[ Δρόμοι ]

Σε όλη μας…
… τη ζωή, οι αρχές (αυτές που πάντα θέλουν να λέγονται «αρμόδιες») αξιολογούν και βαθμολογούν τις επιδόσεις μας και τη συμπεριφορά μας: στο σχολείο και στη δουλειά, στο σπίτι και στον δρόμο. Δυο Αμερικανοί από το Λος Άντζελες, όμως, σκέφθηκαν να κάνουν ακριβώς το αντίθετο. Έφτιαξαν στο Ίντερνετ τον δικτυακό τόπο RateΜyCop, που σημαίνει «Βαθμολογήστε τον μπάτσο σας». Όποιος έχει παράπονο πως ο μπάτσος της γειτονιάς τού έκοψε άδικα μια κλήση, μπορεί να επισκεφθεί αυτό τον δικτυακό τόπο και να του βάλει κακό βαθμό (ή να του βάλει καλό βαθμό, αν τον είδε να βοηθάει μια γριούλα να περάσει τον δρόμο).

Η ιδέα…
… της Ρεμπέκα Κοστέλ και του Τζίνο Σέστο βρήκε μεγάλη ανταπόκριση. Χιλιάδες πολίτες επισκέπτονται την ιστοσελίδα τους από όλη τη χώρα και βαθμολογούν τους αστυνομικούς τους. Αυτή η ιδέα δεν είναι εντελώς καινούργια. Έχει ήδη εφαρμοστεί σε άλλα επαγγέλματα, όπως στους γιατρούς (RateΜDs) και στους καθηγητές (RateΜyΡrofessors). Στην περίπτωση όμως των αστυνομικών, δεν είναι εύκολο να απαξιώνει κανείς μια δημόσια αρχή ούτε δέχονται όλοι με την ίδια ψυχραιμία την κακή βαθμολογία. Εκπρόσωποι των αστυνομικών διαμαρτυρήθηκαν ότι αυτή η ιστοσελίδα εκθέτει σε κίνδυνο την ασφάλειά τους, επειδή δημοσιεύονται τα ονόματά τους και επειδή είναι «ανυπεράσπιστοι» μπροστά στις κατηγορίες που απευθύνουν εναντίον τους οι πολίτες. Ένας καθηγητής της Νομικής, μάλιστα, εξέφρασε τον φόβο πως αυτή η ιστορία με τη βαθμολόγηση του έργου των μπάτσων από τους πολίτες, «θα βλάψει τη μεταξύ τους συνεργασία η οποία είναι απαραίτητη για τη διαλεύκανση των εγκλημάτων».

Ο συγγραφέας…
… Νταν Γκίλμορ στο βιβλίο του «Εμείς, τα Μέσα» έχει δείξει πως οι πληροφορίες που προέρχονται από την περιφέρεια μιας κοινωνίας και κατευθύνονται προς το κέντρο της, μπορούν να αλλάξουν τις σχέσεις των πολιτών με την εξουσία. Είναι κάτι που μοιάζει με το σύστημα των φυλακών, όπως έγραφε ο Μισέλ Φουκώ. Στις κυκλικές φυλακές (όπως ας πούμε οι φυλακές της Κέρκυρας, που το διοικητήριο βρίσκεται στο κέντρο τους και τα κελιά ολόγυρά του σε ακτίνες), ένας δεσμοφύλακας που στέκεται στο κέντρο τους μπορεί να παρακολουθεί συγχρόνως μεγάλο αριθμό κρατουμένων. Με την ιστοσελίδα της Κοστέλ και του Σέστο συμβαίνει ακριβώς το αντίστροφο: οι άνθρωποι μπορούν διαρκώς να παρατηρούν και να ελέγχουν εκείνους που τους παρακολουθούν και τους τιμωρούν. Αν μάλιστα, όπως γράφει η εφημερίδα «Τάιμς του Λος Άντζελες», λάβουμε υπόψη πως πρόκειται για δυνάμεις καταστολής, που το κυριότερο εργαλείο τους είναι η βία, τότε τα παράπονά τους δεν είναι καθόλου δικαιολογημένα.

Στην εποχή…
… του Ίντερνετ, οι πάντες παρακολουθούν τους πάντες. Γιατί όχι και τους μπάτσους; Άλλωστε, όπως έχουν πει, τη στιγμή που βάζει τις χειροπέδες σε έναν ύποπτο, ο αστυνομικός είναι ο ισχυρότερος άνθρωπος του κράτους.