Το πνεύμα του τόνου

Μουσείο και κοινωνία

Πρόσφατα προσκεκλημένος του περιοδικού «Φιλόλογος», οργάνου της Πνευματικής Εταιρείας των Φιλολόγων της Θεσσαλονίκης, έδωσα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της συμπρωτεύουσας μια διάλεξη με θέμα τη «Νέα μουσειολογία ως νέα παιδαγωγική». Πέρα από τη χαρά της επικοινωνίας με άξιους συναδέλφους που εμπνέει ο ακούραστος Χρήστος Τσολάκης, είχα την ευκαιρία να ενημερωθώ για μια σειρά αξιόλογων εκδηλώσεων και πρωτότυπων πρωτοβουλιών επιμόρφωσης. Ανάμεσα στα προικιά που αποκόμισα, ήταν και ένα βιβλίο πολύ σχετικό και ανάλογο με όσα εξέθεσα στη διάλεξή μου. Και χάρηκα ιδιαίτερα γιατί το βιβλίο αυτό προέρχεται από μια νέα αρχαιολόγο που κάποτε τη γνώρισα σχεδόν μωρό. Κόρη των φίλων Γιώργου και Μαρίας Χουρμουζιάδη, του Γιώργου του σπουδαίου αρχαιολόγου μας, του σπάνιου ανασκαφέα και πρωτοποριακού μουσειολόγου. Η Αναστασία Χουρμουζιάδη καταθέτει με κύρος και φαντασία πολύτιμα πορίσματα στο έργο της «Το ελληνικό αρχαιολογικό μουσείο, ο εκθέτης, το έκθεμα, ο επισκέπτης» (Εκδόσεις Βάνιας, Θεσσαλονίκη). Αρχιτέκτονας και διδάκτορας Αρχαιολογίας, η Αναστασία ασχολείται κυρίως με την κοινωνικοποίηση της αρχαιολογικής δραστηριότητας, δηλαδή με τον τρόπο με τον οποίο το αρχαιολογικό μνημείο, το έκθεμα, η αρχαιολογική έρευνα θα αναδείξουν τον πολιτισμό στον οποίο αναφέρονται ως στοιχεία του κοινωνικού βίου, της οικονομίας, των χρήσεών τους κι όχι μόνο ως ωραία, αυτονόητα, αισθητικά εκθέματα.