Εναλλακτικά Προοδευτικός ιδεασμός

ΚΑΠΟΙΟΙ έχουν τικ και κάποιοι άλλοι έμμονες ιδέες. Η κυβερνώσα Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή θέλει να πιστεύει πως δεν είναι Δεξιά. Το σύμπτωμα χάνεται και ξαναγυρίζει. Απλώς ο φορέας είναι διαφορετικός.

Την εβδομάδα αυτή που ψηφίστηκε το Ασφαλιστικό, ποιος θυμάται ότι ο πρώτος υπουργός Κοινωνικής Απασχόλησης αυτοπροσδιοριζόταν προ τετραετίας ως «κοινωνιστής Δεξιός»; Ο λόγος για τον «κόκκινο Πάνο» Παναγιωτόπουλο. Την ίδια εποχή ο Γιώργος Αλογοσκούφης δεν ήθελε να μιλάει για λιτότητα, αλλά για «ήπια προσαρμογή». Πιο πρόσφατα, ο υπουργός Οικονομίας παρουσίασε μέτρα κατά της φτώχειας. Ο ίδιος ο Καραμανλής έκανε αρχικά κάποια ανοίγματα προς την Αριστερά. Ήταν κινήσεις περισσότερο κοινωνικού χαρακτήρα, αλλά και μια διάθεση να δείξει ότι ακούει- στη Βουλή ή με προσκλήσεις στο Μαξίμου- την Αλέκα Παπαρήγα και τον Αλέκο Αλαβάνο. Όταν ο τελευταίος τον χαρακτήρισε «νονό» και σκλήρυνε την αντι-δεξιά ρητορική του, το ψευδο-αριστερό άνοιγμα του Πρωθυπουργού ατόνησε.

Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ της Ν.Δ. στη Δικαιοσύνη από το 2004 και μετά ήταν από τις πιο σκληρές πτυχές της διακυβέρνησης Καραμανλή. Την εξέφρασε ο άκαμπτος- και γνωστός ακόμη και εντός κυβερνήσεως ως «ασυνεννόητος» – Αναστάσης Παπαληγούρας. Ο διάδοχός του Σωτήρης Χατζηγάκης είναι κι αυτός ένας παραδοσιακός δεξιός πολιτικός. Είναι όμως το τελευταίο θύμα του ιού του προοδευτισμού.

Μπορεί στις κάμερες ο Χατζηγάκης να ήταν σε γραμμή Σανιδά. Εδώ όμως και μερικές εβδομάδες επιχειρεί μια μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου που θυμίζει τη νοοτροπία του Μάη του ΄68. Αιχμή το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, που δίνει νομική υπόσταση σε μια υπαρκτή- εδώ και καιρό- πραγματικότητα. Πολιτικά, είναι μια έξυπνη κίνηση. Ο Χατζηγάκης τρυγάει κάποια τσαμπιά της προοδευτικής ατζέντας και καταλαμβάνει χώρο που δεν μπορεί να του αρνηθεί η αντιπολίτευση. Το ΠΑΣΟΚ είναι, ούτως ή άλλως, σε φάση ομφαλοσκοπίας. Ακόμη και η Αριστερά όμως είναι δύσκολο να αντιδράσει επί της ουσίας. Γκρίνιες μπορεί να έχει ο υπουργός Δικαιοσύνης από το στρατόπεδο της Ν.Δ. Αλλά μετά τον θάνατο του μακαριστού Χριστόδουλου, το κόμμα της Εκκλησίας είναι ορφανό. Και, όπως επισημάνθηκε ήδη, ο νέος Αρχιεπίσκοπος έχει άλλες αντιλήψεις. Κάλυψη έχει ο Χατζηγάκης κι από το Μαξίμου σε λογική «όσο τα καταφέρνεις, προχώρα».

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αμφιβολία ότι σε επίπεδο κοινωνίας και ηθών, η κίνηση Χατζηγάκη είναι σημαντική. Εκσυγχρονισμός του οικογενειακού δικαίου έχει να γίνει εδώ και μια εικοσαετία. Δεν είναι τυχαίο ότι η προηγούμενη μεταρρύθμιση έγινε όταν το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε πρώτη φορά τη χώρα. Ωστόσο, η πρωτοβουλία του υπουργού Δικαιοσύνης θα πρέπει να βάλει σε προβληματισμό την αντιπολίτευση- ιδίως τη Χαριλάου Τρικούπη. Η Δεξιά του Καραμανλή αποδεικνύεται ιδεολογικά χαλαρή και πολιτικά ευέλικτη. Κάποιες προσπάθειες ψευδο-αριστερών ανοιγμάτων της κυβέρνησης έχουν αποδειχθεί «προοδευτικός ιδεασμός» και έχουν πέσει στο κενό. Εν τούτοις, σε άλλες περιπτώσεις τα «ανοίγματα» τους βγήκαν. Κορυφαίο παράδειγμα η πρόταση του Κάρολου Παπούλια για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Όλα αυτά δεν είναι άσχετα με τη μεθοδολογία της ευρωπαϊκής Δεξιάς. Η Μέρκελ κυβερνά σε συνασπισμό με τους σοσιαλδημοκράτες. Ο Σαρκοζί παίζει κάθε τρεις και λίγο το χαρτί του «ανοίγματος». Οι εγχώριες κεντρο-αριστερές δυνάμεις θα πρέπει να αναζητήσουν- εγκαίρως- αντίδοτα απέναντι σε αντίστοιχες στρατηγικές της Ν.Δ.