Το αντίο της χρονιάς

Από όσο πιο ψηλά πέφτει κανείς τόσο μεγαλύτερος είναι ο θόρυβος που προκαλεί. Πόσω μάλλον όταν το ειδικό του βάρος μοιάζει να είναι ανυπολόγιστο. Ο Παναθηναϊκός, από την κορυφή της Ευρώπης και διαθέτοντας το δεύτερο μεγαλύτερο μπάτζετ της σεζόν, έπεσε κάτω από την 8η θέση της Ευρωλίγκας. Η ήττα στο Βελιγράδι τον καταδίκασε σε (πρόωρο)… ευρωπαϊκό θάνατο. Του αφαίρεσε το δικαίωμα να υπερασπιστεί τα κεκτημένα όχι μόνο στο φάιναλ φορ της Μαδρίτης, αλλά έστω να συμμετάσχει σε προημιτελικό, κάτι που αποτελεί τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή αποτυχία του επί ημερών Ομπράντοβιτς. Ουδέποτε ώς τώρα οι (με ημερομηνία λήξης πλέον την 4η Μαΐου)

πρωταθλητές Ευρώπης δεν είχαν αποχαιρετήσει τη διοργάνωση τόσο νωρίς. Ποτέ δεν είχαν μείνει εκτός προημιτελικών. Για πρώτη φορά βάζουν τα διαβατήρια στο συρτάρι από τα μέσα Μαρτίου, αφού ακόμη και την εποχή του Σπόρτιγκ, όταν η ομάδα αποκλειόταν στη διαδικασία του ΤΟΡ-16, το σύστημα διεξαγωγής δεν περιλάμβανε πλέι οφ και οι «πράσινοι» αγωνίζονταν μέχρι τα μέσα Απριλίου.

Όλα αυτά τεκμηριώνουν απόλυτα ότι σε διεθνές επίπεδο η εφετινή αποτυχία του ΠΑΟ είναι η μεγαλύτερη στη (λαμπρή)

σύγχρονη ιστορία του και πέραν του ότι η μπάλα είναι… στρογγυλή, ότι στον αθλητισμό «τα πάντα ρει» και ότι τέλος τέλος ουδείς έχει συμβόλαιο με τους τίτλους, υπάρχουν λόγοι και ευθύνες.

Όπως πέρυσι σε επίπεδο παικτών, προπονητών, διοίκησης άπαντες είχαν στην επιτυχία το μερίδιο που τους αναλογούσε, έτσι και εφέτος καθείς έχει το δικό του.

ΕΥΘΥΝΕΣ
ΠΑΙΚΤΕΣ: Αντί των Ντελκ, Σισκάουσκας, Γιαβτόκας, Σάκοτα, Ξανθόπουλου και Βούγιανιτς, που έφυγε μεσούσης της περιόδου, ήρθαν οι Γιασικεβίτσιους, Σπανούλης, Ζίζιτς, Ουίνστον, Περπέρογλου, Ταταρούνης και στην πορεία προστέθηκε ο Πρκάτσιν. Ουδείς, ακόμη και προ ολίγων εβδομάδων, θα υποστήριζε ότι η ομάδα δεν ενισχύθηκε. Τουναντίον. Όμως, στα κρίσιμα ματς, παίκτεςκλειδιά δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα και ρολίστες (θεωρητικά) υψηλής ποιότητας (Ζίζιτς, Ουίνστον) στάθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων. Σε συνδυασμό με τους τραυματισμούς των Τομάσεβιτς, Τσαρτσαρή, οι εναπομείναντες όφειλαν να παίξουν με μεγαλύτερο πάθος, να καλύψουν τα κενά και με ομαδικό πνεύμα να βοηθήσουν τον ΠΑΟ να πετύχει τον στόχο του. Προφανώς κάτι τέτοιο δεν έγινε στον βαθμό που έπρεπε να γίνει.

ΠΡΟΠΟΝΗΤΙΚΟ ΤΙΜ:Πέρυσι παρουσίασε ομάδα με το υψηλότερο κίνητρο. Εφέτος όχι. Η επιλογή του Ουίνστον δεν «βγήκε», ενώ… προδόθηκε από τον Ζίζιτς, που δεν έχει καμία σχέση με τον Ζίζιτς που έκανε θετικότατες σεζόν στον Ολυμπιακό. Εφέτος δεν τόλμησε να παροπλίσει όσους έδειξαν ανίκανοι- έστω στην παρούσα φάση- να βοηθήσουν. Οι Ντελκ, Γιαβτόκας τέθηκαν εκτός ομάδας και αυτό συσπείρωσε τους υπόλοιπους, ενώ εφέτος υπήρξε μεγαλύτερη ανοχή (Ουίνστον, Ζίζιτς). Το αγωνιστικό δόγμα δεν άλλαξε και δεν έπρεπε, αφού η ίδια φιλοσοφία έφερε πέρυσι τους τίτλους και εφέτος τα ρεκόρ. Απλά χρειαζόταν περισσότερους παίκτες για να εφαρμοστεί με καλύτερα αποτελέσματα.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ: Δεν μπόρεσε να αποτρέψει τη φυγή του Σισκάουσκας, η απουσία του οποίου ήταν φανερή ακόμη και στα καλύτερα του ΠΑΟ. Εκ των υστέρων επένδυσε πακτωλό χρημάτων για να δημιουργήσει νέο ισχυρό ΠΑΟ, κάνοντας το «κόλπο γκρόσο» με τον Γιασικεβίτσιους. Αλλά στην ουσία το κενό του «Σίσκα» δεν καλύφθηκε. Έστω κι έτσι ο Παναθηναϊκός μπορούσε όχι μόνο να μπει στην 8άδα, αλλά να πάει στη Μαδρίτη και να διεκδικήσει μέχρι τέλους την ανανέωση του τίτλου του.

ΑΙΤΙΕΣ
ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ:Για το παιχνίδι του ΠΑΟ, αλλά και την προσφορά των Ουίνστον, Ζιζιτς, οι Τομάσεβιτς, Τσαρτσαρής ήταν απολύτως απαραίτητοι. Ο Ντικούδης τελευταία δεν διανύει καλή περίοδο και ο φιλότιμος Πρκάτσιν έκανε ό,τι μπορούσε. Ουσιαστικά μετά τους περιφερειακούς, ο Μπατίστ έμοιαζε να είναι μόνος του. Ο «Τσάρτσα» θα έδινε πολλές λύσεις, ο «Τόμο» θα πρόσφερε δημιουργία πέρα από τους «κοντούς».

ΚΛΙΜΑ:Όταν έχεις σπουδαίους παίκτες, έστω κι αν δεν μιλάνε μεταξύ τους, είναι πιθανό ότι θα φθάσεις στον στόχο σου. Όταν όμως κάποιοι παίκτες δεν προσαρμόζονται, άλλοι είναι ντεφορμέ, χρειάζεται άριστο κλίμα και ομαδικό πνεύμα. Πέρυσι έγιναν 5-6 δείπνα στα οποία κάθε φορά κερνούσε κι άλλος. Εφέτος ούτε ένα! Σύμπτωση; Δεν έτυχε; Σίγουρα πάντως δεν πέτυχε!

ΡΟΛΟΙ: Ορισμένοι παίκτες, όπως για παράδειγμα ο φιλόδοξος Μπετσίροβιτς, δεν μπόρεσαν να αποδεχτούν τους ρόλους τους. Ο Σάνι δεν δέχεται ότι οι «Σάρας», Διαμαντίδης, Σπανούλης είναι πιο ποιοτικοί και υποχρεωτικά ο χρόνος του θα περιοριζόταν. Άλλα σχέδια έκανε πριν αποκτηθεί ο Λιθουανός, άλλα έπρεπε να κάνει μετά. Αντίθετα με τον Χατζηβρέττα, που όποτε κλήθηκε έδωσε το 100% ακόμη κι αν σε προηγούμενα ματς δεν είχε συμμετοχή, ο Σλοβένος δεν έχει προσφέρει αυτό που μπορεί.