ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Μοκέ, Παύλος

O Λ.Παπαμερκουρίου, γνωστός αντιστασιακός, γράφει:

«Μάθαμε για το αποχαιρετιστήριο γράμμα που έγραψε ο 17χρονος Γάλλος αντιστασιακός Γκι Μοκέ στην οικογένειά του, την παραμονή της εκτέλεσής του από την κυβέρνηση Πετέν. Ο πρόεδρος Σαρκοζί, αν και δεξιός, ζήτησε να διαβαστεί ο γράμμα του νέου αυτού κομμουνιστή σε όλα τα σχολεία την ημέρα της επετείου, 66 χρόνια από τον θάνατό του και δήλωσε πως “θέλει να δουν όλοι οι νέοι το μεγαλείο ενός άνδρα που θυσιάστηκε για κάτι πιο μεγάλο από εκείνον”.

Στην Ελλάδα εκτελέστηκαν χιλιάδες αντιστασιακοί σαν τον Γκι Μοκέ, μόνο για τις ιδέες τους, από κυβερνήσεις τύπου Πετέν. Το αποχαιρετιστήριο γράμμα, πριν από την εκτέλεση, ενός από αυτούς, αρχίζει: “Αγαπημένοι μου, μητερούλα κι αδέρφια, γνωρίζω ότι ο χαμός μου θα σας προξενήσει μεγάλη λύπη…” και τελειώνει: “Στη ζωή ακολούθησα τα βήματα του πατέρα. Μην πονέσετε και μην κλάψετε για μένα. Κάντε κουράγιο και τη λύπη σας θα διαδεχτεί η χαρά. Σας φιλώ όλους θερμά και σας εύχομαι να ζήσετε για να αντικρύσετε το έργο μας. Παύλος”.

Ο Παύλος ήταν 10 χρόνια μεγαλύτερος από τον Γκι Μοκέ. Είχε τελειώσει και το δεύτερο έτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Τον συνέλαβαν οι Γερμανοί και τον είχαν για εκτέλεση στο Γουδί, ήταν όμως η ημέρα που άρχισαν την αποχώρησή τους από την Αθήνα και γλίτωσε.

Οι κυβερνήσεις που εξελέγησαν δήθεν δημοκρατικά, μετά τη δήθεν απελευθέρωση, δεν διέφεραν από την κυβέρνηση Πετέν που εκτέλεσε τον Γκι Μοκέ. Η μόνη διαφορά ήταν στους κατακτητές, που ήταν Αγγλοαμερικανοί αντί Γερμανοί. Οι Άγγλοι παρέδωσαν στους Αμερικανούς τη χώρα που κατέλαβαν, αφού εγκατέστησαν τον επίορκο βασιλιά Γεώργιο, όργανό τους που είχε παραβιάσει το Σύνταγμα με τον δικτάτορα Μεταξά. Οι Αμερικανοί δεν δίστασαν να αποκαλύψουν με έγγραφά τους ότι όλες οι κυβερνήσεις του Βασιλείου της Ελλάδος έπρεπε να έχουν την έγκρισή τους.

Ο Εμφύλιος ήταν έξυπνα κατασκευασμένος για να εξοντωθεί η Αριστερά.

Πού να βρεθεί ένας Ντε Γκωλ στην Ελλάδα, για να υπερασπιστεί τη χώρα;

Μέχρι σήμερα όλοι οι πολιτικοί της χώρας μας αποδέχθηκαν την υποτέλεια, όντας ανίκανοι να αξιοποιήσουν τη συμβολή της Ελλάδας στη νίκη των συμμάχων, που ήταν πολύ ανώτερη από τη συμβολή της Γαλλίας.

Ένας Θεοδωράκης, έπειτα από πολλές καταδιώξεις, εξορίες και φοβερά βασανιστήρια στη Μακρόνησο, κατόρθωσε να επιζήσει από το πογκρόμ της Δεξιάς και αντί να γίνει ένας φοβερός τρομοκράτης κατά της Δεξιάς, ηρέμησε, συνέχισε να ασχολείται με τη μουσική και κατόρθωσε με τις καταπληκτικές συνθέσεις του να δοξάσει παγκόσμια την Ελλάδα.

ΥΓ: Όλοι αυτοί που παριστάνουν τους ελεύθερους ανθρώπους, ιδιαίτερα αυτοί που πιστεύουν ότι είναι υπερασπιστές του έθνους (πρώην εθνικόφρονες), οι οποίοι κάνουν κριτική στον Θεοδωράκη, πρέπει πρώτα να διαβάσουν τον 2ο τόμο της αυτοβιογραφίας του “Οι Δρόμοι του Αρχάγγελου” (σελ. 257-

258) και να απαντήσουν στο μεγάλο ερώτημα, γιατί το ελληνικό κράτος δεν δίκασε και δεν τιμώρησε του βασανιστές της Μακρονήσου».