[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Θλιβερή αποτίμηση

ΑΝ ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ για τεστ αντοχής, το όχημα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου θα είχε συντριβεί. Καθώς όμως, στην προκειμένη περίπτωση, δεν δοκιμάστηκαν λαμαρίνες αλλά θεσμοί, από τα συντρίμμια ανασύρθηκε ημιθανής μια δημοκρατία. Η σειρά των πραγμάτων έχει ως εξής: Ο πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος Σωτήρης Μπάγιας, με νωπή την εντολή του σώματος των εισαγγελέων να ξαναδιοικήσει την Ένωσή τους, ασκεί κριτική στη Δικαιοσύνη. Ως οφείλει. Το δικαίωμά του αυτό δεν πηγάζει μόνο από τη συνείδησή του και τον θεσμικό ρόλο του, αλλά ακόμη και εκ του νόμου. Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γιώργος Σανιδάς, καλός γνώστης των προβλημάτων της ελληνικής Δικαιοσύνης ασφαλώς, όπως και της παθογένειάς της, δεν το ανέχεται. Επιφυλάσσει το δικαίωμα της κριτικής μόνο για τον εαυτό του. Η πειθαρχική προκαταρκτική που διατάσσει καταλήγει στη δίωξη και παραπομπή του κ. Μπάγια στο Πειθαρχικό επειδή «προσέβαλε το κύρος της Δικαιοσύνης». Το «κύρος» που κατά κοινή ομολογία (συμπεριλαμβανομένης της εκπεφρασμένης δημόσια άποψης του κ. Σανιδά) αναζητείται. Και το χειρότερο; Πριν ακόμη εξεταστεί ο… ύποπτος εισαγγελέας και ενώ υποτίθεται πως η προκαταρκτική εξέταση είναι μυστική (κανόνας τον οποίο «ΤΑ ΝΕΑ» τήρησαν απαρέγκλιτα και ο νοών νοείτω), ο ανώτατος εισαγγελέας του τόπου σπεύδει άρον άρον στην Ευελπίδων, διακόπτει τις δίκες και συγκεντρώνει τους εισαγγελείς για να καταφερθεί εναντίον του Σωτ. Μπάγια. Το μήνυμα ήταν σαφές. Ζήτα συγγνώμη ή πας… άκλαυτος. Ευτυχώς που ο πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων δεν ζήτησε συγγνώμη. Ούτε ανασκεύασε. Ούτε καν προσπάθησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις. «Θα συνεχίσω να ασκώ κριτική», δήλωσε απλά, έχοντας επίγνωση του χρέους του έναντι όλων εκείνων που τον στήριξαν με πάθος. Της πλειονότητας των συναδέλφων του, των επιστημονικών φορέων, των πολιτικών κομμάτων. Που απέδειξαν πως η κοινωνία έμαθε να αντιδρά έγκαιρα στις αντιδημοκρατικές συμπεριφορές. Σε αντίθεση με την Πολιτεία, που δείχνει να τις ανέχεται. Από τη σκληρή διαμάχη που παρακολουθήσαμε, δεν βγήκαν νικητές και χαμένοι. Προέκυψαν όμως απώλειες, οι οποίες δεν αντισταθμίζονται από τα κέρδη. Η ελευθερία της έκφρασης άλλωστε έχει κατοχυρωθεί προ πολλού. Ενώ η καταστολή της είχε χρόνια να μας χτυπήσει την πόρτα. Θλίψη…