ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Το «χαράτσι»

O λόγος στους αναγνώστες.

Ένας αναγνώστης- Χριστόφορος Καραπαναγιώτης – του οποίου την επιστολή δεν έπρεπε να δημοσιεύσω, γιατί έχει ηλεκτρονική διεύθυνση, μου γράφει, με «υφάκι» που δεν θέλω να χαρακτηρίσω, τα εξής:

«Τι να πει κανείς… Το χρήμα καταστρέφει συνειδήσεις. Ακόμα και ο κ. Λευτέρης Παπαδόπουλος… Τι να πει κανείς… Εντάξει ο δημιουργός έγραψε στίχους, μετά όμως τι; Δηλαδή τι απαιτούν οι στιχουργοί; Κάθε φορά που παίζω το τραγούδι, πρέπει να πληρώνονται; ΟΚ, τότε και εγώ ζητώ κάθε φορά που παίζω το τραγούδι τους να πληρώνομαι που τους διαφημίζω. (Το τερπνόν μετά του ωφελίμου). Δεν είμαστε καλά, λέω εγώ…

Φιλικά Χριστόφορος Καραπαναγιώτης ΥΓ: Βέβαια υπάρχει και άλλη λύση. Να “βάλετε” το χαράτσι σας και εμείς να μη σας ακούμε καθόλου (και να μην πληρώνουμε βεβαίως). Υπάρχει και η ελεύθερη μουσική…». Απάντηση: Για χαράτσι, κατεστραμμένες συνειδήσεις, διαφήμιση και ελεύθερη μουσική, μιλάει ο αναγνώστης. Ας πάρουμε τα πράγματα από το τέλος:

Ελεύθερη μουσική: Τι θα πει «ελεύθερη μουσική»; Την κάθε μουσική, κάποιος την έχει γράψει. Κι αυτός ο κάποιος πρέπει να πληρώνεται. Γιατί η μουσική δημιουργία, πέρα απ΄ όλα τ΄ άλλα, είναι και εργασία. Εργασία δεν είναι μόνο να πουλάς καφέδες, πάστες, να είσαι γιατρός, δικηγόρος κ.λπ. Εργασία είναι και το να γράφεις μουσική. Μουσική, που την παίζουν τα ραδιόφωνα, οι τηλεοράσεις κ.λπ., στις εκπομπές τους, από τις οποίες κερδίζουν χρήματα. Ελεύθερη μουσική, λοιπόν, δεν υπάρχει. Ο δημιουργός πληρώνεταικαι αυτό ισχύει παγκοσμίως- όσο ζει. Και 70 χρόνια μετά τον θάνατό του πληρώνονται και οι κληρονόμοι του. Καταλάβατε, κύριε Καραπαναγιώτη;

Διαφήμιση: Ώστε, όταν παίζετε το τραγούδι μου στο κέντρο, το καφενείο ή τη χοροεσπερίδα σας, με διαφημίζετε; Για μένα το κάνετε; Ή για να προσελκύετε πελατεία στο μαγαζί σας και να πουλάτε τα εμπορεύματά σας; Κλείστε, λοιπόν, τα μεγάφωνα, στο κέντρο σας και να δούμε αν θα πατήσει ψυχή… Αφού τα πράγματα είναι όπως τα παριστάνετε, γιατί οι τηλεοράσεις και οι ραδιοσταθμοί, που μας «διαφημίζουν», πληρώνουν για τη χρησιμοποίηση των έργων μας;

Συνειδήσεις: Έχουν κατεστραμμένη συνείδηση οι μουσικοί και οι συγγραφείς, επειδή ζητούν να πληρώνονται για την εργασία τους; Ο Θεοδωράκης, δηλαδή, ο Μαρκόπουλος, ο Ξαρχάκος, ο Μούτσης, ο Σπανός, τα παιδιά του Ρίτσου, του Κουγιουμτζή, του Λοΐζου κ.ά. δεν πρέπει να εισπράττουν δικαιώματα; Ένα βιβλίο δεν πουλιέται; Από τα λεφτά που εισπράττει ο βιβλιοπώλης, πρέπει να πληρώνονται ο βιβλιοπώλης, ο εκδότης, ο χαρτέμπορας, ο τυπογράφος, ο καλλιτέχνης που φτιάχνει το εξώφυλλο, ο διορθωτής, ο επιμελητής έκδοσης, αλλά όχι ο συγγραφέας;

Καλά το γράψατε στην αρχή: τι να πει κανείς για την επιχειρηματολογία σας, κύριε Καραπαναγιώτη…