Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Τα γραμμάτια και η ξενομανία

Η ΞΕΝΟΜΑΝΙΑ από την οποία διακατέχεται η κυβέρνηση και ειδικά το οικονομικό επιτελείο της σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων επιχειρήσεων και οργανισμών που βρίσκονται υπό κρατικό έλεγχο είναι φυσικό να προκαλεί μια σειρά από ερωτήματα.

Το θεώρημα που προβάλλεται από την πλευρά της κυβέρνησης, ότι οι ξένοι διαθέτουν την απαραίτητη τεχνογνωσία που είναι ικανή να εκσυγχρονίσει, να αναβαθμίσει και να κάνει ανταγωνιστικότερες τις υπό ιδιωτικοποίηση κρατικές επιχειρήσεις, δεν φαίνεται να στέκεται γερά στα πόδια του.

Διότι στις σημερινές συνθήκες όπου αγαθά, υπηρεσίες και άνθρωποι διακινούνται ελεύθερα σε κάθε γωνιά του πλανήτη, όλα μπορούν να αποκτηθούν: και το καλό μάνατζμεντ και η απαραίτητη τεχνογνωσία για να πάνε μπροστά οι όποιες κρατικές επιχειρήσεις έχουν μείνει πίσω.

Με βάση λοιπόν αυτά τα δεδομένα τίθεται το ερώτημα γιατί σώνει και καλά η Deutsche Τelecom μπορεί να μανατζάρει τον ΟΤΕ καλύτερα από το Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο αν δεν εμπιστεύεται τη διαθέσιμη ελληνική τεχνογνωσία μπορεί να προσλάβει κορυφαίους Ευρωπαίους τεχνοκράτες, ακόμη και του ίδιου του γερμανικού ομίλου.

Ανάλογα ερωτήματα τίθενται και για την προτίμηση της κυβέρνησης σε ξένο στρατηγικό επενδυτή για το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο.

Κι αυτό, όταν κάποιες από τις αποκρατικοποιημένες ελληνικές τράπεζες που ελέγχονται σήμερα από ευρωπαϊκούς ομίλους δεν έφεραν ούτε καλύτερες συνθήκες ανταγωνισμού και κυρίως το φθηνότερο τραπεζικό χρήμα που κάποιοι περίμεναν. Η κυβέρνηση με το να λιβανίζει την ξένη τεχνογνωσία προσφέρει κακές υπηρεσίες στην προσπάθεια αυτοεκτίμησης της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Εκτός και αν η ξενομανία αυτή έχει σχέση με την εξόφληση κάποιων γραμματίων, από τα πάμπολλα που διακινούνται στο πεδίο των διεθνών σχέσεων της χώρας.