[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Ελεύθερα αναβολικά!

ΖΟΥΜΕ στην εποχή που κυριαρχεί ο καταναλωτικός τρόπος σκέψης και την εύπεπτη κουλτούρα για κουρασμένους πολίτες. Κάποτε οι σαράφηδες εισέπρατταν χρυσά κομμάτια μνήμης για μια βοήθεια στα δύσκολα, σήμερα η ζωή η ίδια κατατίθεται αλόγιστα, δίχως προοπτική επιστροφής, στο ενεχυροδανειστήριο, συνήθως για μια σταγόνα διασκέδασης.

Ταραχτήκαμε στην είδηση: Η ομάδα άρσης βαρών φαρμακωμένη! Λες και δεν είχαμε ακούσει ποτέ για ντόπινγκ, για πρωταθλητισμό, για υπεράνθρωπες επιδόσεις, για τον τρόπο που κατακτώνται τα λαμπερά μετάλλια. Μας χάλασε τον ύπνο, δήθεν, το ότι η ελληνική «ντριμ τιμ» των Ολυμπιακών Αγώνων ζει έναν εφιάλτη. Φαρισαίοι! Λες και δεν βλέπουμε τι γίνεται δίπλα από την πόρτα μας.

Κάποιοι σκέπτονται ακόμα και να πουλήσουν τα παιδιά τους για να καλύψουν τις ακριβές απαιτήσεις τους, οι πιο πολιτισμένοι εξασφαλίζουν καταναλωτικά δάνεια που τους ντύνουν «επώνυμους» για ελάχιστες ημέρες.

Και οι αρσιβαρίστες (και όχι μόνον αυτοί) σε τι προσδοκούν; Σε ένα χρυσό μέλλον με οποιοδήποτε αντίτιμο.

Και την υγεία μας ενέχυρο!

Και τη ζωή μας την ίδια, γιατί όχι;

Μια ξαπλώστρα στην Ψαρού, πλάι στον ευτραφή επιχειρηματία και ένα γεύμα σε trendy φαγάδικο είναι το αδιαφιλονίκητο κίνητρο των καιρών.

Κάποια από τα φτωχόπαιδα που μπήκαν στην Ελλάδα έρποντας στα σκοτεινά, από τη Βόρεια Ήπειρο, ήρθαν με ένα ζευγάρι ξεσολιασμένα παπούτσια και σήμερα μετρούν το βάρος τους σε χρυσάφι.

«Έχεις ταλέντο! Γιατί να μην τους μοιάσεις;».

Το δέλεαρ σημαντικό. Και ο Μακιαβέλι δείχνει πάλι τον δρόμο.

Οι λύσεις δύο: ή επιστρέφει ο αθλητισμός στο ταπεινό κλαδί ελιάς ή επιτρέπεις τα παράνομα βοηθήματα!

Αφήστε τα αναβολικά ελεύθερα κύριοι! Ο ενήλικος αθλητής είναι υπεύθυνος για τις επιλογές του, τουλάχιστον ας γνωρίζει τι μολύνει το αίμα του. Αφήστε ελεύθερες τις απαγορευμένες ουσίες! Ούτως ή άλλως οι πολλοί μ΄ αυτές μεγαλουργούν. Οι φαρμακοβιομηχανίες θησαυρίζουν παράγοντας παράνομα σκευάσματα. Η παραοικονομία ανθεί. Ακόμη και σε συνοικιακά γυμναστήρια, που κατακλύζονται από την οσμή ιδρωκοπούντων επίδοξων Σβαρτσενέγκερ, ανάλογα φάρμακα κυκλοφορούν όπως ένα πακέτο φθηνά τσιγάρα. Και οι μόνιμα κενόδοξοι, οι πεινασμένοι για τη ζωή που ευαγγελίζονται και προβάλλουν τα γυαλιστερά έντυπα, είναι τα εύκολα θύματα.

Ο μύθος του καθαρού αθλητισμού είναι τόσο ξεθωριασμένος όσο και οι συνειδήσεις των αθανάτων της ΔΟΕ. Και όσο θα διαρκεί η φαρμακοαπαγόρευση τόσο θα πλουτίζουν οι συμμορίες των ονειροποιών!