσιώτη απέναντι στον Έβερτ και στο Συνέδριο του 1997 στήριξε δυναμικά τον Γ. Σουφλιά. Έναν χρόνο μετά διεγράφησαν μαζί από τον Καραμανλή, αλλά ο ίδιος επέδειξε διαγωγή κοσμία και το 1999 επανήλθε στο κόμμα. Η μεγάλη διαμάχη με τον Χρ. Ζαχόπουλο τελικώς χαρακτηρίζει και τη διετία που διετέλεσε υφυπουργός Πολιτισμού. Ο Ζαχόπουλος έμεινε στο ΥΠΠΟ, ο Τατούλης απομακρύνθηκε και αρκετοί στη Ν.Δ. ανατρέχουν σήμερα σε όσα είχε πει κατά την παράδοση στον Γ. Βουλγαράκη και είχαν περάσει απαρατήρητα: «Οι δυνάμεις της συντήρησης, ασχέτως πολιτικής τοποθέτησης, μας πολέμησαν πεισματικά, αλλά σε θέματα αρχών δεν κάναμε υποχωρήσεις…». Το άλλο που άφησε πίσω, ήταν έξι επιστολές για τον ρόλο Ζαχόπουλου, που βρίσκονται στο συρτάρι του Πρωθυπουργού και πολλοί φοβούνται ότι η κυβέρνηση μια μέρα θα τις βρει μπροστά της…