Η «Δεξιά του Κυρίου» είναι εδώ

Σε τεντωμένο σχοινί είναι αναγκασμένος να βαδίζει πλέον ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Ο μήνας του μέλιτος μετά την εκλογή του έληξε και τώρα οι μητροπολίτες της «Δεξιάς του Κυρίου» κάνουν και πάλι αισθητή την παρουσία τους.

Πρωταγωνιστές το δίδυμο των «σκληρών» Άνθιμου- Αμβρόσιου επιχειρεί να δημιουργήσει αντιπολιτευτικό μέτωπο μέσα στην Ιερά Σύνοδο- και το κατόρθωσε στο θέμα του συμφώνου συμβίωσης. Ο κ. Άνθιμος έσυρε πρώτος τον χορό, χαρακτηρίζοντας επισημοποίηση της πορνείας το σύμφωνο και ήταν αυτός που πρόσθεσε τη λέξη «πορνεία» στο συνοδικό ανακοινωθέν- χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του Αρχιεπισκόπου και αρκετών ακόμη μητροπολιτών που επιθυμούσαν να διατυπωθεί μία ανακοίνωση χαμηλών τόνων. Τον ακολούθησε ο Μητροπολίτης Αμβρόσιος με κείμενα μέσα από το blog του.

Όπως τονίζουν στα «ΝΕΑ» εκκλησιαστικές πηγές, η εκλογή Ιερώνυμου στον αρχιεπισκοπικό θρόνο σηματοδότησε μία αναγκαστική «προοδευτική στροφή της Εκκλησίας, που ταλαιπωρήθηκε τα τελευταία χρόνια από την πολιτική υπερέκθεση που είχε επιλέξει ο Χριστόδουλος, αλλά και το σίριαλ των καταγγελιών για ιερά σκάνδαλα». Ωστόσο σε καμία περίπτωση η εκλογή Ιερώνυμου δεν σήμανε το τέλος της… Δεξιάς του Κυρίου- άλλωστε πολλοί από τους συντηρητικούς μητροπολίτες τον ψήφισαν.

Ωστόσο, οι δύο «σκληροί» της Ιεραρχίας δεν έχουν πίσω τους μία οργανωμένη ομάδα μητροπολιτών που πάντα θα τους υποστηρίζει. Οι υπόλοιποι συντηρητικοί της Ιεραρχίας δεν είναι διατεθειμένοι να συγκρουστούν και να δημιουργήσουν προβλήματα στον Αρχιεπίσκοπο.

Απομονωμένοι στα εθνικά. Λιγότερο έντονες σε σύγκριση με το παρελθόν εκτιμάται ότι θα είναι οι αντιδράσεις της «Δεξιάς του Κυρίου» σε εθνικά και πολιτικά θέματα. Αυτό αποδείχθηκε και με το θέμα των Σκοπίων. Τον τελευταίο μήνα ο κ. Άνθιμος και ο κ. Αμβρόσιος σηκώνουν μόνοι τα υπερπατριωτικά λάβαρα για το Σκοπιανό. Ουδείς άλλος τους ακολούθησε στις κορώνες. Οι περισσότεροι συντάσσονται με τον Αρχιεπίσκοπο και με την απόφαση της Συνόδου που εξέφραζε εμπιστοσύνη στους χειρισμούς της κυβέρνησης και στη διπλωματία.


Εκκλησία συντηρητικών

Μοιρασμένα είναι στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο τα μπλοκ συντηρητικών και προοδευτικών ιεραρχών. Στο πλευρό του Αρχιεπισκόπου είναι οι Μητροπολίτες Ιωαννίνων Θεόκλητος, Ζακύνθου Χρυσόστομος, Τρίκκης Αλέξιος, Ηλείας Γερμανός. Στη… δεξιά όχθη της Συνόδου βρίσκονται οι Σπάρτης Ευστάθιος, Θεσσαλονίκης Άνθιμος, Καλαβρύτων Αμβρόσιος, Καλαμαριάς Προκόπιος.

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο στην Ιεραρχία. Η συντριπτική πλειονότητα των 75 μητροπολιτών εκφράζουν τις γνωστές παραδοσιακές και συντηρητικές απόψεις της Εκκλησίας και ελάχιστοι- δεν ξεπερνούν τους 10- είναι αυτοί που διαφοροποιούνται. Υπολογίζεται ότι οι αμιγώς συντηρητικοί ιεράρχες είναι 25-30 και οι συντηρητικοί που αμφιταλαντεύονται σε κάποια θέματα γύρω στους 40. Αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε τώρα μετά την εκλογή Ιερώνυμου. Άλλωστε ο Αρχιεπίσκοπος ως ένθερμος υποστηρικτής του συνοδικού συστήματος θα διατυπώνει τη δική του πιο προοδευτική άποψη- όπως έκανε στο θέμα του συμφώνου- αλλά τελικώς θα αναγκάζεται εκ των πραγμάτων να συναποφασίζει με την πλειοψηφία των συντηρητικών.

Οι περισσότεροι όταν προκύπτει ένα σημαντικό θέμα περιορίζονται να εκδώσουν μία ανακοίνωση και έπειτα σιωπούν. Οι συνήθεις «σκληροί» όμως ανέκαθεν διατύπωναν τις απόψεις τους ερήμην της Ιεράς Συνόδου. Το 2000 για παράδειγμα ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων Αμβρόσιος, με αφορμή το θέμα που είχε προκύψει με τον Αλβανό μαθητή Οδυσσέα Τσενάι, ο οποίος ως αριστούχος θα έπρεπε να σηκώσει την ελληνική σημαία, είχε πει: «Οι Έλληνες τρία πράγματα δεν δανείζουν: τη σημαία τους, τη γυναίκα τους και το αυτοκίνητό τους» και είχε καλέσει τον Πρωθυπουργό να πάρει θέση εάν μπορούν οι αλλοδαποί να σηκώνουν τη σημαία.

Ακραίες απόψεις είχαν διατυπωθεί από το συντηρητικό μπλοκ και για το βιβλίο Ιστορίας ΣΤ΄ Δημοτικού. Οι «σκληροί» είχαν κάνει αισθητή την παρουσία τους και το φθινόπωρο του 2006 όταν το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε την απαγόρευση της εξομολόγησης μέσα στα σχολεία. Ο Μητροπολίτης Σπάρτης Ευστάθιος- ο βασικός αντίπαλος του Ιερώνυμου κατά την αρχιεπισκοπική εκλογή- έλεγε: «Αδυνατώ να πιστεύσω πως υπάρχει τέτοια εγκύκλιος. Οι επιπτώσεις, εάν είναι πραγματικότητα, θα είναι τρομακτικές».

Το θέμα που συσπείρωσε βέβαια περισσότερο από ποτέ τη «Δεξιά του Κυρίου» ήταν η αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες το 2000. Τότε από τους περίπου 80 ιεράρχες μόλις τέσσερις με πέντε- μεταξύ αυτών και ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος- είχαν διαφοροποιηθεί και είχαν πει όχι στις λαοσυνάξεις.