«Η “αρχαία” τεχνολογία κάνει τη διαφορά»

Έφτιαξε το «Οξυγόνο» του ακριβώς πριν από 32 χρόνια και εξακολουθεί να έχει την ίδια φρεσκάδα, η οποία οφείλεται στο ουσιαστικό συστατικό της μουσικής του Ζαν Μισέλ Ζαρ. Είναι βαθιά ανθρώπινη. Με το «Οxyzene» του, λοιπόν, ένας από τους βασικούς εκφραστές της ηλεκτρονικής μουσικής επανέρχεται στα μουσικά δρώμενα με αυτό που ξέρει να κάνει καλά. Τα live. Με την παλιά καλή του συνταγή.

Χάρη στην οποία οι πωλήσεις έχουν φθάσει αισίως τα 15 εκατ. δίσκους. «Και να σκεφτεί κανείς ότι πολλές δισκογραφικές εταιρείες αρνήθηκαν να κάνουν δίσκο αυτή τη δουλειά», θυμάται ο Ζαρ για το «Οxyzene». Από το ΄76 επανέρχεται και αυτή τη φορά επέλεξε να επανεκδώσει την αρχική ηχογράφηση σε σύγχρονο στούντιο και να βγάλει το CD πακέτο με DVD από συναυλία με τη διακριτική ετικέτα «Οxyzene: Νew Μaster Recording».

Το «Οxyzene» με τα σίκουέλ του σαρώνει. Η προηγούμενη, πρόσφατη, τέταρτη στη σειρά συναυλία- στο πλαίσιο περιοδείας του- του χάρισε μια θέση στο βιβλίο ρεκόρ Γκίνες, αφού εκείνη της Μόσχας την παρακολούθησαν 3,5 εκατ.

άνθρωποι.

Η εμπνευσμένη σύνθεση του Γάλλου δημιουργού έχει τη μικρή της ιστορία.

«Έκανα την πρώτη ηχογράφηση με ένα παλιό κασετόφωνο που έπαιρνε κασέτες των 8-truck στην κουζίνα του διαμερίσματός μου. Και έκτοτε πάντα έλεγα ότι κάποια μέρα θα ξαναηχογραφήσω τη μουσική αυτή με επαγγελματικές προδιαγραφές». Ο Ζαρ ήθελε να διατηρήσει τον αυθεντικό ήχο των πρώτων αναλογικών συνθεσάιζερ με τα οποία είχε δουλέψει τότε. «Διαπίστωσα βγάζοντάς τα από την αποθήκη πόσο αυθεντικά ήταν», αποσαφηνίζοντας παράλληλα πως δεν είχε να κάνει με κρίση νοσταλγίας ή διάθεση να δώσει ρετρό χροιά. Και εξηγεί. «Ένας βιολιστής ακόμα και σήμερα θα επιλέξει ένα Στραντιβάριους από οποιοδήποτε άλλο αντίστοιχο όργανο κι ας είναι 400 ετών. Πολλοί κιθαρίστες θεωρούν αξεπέραστες τις ηλεκτρικές κιθάρες Gibson Les Pauls και Fender Τelecasters που κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του ΄50, άντε αρχές του ΄60. Το ίδιο ισχύει και με τα αναλογικά συνθεσάιζερ». Τι θέλει να πει; Ότι παρά τα τεχνολογικά επιτεύγματα στον χώρο του πενταγράμμου, ο αναλογικός ήχος είναι αξεπέραστος και άρα διαχρονικός. Τον οποίο θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν εκτός από τους Σκωτσέζους και οι Ιρλανδοί φαν του, για πρώτη φορά, προτού ο Ζαν Μισέλ Ζαρ… γεμίσει με το «Οξυγόνο» του το Royal Αlbert Ηall του Λονδίνου.