Φοίβη Αθηναίου
Κοιμήσου ήσυχο, αγγελούδι μ΄. Οι σεμνοί και ταπεινοί θα μας σώσουν από τα Σκόπια (ίσως και ο αοιδός Κοργιαλάς που απείλησε να τα κάνει λίμπα). Στο Ασφαλιστικό σου τα βλέπω λίγο μαύρα, αλλά...
Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα
Δαφνοστεφάνωσέ με, μάνα μ΄
Αγαπητή Φοίβη, Θυμάσαι το χρυσό στεφάνι της Αμφίπολης με το οποίο εμπλούτισαν, με το έτσι θέλω, το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης; Με το Παγκόσμιο Συνέδριο για την επιστροφή των πολιτιστικών αγαθών, λες να το επέστρεψαν στην Αμφίπολη όπου ανήκει; Ή, έστω, να έδωσαν στη δημοσιότητα τον φάκελο της διεκδίκησης από το Μουσείο Γκετί με τα στοιχεία της Ιντερπόλ, για να μάθουμε πώς το στεφάνι ταξίδεψε στο κόσμο μέχρι να «αξιοποιηθεί» στη Θεσσαλονίκη;
Στον φάκελο, λένε, υπάρχει μια υπέροχη φωτογραφία Πολαρόιντ στην οποία ο αρχαιοκάπηλος ποζάρει με το στεφάνι στο κεφάλι. Η αρχή του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης τη γνωρίζει, δήλωσε (ΕΤ3, 24.11.2007), αλλά αυτή δεν αποδεικνύει τίποτε. Ας τη δημοσιεύσουν λοιπόν. Όσοι διεκδίκησαν να πάει το στεφάνι στον τόπο του θα βρουν άκρη, έστω από τη φωτογραφία. Ενδιαφέρει το στόλισμα του Μουσείου Θεσσαλονίκης ή όποιου άλλου, ή η επιστημονική- αρχαιολογική αλήθεια για τον τόπο εύρεσής του;
Καλή σου μέρα, Δημήτριος Χατζόπουλος Όοοοοχι. Ενδιαφέρει ότι κάποιοι με χρυσά στεφάνια από αρχαιοκάπηλους και άλλα θεμιτά κι αθέμιτα μέσα κατάφεραν να πάρουν θέσεις και οφίτσια, ελέω γραμματέων και φαρισαίων, με χρυσά στεφάνια από αρχαιοκάπηλους για στολίσματα συνεχίζουν τη θεάρεστη καριέρα τους, ελέω και πάλι φαρισαίων, σεμνών και ταπεινών, αγαπητέ Δημήτριε. Άλλωστε, η επιστήμη είναι πράγμα μεγάλον και ανεξέλεγκτον. Και αν με τούτα και μ΄ εκείνα αποφανθεί πως το χρυσό στεφάνι ανήκει στην περιφέρεια που την ενδιαφέρει (την επιστήμη, καλέ, και την καριέρα), αυτό είναι. Τελεία και παύλα. Ανήκει εκεί. Επιστήμη είναι αυτή. Δεν μπορεί ο καθείς να τα βάζει με την εξουσία της (και τα μεγάλα μέσα της. Όσο κι αν… πίπτουν).
Εμ΄ πού να μείνει για εκ-πολιτισμό;
Λουκέτο μπήκε στον μοναδικό νεολιθικό αρχαιολογικό χώρο του Σπηλαίου και του Μουσείου Αλεπότρυπας Διρού στη Μάνη, μετά την απόφαση του πολυμήχανου εκ-Πολιτισμού μας να διακόψει αψυχολόγητα και αναίτια στη μέση το πρόγραμμα εργασιών, να διαλύσει την επιστημονική επιτροπή και να βγάλει το έργο της ανάδειξης του μνημείου από το Ταμείο Διαχείρισης Εκτέλεσης Αρχαιολογικών Έργων. Πέντε χρόνια εργασιών και 1,7 εκατ. ευρώ είναι σαν να πάνε, δηλαδή, στα σκουπίδια.
Την εποχή των σπηλαίων, μια πολυπληθής κοινότητα (βρέθηκαν οστά εκατόν εξήντα και πλέον ανδρών, γυναικών και παιδιώνένας από τους μεγαλύτερους διατηρημένους πληθυσμούς αυτής της περιόδου, με μέσο όρο ζωής 28,8 χρόνια και μέσο ύψος 1,62 μ.) κατοικούσε στο σπήλαιο, κοντά στο ακρωτήριο Ταίναρο, όπως πιστοποιούν δεκάδες αποθηκευτικά πιθάρια, χιλιάδες θραύσματα αγγείων, λίθινα και οστέινα εργαλεία και όπλα, ειδώλια και κοσμήματα. Η είσοδος του σπηλαίου σφραγίστηκε έπειτα από κατακρημνίσεις βράχων από τις οροφές, λόγω σεισμού, άνθρωποι εγκλωβίστηκαν στον χώρο του σπηλαίου και η εγκατάσταση ήρθε στο φως πριν από πενήντα χρόνια, από το ζεύγος σπηλαιολόγων Γιάννη και Άννας Πετροχείλου.
Έχει μήκος 270 μ., αρκετές ευρύχωρες αίθουσες, μια λίμνη με ανανεούμενο πόσιμο νερό και σταθερή θερμοκρασία 18 Κελσίου. Το σπήλαιο διαμορφώθηκε από τη Σπηλαιολογική Εταιρεία, έμεινε κλειστό για πολλά χρόνια και η αρχαιολογική έρευνα άρχισε το 1970.
Μόλις ολοκληρώθηκε η αντισεισμική θωράκιση του σπηλαίου, το εκ-Πολιτισμού μας διέκοψε τις εργασίες, διέλυσε την Επιστημονική Επιτροπή Διρού υπό τον παλαίμαχο αρχαιολόγο δρα Γιώργο Παπαθανασόπουλο και το υπήγαγε στην Εφορεία Σπηλαιολογίας.
Έτσι μένει κλειστό ένα πολύ σημαντικό σπήλαιο, που δεν έχει καν φύλακα. Τα μηχανήματα είναι κλειδωμένα. Και λείπουν περί το 1 εκατ. ευρώ προκειμένου να ολοκληρωθεί το έργο της ανάδειξης, με την επίστρωση των διαδρομών, τον φωτισμό και την ανακαίνιση και επέκταση του μικρού μουσείου. Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για τους σεμνούς και ταπεινούς του εκ-Πολιτισμού μας.
Για τους οποίους μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις μόνο ο Αριστοφάνης (στη «Λυσιστράτη» κατά Κραουνάκη- ΝικολακοπούλουΒουτσινά- Λαζόπουλο) ταιριάζει, όπως έχουμε ξαναπεί: «Όλα τα φάγατε, όλα τα ρημάξατε, κι έχετε μούτρα και φωνάζετε…».
Φοίβη
Kumbura mia!
Κυρία Φοίβη γεια σας, Άκουσα τον κ. Γιακουμάτο να λέει ότι «εγώ δεν είπα τον χαρακτηρισμό “παιδικές χαρές” και “παιδιά”. Αυτά τα είπαν μεταξύ τους το ΠΑΣΟΚ και ο ΣΥΝ».
Όμως ούτε το ΠΑΣΟΚ είπε ότι το κόμμα της Ν.Δ. είναι «θίασος σκιών» και «Καραγκιόζηδες». Αυτά τα είπε πρώην υπουργός της Ν.Δ. και όχι οι του ΠΑΣΟΚ. Αυτό θα πει επιλεκτική μνήμη. Άκου Καραγκιόζηδες. Άντε και εις ανώτερα.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία, Τάκης Συν.,
από Πετρούπολη Βρήκατε κι εσείς να τα βάλετε, αγαπητέ Τάκη. Και δη με παιδικές χαρές, Καραγκιόζηδες και άλλα χαριτωμένα. Δεν ξέρετε ότι κάποτε υπάρχει και το ακαταλόγιστο; Για να μη σας πω και η κουμπούρα;
(μπρρρρρρρρ)














