ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Δύο μέτρα

O λόγος στους αναγνώστες.

Ο Μιχ.Γκρίλλας, τακτικός επιστολογράφος μου, γράφει: «Εμείς οι συνταξιούχοι στρατιωτικοί και των σωμάτων ασφαλείας (96.000) διεκδικήσαμε από το 2000, δικαιωθήκαμε δικαστικά και πετύχαμε έτσι την αναπροσαρμογή των συντάξεών μας από το Δημόσιο, και μάλιστα με αναδρομική ισχύ. Η κυβέρνηση όμως δεν προχώρησε ως όφειλε αμέσως στην εφαρμογή των αμετάκλητων αυτών αποφάσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Ε.Σ.) για όλους τους ενδιαφερομένους, αλλά προέβη με τον νόμο 3408/2005 στην αναπροσαρμογή των συντάξεών μας τμηματικά σε έξι δόσεις με έναρξη την 1-10-2005 και λήξη την 1-1-2008. Έτσι, οι συντάξεις μας εξισώθησαν με των συναδέλφων μας που απεστρατεύθησαν μετά την 1-7-2000 και 1-7-2002 αντίστοιχα, όχι όμως και τα μερίδια των μερισμάτων τα οποία εξακολουθούν να είναι διαφορετικά από δύο μέχρι και πέντε ανάλογα τον βαθμό.

Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί από το Ε.Σ. περισσότερες από χίλιες τελεσίδικες αποφάσεις, πράγμα που σημαίνει ότι οι δικαιωθέντες εισέπραξαν αναδρομικά από το Δημόσιο τριών ετών ως όριζε. Στο Ε.Σ. εκκρεμούν μέχρι σήμερα περισσότερες από 40.000 προσφυγές και ο αριθμός αυτός καθημερινά αυξάνεται. Με λίγα και απλά λόγια, όσοι κατορθώνουν και προσκομίζουν στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους από το Ε.Σ. τελεσίδικες προσωπικές, δικαστικές αποφάσεις εισπράττουν από το Δημόσιο και ανάλογα αναδρομικά τριετίας.

Η σημερινή κυβέρνηση αντί να δώσει ως όφειλε, επαναλαμβάνω, για όλους τους συνταξιούχους με νομοθετική ρύθμιση μια ενιαία και δίκαιη λύση, έδωσε με τον νόμο 3408/2005 μια ερμαφρόδιτη και αφήνει τα πάντα στη φθορά του χρόνου (παραγραφή) και στο Ε.Σ. να βγάλει μόνο του τα κάστανα από τη φωτιά και να έχει ως κύριο έργο για δέκα ή και περισσότερα ακόμα χρόνια την εκδίκαση των προσφυγών μας, για τις οποίες υπάρχει για όλες το δεδικασμένο από το ίδιο το δικαστήριο.

Σε μια άλλη όμως τάξη, των δικαστικών, η ίδια κυβέρνηση συμμορφώθηκε πλήρως με ανάλογες αποφάσεις του Μισθοδικείου και προέβη στην αναπροσαρμογή των αποδοχών και των συντάξεών τους με ενιαίο τρόπο για όλους (εν ενεργεία- συνταξιούχους) και μάλιστα αναδρομικά για πέντε χρόνια, χωρίς όμως να αφήνει σε αυτήν την περίπτωση το Μισθοδικείο να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά, όπως σκόπιμα και συνειδητά κάνει για τους συνταξιούχους στρατιωτικούς και των σωμάτων ασφαλείας με το Ε.Σ.

Σε ένα κράτος Δικαίου και ευνομούμενης πολιτείας, όπως θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι η χώρας μας, για το ίδιο θέμα διαπιστώνουμε απροσχημάτιστα, σκόπιμα και συνειδητά να εφαρμόζονται δύο μέτρα και δύο σταθμά. Το Μισθοδικείο δίνει, και μάλιστα με τη ευλογία της πολιτείας, πέντε χρόνια αναδρομικά, ενώ το Ελεγκτικό Συνέδριο τρία. Γιατί άραγε συμβαίνει αυτό;».