Φαινόμενα

Ο φόβος φυλάει τα έρημα

Η τηλεόρασή μας ανακαλύπτει αιφνιδίως εχθρούς του έθνους, όπως άλλωστε και η πολιτική και από κοινού προσδίδουν αίγλη στο αυτονόητο με έκτακτα δελτία
Μα πώς γίνεται να είναι τόσο κακοί οι Σκοπιανοί και μας κλέβουν την Ιστορία μας και κάνουν απρέπειες, «ντύνουν» τον Έλληνα Πρωθυπουργό με στολή των Ες Ες για να μας δυσφημήσουν, σα δε ντρέπονται, τσίπα δεν έχουν… και φώναζε και ο Γιώργος Τράγκας με εκείνον τον λυγμό στη φωνή που μαρτυρά μέγα πάθος (αν όχι μόνο φαρυγγίτιδα) ότι δεν μπορεί να μη μας νοιάζει που δείχνουν τη Θεσσαλονίκη πρωτεύουσά τους στους κατάπτυστους προπαγανδιστικούς τους χάρτες οι Σκοπιανοί! Και άμα έχει λυγμό στη φωνή ο κ. Τράγκας τον ακούμε γιατί η τραγωδία υπήρξε ανέκαθεν το σουξέ μας και άμα δείχνει από το Ίντερνετ ο Αυτιάς φιλμάκια προπαγάνδας των Σκοπιανών, που λένε πως η Θεσσαλονίκη τους ανήκει και ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν δικός τους παππούς και όχι δικός μας, είμαστε έτοιμοι για πόλεμο.

Όλοι μαζί ενωμένοι. Αααα! Όλα κι όλα, την ώρα της κρίσης το έθνος των Ελλήνων είναι πολύ, πάρα πολύ ενωμένο και ιδίως on camera. Εκεί γίνεται και ευσυγκίνητο γιατί το δάκρυ «γράφει» στον φακό, όπως και η αποφασιστικότητα- τώρα τη θυμήθηκαν κυβερνητικοί νυν και πρώην- και όρθωσαν ανάστημα στον Αμερικανό, Μacedonia is Greek.

Να μη χάσει την αιφνίδια αυτή εθνική ομοψυχία η τελούσα σε διαρκή έκπληξη τηλεόρασή μας, έκανε έκτακτα δελτία για να προβάλει το… αυτονόητο, την υποστήριξη της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη διπλωματική μάχη της κυβέρνησης. Αλλά πώς τα κατάφερε ένα τόσο δα κρατιδιάκι, με 2 εκατομμύρια κατοίκους να κάνει τέτοια υπερπαραγωγή ανθελληνικής προπαγάνδας και να ζητάει και τα ρέστα σε γην και ύδωρ μέχρι Χαλκιδική και βάλε;

Τώρα το ΄δαμε το φίδι το φαρμακερό; Στη Γιουροβίζιον για παράδειγμα τόσα χρόνια τώρα που συμμετείχαν ως Μακεδονία τα Σκόπια το ΄κανε κανείς θέμα; Μόνο τη Μαρία Μπακοδήμου έπεσαν να φάνε μια χρονιά που παρουσίαζε τον διαγωνισμό και τόλμησε να αποκαλέσει «Μακεδονία» τα Σκόπια, γιατί προφανώς παντού άκουγε να τα λένε έτσι και δεν είχε λόγο να αναρωτηθεί.

Μόνο κάτι πονηρά κορίτσια που κυνηγούν τίτλους ομορφιάς σε διάφορες διεθνείς οργανώσεις ανακάλυψαν μαζί με τους πολιτικούς τα επικοινωνιακά οφέλη του «μακεδονικού» και φρόντιζαν να παραιτούνται ηρωικώς (αφού σιγουρεύονταν ότι δεν θα δουν τίτλο ούτε με κιάλι) γιατί τάχα συμμετείχε η Μακεδονία. Έτσι εξασφάλισαν οι τετραπέρατες και τηλεοπτική προβολή και ολοσέλιδα αφιερώματα στον πατριωτισμό και τις καμπύλες τους.

Μεγάλη η χάρη του «μακεδονικού» διότι ακόμη και τα μεγάλα προβλήματα του λαού, το Ασφαλιστικό, τα κύματα των απεργιών, ο πληθωρισμός, οι χαμηλές αυξήσεις που επίκεινται εξαφανίστηκαν ως διά μαγείας. Υπεράνω όλων των πιθανών λύσεων για τα ανωτέρω εγείρεται η εθνική συνείδηση πολιτικών ανδρών, που αναλαμβάνουν πρωτοβουλία για το… αυτονόητο, την ενότητα στην εξωτερική πολιτική, γεγονός που τους χαρίζει πρωταγωνιστική θέση με έκτακτα δελτία Ειδήσεων να προσδίδουν ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα στην αυτονόητη επιλογή τους.

Τι βολικοί αυτοί οι εχθρικοί γείτονες αλήθεια, για κόμματα εξουσίας που μπορεί να χάνουν τη δημοτικότητά τους με την εσωτερική τους πολιτική, αλλά με φόντο το εθνικό πρόβλημα επιβάλλουν τη συσπείρωση.

Βολικοί οι εχθροί και για την τηλεθέαση δελτίων Ειδήσεων και εκπομπών μιας τηλεόρασης που στην αγωνία της να καθηλώσει το κοινό δεν ορρωδεί ούτε μπροστά στην εκμετάλλευση του εθνικού αισθήματος, επιδιδόμενη ακόμη και σε φοβικούς σπασμούς για την ιντερνετική σκοπιανή προπαγάνδα (Αυτιάς, Αlpha) προσδίδοντας στο χαοτικό και ανυπόληπτο ιντερνετικό πεδίο το κύρος που ουδείς σώφρων και γνώστης της λειτουργίας του του αναγνωρίζει.


Κορόνες σαν μοιρολογίστρες

Σε άρθρο του στη «Ηerald Τribune» ο Μisha Glenny, ένας από τους πλέον γνωστούς και πολυγραφότατους δημοσιογράφους, θυμίζει μεταξύ άλλων ότι εκτός από τα προβλήματα δημοτικότητας που αντιμετωπίζουν τα δύο μεγάλα ελληνικά κόμματα, οπότε έχουν πολιτικά οφέλη από την καλλιέργεια κλίματος κρίσης, προβλήματα αντιμετωπίζει και η σκοπιανή κυβέρνηση με το αλβανικό κόμμα να απειλεί να αποσύρει την υποστήριξή του, γεγονός που θα προκαλέσει αστάθεια σε ένα κράτος μόλις 2 εκατομμυρίων ανομοιογενούς πληθυσμού. Αυτό σημαίνει απειλή για την πραγματοποίηση του σχεδίου της «Μεγάλης Αλβανίας» που φοβίζει περισσότερο και τους Σκοπιανούς και τους Έλληνες.

Αλλά τι ανησυχούμε; Ξέρουμε πλέον πώς αντιμετωπίζονται τα εθνικά ζητήματα, σαν ξαφνικά χτυπήματα της μοίρας, που αντιμετωπίζει ο «χορός» των τηλεπαραθύρων με λυγμικές κορόνες σαν μοιρολογίστρες.