Η ΑΛΛΗ ΟΨΗ Οι τρεις διαπιστώσεις

ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ είναι πραγματικά. Παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου γνωστής φίρμας πωλείται από ελληνικά καταστήματα 200 ευρώ. Το ίδιο ακριβώς προϊόν, έπειτα από αναζήτηση στο Ίντερνετ, εντοπίσθηκε σε γερμανικό ιντερνετικό κατάστημα να πωλείται 150 ευρώ συμπεριλαμβανομένων των ταχυδρομικών εξόδων αποστολής από τη Γερμανία στην Ελλάδα.

Άλλο δεδομένο. Μπαταρία ασύρματου τηλεφώνου πωλείται στην Ελλάδα 20 ευρώ. Η αντίστοιχη μπαταρία σε γερμανικό ηλεκτρονικό κατάστημα πωλείται 8 ευρώ συμπεριλαμβανομένων των εξόδων ταχυδρομικής αποστολής στην Ελλάδα.

Τα δεδομένα αυτά αποκαλύπτουν σε όλο του το μεγαλείο το μέγεθος της ακρίβειας που ροκανίζει τα εισοδήματα των νοικοκυριών. Αποτελούν όμως και ευκαιρία για μερικές διαπιστώσεις.

Δείχνουν κατ΄ αρχήν ένα στοιχείο της επιχειρηματικής κουλτούρας στην Ελλάδα. Η ελληνική επιχείρηση ζητά υψηλά και άμεσα κέρδη που μεταφράζονται σε υψηλές λιανικές τιμές.

Το στοιχείο αυτό είναι τόσο έντονο και διαδεδομένο που οι γενικευμένες υψηλές τιμές δημιουργούν συνθήκες καρτέλ.

Η δεύτερη, και όχι λιγότερο σημαντική διαπίστωση, είναι τό υψηλό κόστος που συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις η δραστηριοποίηση στην ελληνική αγορά. Πιθανόν αυτό να αποτελεί και την εξήγηση για το γεγονός ότι οι ίδιες διεθνείς αλυσίδες καταστημάτων πωλούν τα ίδια προϊόντα ακριβότερα στην ελληνική σε σχέση με την ευρωπαϊκή αγορά.

Η τρίτη διαπίστωση έχει να κάνει με τον ρόλο του ίδιου του καταναλωτή. Είναι αυτός που έχει την απόλυτη δύναμη στα χέρια του, το χρήμα. Αν όλοι οι καταναλωτές πριν προχωρήσουν στην αγορά ενός προϊόντος έκαναν μια στοιχειώδη σύγκριση τιμών, η αισχροκέρδεια και η κερδοσκοπία δεν θα έβρισκαν τόσο μεγάλο περιθώριο ανάπτυξης. Πρόκειται για μια στάση που είναι αναγκαία, ειδικά σήμερα που ο πληθωρισμός βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας εξαετίας.