ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Πάρτι στο Συνέδριο δεν έγινε

Για να είμαι ειλικρινής, εγώ δεν τρελαινόμουν ποτέ για το ουίσκι. Όχι πως δεν πίνω πού και πού κανένα, αλλά δεν είμαι αυτό που λέμε «κολλημένος» με το ουίσκι. Ως εκ τούτου είμαι μειοψηφία στις έρευνες που το κατατάσσουν ως το εθνικό μας ποτό, ενώ κατά τη γνώμη μου ως τέτοιο πρέπει να αναγορευτεί το τσίπουρο (ή και το ούζο, τέλος πάντων). Όχι πως πίνω και τσίπουρο εδώ που τα λέμε, αλλά για κάνα μαρτίνι μπιάνκο με πάγο και λεμόνι, δεν λέω όχι. Και δύο μη σας πω. Εμένα λοιπόν αυτή η ιστορία με το «keep walking» του Γιώργου, που τάχα μου του είπε μια «νεαρή συντρόφισσα» και τέτοια, καθόλου δεν με άγγιξε! Όχι μόνο γιατί έμοιαζε σαν να ήταν σπόνσορας του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ ο «Johnny Walker», «ο Γιαννάκης ο περιπατητής», για τους πολύ «προχώ», αλλά γιατί εγώ είμαι της άποψης «no martini, no party»! Και θα το πω, εδώ το έχω- αφήστε με, δεν μπορώ να κρατηθώ- πάρτι στο Συνέδριο δεν έγινε! Θες γιατί το μαρτίνι είδε αυτά που γίνονταν με το ουίσκι και πήρε των ομματιών του, θες γιατί ο Τζορτζ (Κλούνεϊ, για να μην παρεξηγηθώ) δεν ήταν εκεί, πάρτι δεν έγινε…

Ένα ξεκούδουνο
Τι έγινε; Μια από τα ίδια. Τα πολύ ίδια όμως. Ο Γιώργος (ο Παπανδρέου) είπε αυτά που περίμεναν όλοι ότι θα πει, είπε και ένα ξεκουδουνο στο τέλος, ότι αυτό που όλοι νόμιζαν ότι θα δημιουργούσε συνθήκες ενότητας (δηλαδή όλοι μέσα στα όργανα) αυτός δεν θα το κάνει γιατί κάτι άλλο έχει στο μυαλό του. Είπαν και οι άλλοι, οι διάφοροι, ο καθένας τα δικά του, και πάπαλα. Αυτό ήταν. Πάμε για άλλα, σε τρία χρόνια, καλώς εχόντων των πραγμάτων από τώρα, να ξαναπούμε πάλι τα ίδια. Βέβαια υπάρχουν και μερικά πράγματα που δεν μπορείς να τα καταπιείς αμάσητα. Για παράδειγμα, αυτό το «Ελλάδα αξιών», που υποτίθεται ότι ήταν το κεντρικό σύνθημα του Συνεδρίου, όποιος το σκέφτηκε πρέπει ο άνθρωπος να είναι μεγάλη «γάτα»- με πέταλα κατά το κοινώς λεγόμενο. Διότι με το που το έβλεπε ο άλλος, κατευθείαν στο Χρηματιστήριο Αξιών πήγαινε το μυαλό του. Εκτός πια κι αν τον απορροφούσε η κόκκινη… αγκινάρα, που κάποιος άλλος ευφυής (ή μήπως ο ίδιος) σκέφτηκε να ορίσει ως σήμα του Συνεδρίου! Σημειολογίες θα πει «κάποιος».

Του έχουν βάλει λόγια
Αυτός, όμως, ο «κάποιος» που λέω και προηγουμένως, ας με ενημερώ πιο λεπτομερώς για την προσπάθεια του προέδρου να μας απελευθερώσει τους δημοσιογράφους, γιατί έτσι όπως το είπε στο Συνέδριο, ομολογώ ότι μπερδεύτηκα. Πρώτον, διότι προσωπικά δεν αισθάνομαι ότι με κρατάει κανείς όμηρο, και δεύτερον, γιατί δεν έχω ακούσει και τίποτε σχετικό. Εκτιμώ ότι πάλι του προέδρου του έχουν βάλει λόγια για τα Μέσα. Το είδα από το ύφος του όταν τα έλεγε. «Δεν είναι ότι δεν πάμε καλά πρόεδρε, οι εφημερίδες που κρατάνε ομήρους τους δημοσιογράφους και δεν γράφουν καλά για μας φταίνε» (υποθέτω ότι) του λένε. Είναι- το καταλαβαίνετε- η λογική τού «στραβός είναι ο γιαλός, δεν αρμενίζουμε εμείς στραβά», αλλά δεν το σχολιάζω. Ο πρόεδρος, που όπως είναι γνωστό έχει μια αυξημένη ευαισθησία για θέματα ατομικών δικαιωμάτων κ.λπ., δεν ήθελε πολύ- το είπε! Η στήλη, χαιρετίζοντας τη δήλωση του προέδρου, προσφέρεται να συνεισφέρει στον αγώνα για «free press», όπερ είναι και το απώτερο σχέδιό του, προκειμένου να υπάρξει επιτέλους ένα έντυπο που θα εκθειάζει κάθε προσπάθειά του.

Τρία πράγματα
Κατά τα λοιπά, αν με ρωτήσει κάποιος- άντε πάλι αυτός ο κάποιος – τι μου έμεινε από το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, θα δηλώσω αυθορμήτως, και εν γνώσει των συνεπειών του νόμου, τρία πράγματα: 1) ότι το Συνέδριο κατάφερε να διχαστεί επί ενός ανυπάρκτου θέματος, όπως είναι η συνεργασία με τον Συνασπισμό. 2) Ότι η μοναδική ξεκάθαρη, νέα, θέση που άκουσα, διά στόματος Γιώργου Παπανδρέου, είναι ότι το ΠΑΣΟΚ τάσσεται υπέρ του πλήρους διαχωρισμού Κράτους- Εκκλησίας, και 3) ότι η πολιτική σταθερότητα του Τσίπρα είναι όση και του υδραργύρου, και βεβαίως δεν έχει τρόπους. Σε σχέση με την πολιτική σταθερότητα, δεν χρειάζονται εξηγήσεις: τη μια μέρα στο Συνέδριο έλεγε ότι μπορεί υπό προϋποθέσεις να υπάρξει η συνεργασία ΠΑΣΟΚ- Συνασπισμού, και την άλλη στη δική τους σύσκεψη έλεγε «ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε». Για δε τους τρόπους, ήταν απαράδεκτα προσβλητικός με τον Γιώργο, όταν από το βήμα του Συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ τον… καλωσόρισε για πρώτη φορά στους αγώνες! Αυτός ο μπαρουτοκαπνισμένος. Άσε μας ρε Αλέξη…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Έχει πρωθυπουργό η χώρα;

Στο μεταξύ, ψάχνομαι να δω τι θα κάνω με το μέγα θέμα που με απασχολεί, και που είναι αν έχει πρωθυπουργό η χώρα. Έχω χάσει τον ύπνο μου. Φαντάζει ίσως παράξενο ή και περίεργο, όμως εμένα μου έχει καρφωθεί η ιδέα ότι ο Κώστας Καραμανλής δεν βρίσκεται ανάμεσά μας. Την τελευταία φορά που τον είδαμε ήταν να κάνει κάτι δηλώσεις από τις Βρυξέλλες. Έκτοτε αγνοείται η τύχη του. Είναι εδώ ανάμεσά μας ή την έχει κάνει για μέρη εξωτικά κι ονειρεμένα- τον φαντάζομαι στις Μαλδίβες ή το Μπαλί να λιάζεται, να πίνει πίνα κολάδα, να καπνίζει πούρα, και να ΄χει κάθε τόσο στο τηλέφωνο τον πιστό Θόδωρο και να τον ρωτάει «τι χαμπάρια από την πατρίδα». Κι ο Θόδωρος πάλι, που δεν θέλει με τίποτε να τον στενοχωρεί, να τον καθησυχάζει πως τίποτε δεν συμβαίνει, όλα πάνε καλά, και «ρίξε και για μας καμιά βουτιά πρόεδρε». Να τη ρίξει τη βουτιά ο πρόεδρος, δεν λέω, αλλά κάτι πρέπει να γίνει και με τη χώρα, που διαλύεται οσονούπω.

Και κάτι άσχετο φαινομενικά, αλλά μπορεί και συναφές με τα προηγούμενα (τι έχει γίνει ο Καραμανλής κ.λπ.): μια τρύπα που έχουν ανοίξει στην Ηρώδου Αττικού εδώ και τρεις εβδομάδες, για ποιο λόγο την έχουν ανοίξει; Πετρέλαιο ψάχνουν; Αλλιώς τι νόημα έχουν οι τρεις κλούβες των ΜΑΤ που τη φρουρούν!..

Το λέω γιατί εξαιτίας της τρύπας, που δεν έχει πάτο απ΄ ό,τι φαίνεται, έχει διακοπεί η κυκλοφορία στην Ηρώδου Αττικού. Εκτός πια κι αν η τρύπα παραμένει ανοιχτή για να μην περνάνε αυτοκίνητα και πεζοί και να μην μπορεί έτσι να εκφραστεί η… αγάπη του λαού στον πρόεδρο Κώστα.