Η οδική ασφάλεια θέλει και τρόπο και κόπο

Η Ε.Ε. κήρυξε τον πόλεμο στους παραβάτες οδηγούς και κάλεσε τις 27 χώρες-μέλη της να υλοποιήσουν «τα πρόστιμα χωρίς σύνορα». Σήμερα η τροχαία παράβαση στο εξωτερικό τιμωρείται ουσιαστικά μόνον αν σε τσιμπήσουν οι αστυνομικοί επιτόπου, αλλιώς τη γλιτώνεις. Στο μέλλον- και εφόσον γίνουν τα σχέδια της Ε.Ε. πραγματικότητα- θα δημιουργηθεί μία κοινή ηλεκτρονική τράπεζα δεδομένων για τις 27 ευρωπαϊκές χώρες και οι παραβάτες θα υποχρεώνονται να πληρώνουν τα πρόστιμα, ανεξάρτητα από τον τόπο μόνιμης διαμονής τους. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι τα επόμενα χρόνια θα ζήσουμε μία πλήρη εναρμόνιση όλων των κανόνων της αυτοκίνησης με βάση νέα δεδομένα, που θα θεσπιστούν από την Ε.Ε. Τα διπλώματα οδήγησης δεν θα αποκτήσουν μόνον ενιαία εμφάνιση με τη μορφή πιστωτικής κάρτας, αλλά και οι υποψήφιοι οδηγοί θα εκπαιδεύονται και θα αξιολογούνται με τον ίδιο τρόπο, είτε πρόκειται για Πολωνούς είτε για Μαλτέζους. Τα ίδια θα ισχύσουν επίσης για τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, για τις ποινές και τα πρόστιμα. Μία τέτοια εξέλιξη θα απλοποιούσε σίγουρα τις μετακινήσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εμπεριέχει όμως και αρκετούς κινδύνους. Οι ανισότητες και οι διαφορές μεταξύ των 27 χωρών αφορούν και τους οδηγούς. Άλλες αδυναμίες εμφανίζει ένας Έλληνας οδηγός και άλλες ενός Σουηδός, άλλο το βιοτικό επίπεδο του Σλοβένου και άλλο του Βρετανού. Στα βόρεια κυριαρχεί το πρόβλημα του αλκοολισμού, στα νότια η αναρχία, στην Ανατολική Ευρώπη αγοράζεις το δίπλωμά σου, στη Δυτική σου το αφαιρεί στο άψε- σβήσε το… πόιντ σύστεμ. Θα έπρεπε λοιπόν να υπάρξει ένας βασικός κορμός διατάξεων, ταυτόχρονα όμως να δοθεί έμφαση και στις εθνικές ιδιαιτερότητες. Μπορεί μεν να είναι κοινός ο στόχος της οδικής ασφάλειας, των λιγότερων τροχαίων ατυχημάτων και της προστασίας του περιβάλλοντος από το αυτοκίνητο, όμως οι αφετηρίες είναι εντελώς διαφορετικές. Εμείς ξεκινάμε σίγουρα πολύ πιο πίσω από κάποιους άλλους Ευρωπαίους «συναθλητές μας», αφού η οδηγική μας συνειδητοποίηση αρχίζει ουσιαστικά στη σχολή οδήγησης, ενώ αλλού βιώνουν από τα γεννοφάσκια τους τη σωστή συμπεριφορά στον δρόμο. Άρα πρέπει να κάνουμε διπλή προσπάθεια για να τους φτάσουμε. Δύο ώρες τη βδομάδα μάθημα κυκλοφοριακής αγωγής στα σχολεία αυτοί; Τέσσερις εμείς! Είκοσι υποχρεωτικά μαθήματα για το δίπλωμα αυτοί; Σαράντα εμείς! Γιατί η οδική ασφάλεια δεν θέλει μόνον τρόπο, αλλά και κόπο. Ιδιαίτερα, όταν τόσα χρόνια επιδιώκεις να τη βελτιώσεις… ροχαλίζοντας.