«Χάρη στις διώξεις έμαθα τους ανθρώπους»
«Μου πρότειναν να πουλήσω τις εμπειρίες μου από τα στρατόπεδα εργασίας της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και τους διωγμούς. Να έχουν δίκιο;» αναρωτιό- ταν χθες Μίσα Μάισκι
Γεννήθηκε στη Ρίγα της Λετονίας (τότε ΕΣΣΔ), σπούδασε μουσική στην Αγία Πετρούπολη κοντά στον Μστισλάβ Ροστροπόβιτς, μετά το βιολοντσέλο έπιασε στα χέρια του το τσιμέντο (σε στρατόπεδο εργασίας της τότε ΕΣΣΔ), κλείστηκε σε ψυχιατρείο προκειμένου να μην υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία, έφυγε στο Ισραήλ και τελικά έγινε διάσημος ως μουσικός σ΄ όλο τον κόσμο.
«Ο πρώτος μου Βρετανός μάνατζερ μού πρότεινε να πουλήσω όλες αυτές τις εμπειρίες, ειδικά εκείνες των διώξεων από το σοβιετικό καθεστώς» λέει ο 60χρονος πλέον βιολοντσελίστας Μίσα Μάισκι. «Τότε ήταν δύσκολα, αλλά έμαθα πολλά για τη ζωή και τους ανθρώπους. Ίσως τελικά να τους είμαι ευγνώμων για όλες αυτές τις εμπειρίες που μου προσέφεραν. Δεν ξέρω αν σήμερα που η ΕΣΣΔ κατέρρευσε τα πράγματα είναι καλύτερα. Είναι δύσκολο να κρίνει κανείς. Επήλθαν αλλαγές. Οι μεγάλοι μουσικοί πέθαναν… Όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις».
Δηλώνει πολίτης του κόσμου: «Παίζω με ιταλικό τσέλο, γαλλικά δοξάρια και αυστριακές χορδές. Η κόρη μου γεννήθηκε στο Παρίσι, ο μεγαλύτερος γιος μου στις Βρυξέλλες και ο μικρότερος στην Ιταλία. Οδηγώ γιαπωνέζικο αυτοκίνητο, φορώ ελβετικό ρολόι, ινδικό κόσμημα στον λαιμό και νιώθω πατρίδα μου κάθε τόπο όπου οι άνθρωποι εκτιμούν και απολαμβάνουν την κλασική μουσική». Ο Μίσα Μάισκι παίζει με ένα βιολοντσέλο 300 ετών- «μου το χάρισαν πριν από 35 χρόνια» λέει. Δεν θεωρεί όμως ότι είναι το όργανο που τον κάνει να παίζει καλύτερα. «Το ίδιο όργανο βγάζει διαφορετικό ήχο ανάλογα με το ποιος το χειρίζεται. Προσωπικά με το ίδιο τσέλο παίζω διαφορετικά- ανάλογα με τον μαέστρο που διευθύνει».
ΙΝFΟ
Αύριο στις 21.00
στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης και την Τρίτη 1η Απριλίου στις 20.30 στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.














