Φαινόμενα

Σποτάκια προβλημάτων

Σε ολιγόλεπτα βιντεάκια τα προβλήματα των πυροπαθών που προβάλλονταν λίγο λίγο κάθε μέρα μη και μας πέσουν βαριά
Άνθρωποι που δεν τους έχει απομείνει παρά η στωική αναμονή για μια καλύτερη μέρα, μισοκαμένα γκρεμίδια που χάσκουν στον ορίζοντα με μια αποκαλυπτική σιωπή, όλα εικόνα ανάγλυφη σε πλήρη θέα οποιουδήποτε θελήσει να κοιτάξει προς τις περιοχές που έπληξαν οι φωτιές του περασμένου Αυγούστου.

Ως εκ τούτου, η κάμερα του Τέρενς Κουίκ που έκανε το τηλεοπτικό οδοιπορικό στα καμένα είχε άφθονο υλικό να καταγράψει από τις υπηρεσίες που δεν αριθμούσαν παρά ελάχιστους υπαλλήλους για να αντιμετωπίσουν τον τεράστιο όγκο των υποθέσεων μέχρι τα μισοκαμένα σπίτια, και από τις καμένες ελιές μέχρι τα ελαιοτριβεία που δεν έχουν δουλειά και μαραζώνουν μαζί με τους καταχρεωμένους ιδιοκτήτες τους.

Θα μπορούσε να είναι ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό, και η αλήθεια είναι ότι η κεντρική εξουσία μόλις προβλήθηκαν τα πλάνα με την άδεια αίθουσα από υπαλλήλους αντέδρασε στέλνοντας μερικούς επιπλέον για τη συλλογή εγγράφων. Παρακολουθήσαμε μάλιστα μια πολύ μαχητική σκηνή του Τέρενς Κουίκ με τον προϊστάμενο της υπηρεσίας αποζημιώσεων που αρνιόταν να μιλήσει στην κάμερα πριν πάρει άδεια. Ποια άδεια; του λέει ο Κουίκ, είμαι δημοσιογράφος και ρωτώ για την πορεία των αποζημιώσεων. Μάλιστα! Η τηλεόραση και η μαχητική δημοσιογραφία στο πλευρό των πυροπλήκτων.

Όχι ακριβώς. Το οδοιπορικό κατακερματισμένο σε δεκάδες «σποτ εγκατάλειψης» ή «σποτ καταστροφής» ή «σποτ συγκίνησης» που προβάλλονταν για λίγα δευτερόλεπτα καθημερινώς καθόλη τη διάρκεια της εβδομάδας ήταν η απόδειξη ότι η τεχνολογία και οι κανόνες της διασκεδαστικής ενημέρωσης κυριαρχούν πάντοτε εις βάρος του περιεχομένου.

Το υλικό με τις μαρτυρίες και τα πλάνα με την εγκατάλειψη κατατεμαχίστηκαν σε ολιγόλεπτα βιντεάκια, τα οποία προβάλλονταν με την ίδια μέθοδο που ο Τέρενς προβάλλει τα ταξίδια του σε μέρη χλιδάτα με μικρά «σποτ χλιδής» ή «σποτ μαγευτικής θέας» κ.λπ.

Βλέπαμε μια μαρτυρία ελαιοπαραγωγού και πλάνα από τις ελιές του, ακολουθούσε μικρό σχόλιο του παρουσιαστή, μετά π.χ. μια σύνδεση με το Σύνταγμα, όπου ρεπόρτερ είχε σταματήσει περαστικό για να κάνει δηλώσεις για την ακρίβεια του πασχαλινού τραπεζιού, κατόπιν μπορεί να προβαλλόταν και κανένα σύντομο δελτίο ειδήσεων, στη συνέχεια διάφορα άλλα θέματα της επικαιρότητας και ύστερα από όλα αυτά ακολουθούσε το επόμενο «σποτ πυρόπληκτου».

Κατατεμαχισμένη η δυστυχία, κομματάκια η εγκατάλειψη, ίσα για να πάρει γεύση το φιλοθέαμον, αλλά να μην επιβαρυνθεί πρωινιάτικα με προβλήματα που γνωρίζει πολύ καλά πως σ΄ αυτό τον τόπο η επίλυσή τους θα αποτελούσε έκπληξη. Έτσι απολαύσαμε ένα γενικό πλάνο της εξοχής εδώ, μια συγκινητική σκηνή πιο κάτω, ένα ανθρώπινο ενσταντανέ με μια γιαγιά σε κοντέινερ που σκύβει να την φιλήσει ο Τέρενς, «όχι, άσε με μένα, είμαι γριά, θα με σιχαθείς» του λέει, και τελικά εκείνος της φιλάει το χέρι, πιο κάτω μια άλλη μαρτυρία, και μια άλλη, και μια άλλη, καθεμιά κι ένα ξεχωριστό σποτ.
Ανεκτές ποσότητες δυστυχίας

Ένας ιδιοκτήτης ελαιοτριβείου έστελνε μηνύματα στο κινητό του Κουίκ ρωτώντας τον πότε θα δείξει το δικό του απόσπασμα. Αφού τό ΄πε στο κοινό, δείχνοντας το κινητό, ο παρουσιαστής πρόβαλε το απόσπασμα με το δράμα του ιδιοκτήτη ελαιοτριβείου που δεν έχει κουκούτσι ελιά για την παραγωγή λαδιού. Ορίστε, η τηλεόραση όχι μόνο απάντησε στο αίτημά του, αλλά στη συνέχεια πρόβαλε τις οργισμένες απόψεις του, ότι οι δημοσιογράφοι δεν είναι ελεύθεροι και κάνουν ότι τους «λένε οι καναλάρχες». Εκτονώθηκε ο άνθρωπος. Αυτός ήταν ο στόχος. Παρ΄ όλο που κάτι τον ενοχλεί στο τηλεοπτικό θέαμα και το ερμηνεύει με τον τρόπο του, δεν μπορεί να φανταστεί ότι δεν χρειάζεται στη μιντιακή εποχή μας καμιά σκοτεινή συνωμοσία, κάνει μια χαρά τη δουλειά της η διασκεδαστική τηλεοπτική τεχνολογία τεμαχίζοντας την εικόνα του σε τηλε-δισκία με ανεκτές ποσότητες δυστυχίας.