Φοίβη Αθηναίου

Αν σας σφίγγει η πόλη γύρω, αν έχετε διάθεση να επικοινωνήσετε για το πρόβλημά σας, η κυρία Φοίβη Αθηναίου (που έχει τα νεύρα της από οκτώ ετών!) είναι εδώ, στην ηλεκτρονική διεύθυνση Ρhoebe@dolnet.gr (με ένδειξη: Για Φοίβη) και στην ταχυδρομική διεύθυνση «ΤΑ ΝΕΑ», «Ορίζοντες», Για κ. Φοίβη Αθηναίου, Μιχαλακοπούλου 80, 115 28 Αθήνα

Ρήμαξέ με, δεν πειράζει, μου φτάνει που θα νιώθεις και για μένα κάτι

Τα ρημάξανε, τα μοιράσανε από ΄δώ κι από ΄κεί (σε «χάρες» υπουργών, σε ιδιώτες, σε «δικά μας» παιδιά, σε κουμπάρους, σε «γαλάζια» παιδιά και πάει λέγοντας) και φτάσαμε τα μουσεία- και δη τα μεγάλα και πλέον τουριστικά- να μην έχουν ούτε καθαρίστρια, ούτε χαρτί υγείας να αγοράσουν!

Αφού με τη λογική τού «ενός ανδρός αρχή» (με τη συνενοχή και τη σύμπραξη τόσων υπουργών του εκ-Πολιτισμού μας, που ποιούσαν και ποιούν την νήσσαν με θαυμάσιες κριτικές) οι γραμματείς και φαρισαίοι έπαιξαν (εν λευκώ, με άνωθεν εντολές) τα προσωπικά και κομματικά παιχνιδάκια και, χάρη στη διαφημιζόμενη προσωπική φιλία με τον Πρωθυπουργό και την πρώτη κυρία, φτάσαμε στην ξεφτίλα.

Νo money – no honey, σου λέει. Κι έτσι αναγκάζονται να κλείνουν τις τουαλέτες των μουσείων ελλείψει καθαριστριών (ενίοτε και ελλείψει χαρτιού υγείας, το οποίο πολλοί υπάλληλοι αναγκάζονται να φέρνουν από το σπίτι τους- τέτοια ξεφτίλα!). Και βρίσκουν οι τουρίστες τις τουαλέτες κλειστές, στη χώρα της Μπανανίας (του εκ-Πολιτισμού) στην οποία ζούμε.

Άσε που από ΄κεί που τα σκορπούσαν αφειδώς (τουλάχιστον τέσσερα δισεκατομμύρια ευρώ έγιναν… πετσετάκια από το 2005!), τώρα φοβούνται οι νέοι γραμματείς και φαρισαίοι και οι παλαιοί ιθύνοντες να υπογράψουν για φράγκα έστω και το παραμικρό χαρτάκι. Για να μας κάνουν κατόπιν εορτής και μεγάλου φαγοποτιού τους καλούς καγαθούς- και να μιλάνε κι από πάνω.

Όπως υπέροχα το θέτει ο Αριστοφάνης στη «Λυσιστράτη» του (στην εκδοχή ΚραουνάκηΝικολακοπούλου-Λαζόπουλου): «Όλα τα φάγατε, όλα τα φάγατε/ όλα τα ρημάξατε/ τα πάντα τα φάγατε/ τα νιάτα μας φάγατε/ κι έχετε μούτρα και μιλάτε»…

Φοίβη

Λιποτάκτες απ΄ την απανθρωπιά

Αγαπητή Φοίβη, Συμπληρώθηκαν πέντε χρόνια από την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ. Σας μεταφέρω, χωρίς πολλά λόγια, απόσπασμα από το βιβλίο του λιποτάκτη Αμερικανού, άνεργου, αγροτόπαιδου απ΄ την Οκλαχόμα, που στρατολογήθηκε από τις φτωχογειτονιές και τα στέκια των νέων…

«… Ποτέ δεν συναντήσαμε ένοπλους Ιρακινούς, δεν δώσαμε κανονικές μάχες… Ξεθυμαίνουμε στους πολίτες… Σε μια εξόρμηση σκοτώθηκαν τέσσερις Ιρακινοί και είδα – με τα μάτια μου- τα παιχνίδια Αμερικανών στρατιωτών με τα κεφάλια των νεκρών. Τα είχαν αποσπάσει με ριπές στον λαιμό (!) και έπαιζαν μ΄ αυτά ποδόσφαιρο! Με εντυπωσίασε η σιωπή των ανωτέρων μου…».

«… Μια άλλη φορά, ο διοικητής μου μάς έδειξε μια πορνοταινία με παιδιά από την Ασία. Είδα, έντρομος, πώς δύο άνδρες έδεσαν σ΄ ένα φέρετρο ένα 10χρονο κοριτσάκι και μετά το βίασαν! Αναρωτήθηκα: Πού πάει αυτός ο κόσμος;…».

«… Μας είπαν ότι στο Ιράκ έχουμε μόνο εχθρούς και να πυροβολούμε ό,τι κινείται. Ανοίξαμε πυρ. Δεν ξέρω πόσες γυναίκες σκοτώθηκαν και αν σκοτώσαμε τους σωστούς ανθρώπους. Απαγορευόταν να μιλάμε και να ρωτάμε τους ανωτέρους.

Ύστερα από επτά μήνες σαδιστικής βίας σε αυτή την επίγεια κόλαση, έφυγα με ολιγοήμερη άδεια και δεν ξαναγύρισα ποτέ σ΄ αυτό το κολαστήριο…».

[Από το βιβλίο του Τζόσουα Κέι «Η αφήγηση του λιποτάκτη» (Τhe Deserter΄s Τale»)].

Το σχετικό απόσπασμα έστειλα στον Αμερικανό πρέσβη και ζήτησα να με ενημερώσει αν η αμερικανική Δικαιοσύνη έχει επιληφθεί. Ακόμα περιμένω απάντηση…

Ουδέν σχόλιον. Τα σχόλια, δικά σας. Φιλικά, Μάρα Σωτ., Κηφισιά Όσο έχει επιληφθεί η εγχώρια στα όσα χαριτωμένα και απροκάλυπτα έχουν συμβεί σε βάρος της ευγενικής χορηγίας του ελληνικού λαού, αγαπητή Μάρα. Κι εμείς δεν γίνεται, φευ, εύκολα να γίνουμε λιποτάκτες από αυτήν τη χώρα…


Παίζει η γάτα, χορεύουν τα λαμόγια

Αγαπητή και αξιότιμη κυρία Φοίβη, Ευχαριστώ για το άμεσο «Νew Game», αλλά εδώ δεν πρόκειται για Ρlaystation. Η καταγγελία μου στην οποία δεν απάντησε το Γραφείο του Πρωθυπουργού αφορά στον ΟΤΕ και την περιουσία του ελληνικού λαού που, όπως βλέπεις, την διαχειρίζονται σαν να είναι κτήμα τους. Αποδείχθηκε πως οι στομφώδεις υποσχέσεις σκοπό είχαν να υφαρπάξουν την ψήφο μας… Κατόπιν αυτού, με κυνηγάνε κιόλας στα δικαστήρια με τους μηχανισμούς τους για να με εξοντώσουν. Θα ακούσατε σχετικά με το παραδικαστικό και τα περί αυτού…

Αυτό το κράτος μας υποσχέθηκε ο κ. Πρωθυπουργός μας;

Μετά τιμής, ο πολύπαθος, αλλά περήφανος, Γ. Κοσμίδης Μα ακριβώς γιατί ο καθ΄ ύλην αρμόδιος της σεμνής και ταπεινής (με τη «μηδενική ανοχή στη διαφθορά» – ωραίο το ανέκδοτο!) κυβερνήσεως που πήρε, λέει, τη λαϊκή εντολή (ξυστά πέρασε η χαντζάρα…), ο Πρωθυπουργός μας, παίζει Ρlay station και δεν θέλει να τον ενοχλούν για τα της διακυβέρνησης, διάφοροι αναίσχυντοι κουμπάροι και λαμόγια λυμαίνονται την περιουσία του ελληνικού λαού μέχρι να την πουλήσουν για να βγάλουν περήφανες μίζες, αγαπητέ Γ εώργιε.

Γ ι΄ αυτό σας λέω: μόνο με όρους Ρlay station έχει περιθώρια να συνεννοηθεί κάποιος με τον υπέρτατο άρχοντα στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας.