Η φλόγα δεν σβήνει

Τα παιδικά της χρόνια η Μαχμπόμπα Αχντιάρ τα έζησε κλεισμένη στο σπίτι της υπό τον φόβο των Ταλιμπάν. Η μεγάλη της αγάπη, ο αθλητισμός, σιγόκαιγε μέσα της και κάθε φορά που έμενε μόνη έτρεχε στη μικρή αυλή του σπιτιού της ή δανειζόταν ιδέες για το πώς να γυμναστεί από τον αδελφό της, στον οποίο άρεσε το μπόντι μπίλντινγκ.

Η 19χρονη σήμερα Αχντιάρ είναι η μοναδική γυναίκα μεταξύ τεσσάρων αθλητών που θα εκπροσωπήσουν το

ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ…

Η 19χρονη Μαχμπόμπα, η μοναδική αθλήτρια από την τετραμελή αποστολή του Αφγανιστάν, προετοιμάζεται κόντρα στον βαθύ συντηρητισμό, την έλλειψη υποδομής και την κακή διατροφή

Αφγανιστάν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου στο αγώνισμα των 1.500 μέτρων.

Οι πιθανότητες διάκρισής της είναι ελάχιστες, η ίδια όμως δηλώνει πως συμμετέχει περισσότερο από υπερηφάνεια και για να δείξει στον κόσμο τις ικανότητες των γυναικών του Αφγανιστάν.

«Όταν ήμουν μικρή συνήθιζα να τρέχω στο σπίτι μου και παρακολουθούσα τον αδελφό μου που έκανε μπόντι μπίλντινγκ. Προσπαθούσα να το κρατήσω μυστικό ακόμα και από τους γείτονες λόγω των Ταλιμπάν» λέει η Αχντιάρ.

Το καθεστώς των Ταλιμπάν απαγόρευε στις γυναίκες να εργάζονται ή να κυκλοφορούν στον δρόμο χωρίς συνοδό. Τα κορίτσια δεν μπορούσαν να παίξουν έξω από τα σπίτια τους, ενώ για αθλητισμό ούτε λόγος!

Παρά το γεγονός ότι από το 2001 οι συνθήκες για τις γυναίκες του Αφγανιστάν έχουν βελτιωθεί και πολλές ασχολούνται με το ποδόσφαιρο και την πυγμαχία, αρκετοί είναι αυτοί που διατηρούν αρνητική στάση σ΄ αυτή τη βαθιά συντηρητική κοινωνία.

«Πολλοί άνθρωποι στην κοινωνία μας τάσσονται εναντίον των γυναικών που αθλούνται, λέει η Αχντιάρ. Θέλουν να μένουμε στο σπίτι, αλλά διαφωνώ μαζί τους. Ο Θεός έδωσε τα ίδια δικαιώματα στους άνδρες και στις γυναίκες, γι΄ αυτό δεν με ενδιαφέρει τα όσα λένε». Συμπαραστάτης στην προσπάθεια της Αχντιάρ είναι η οικογένειά της, αλλά αρκετοί από τους γείτονες την αποδοκιμάζουν κάθε φορά που βγαίνει από το σπίτι της για να προπονηθεί.

Η επαναδραστηριοποίηση των Ταλιμπάν, οι οποίοι προσπαθούν να καταλάβουν ξανά την εξουσία, δεν φοβίζει τη νεαρή Αφγανή: «Δεν φοβάμαι τίποτα γιατί ο Θεός με δημιούργησε και μία μέρα θα πεθάνω. Δεν μπορώ να ξεφύγω από το πεπρωμένο μου. Διάλεξα τον σωστό δρόμο που είναι προς όφελός μου και προς όφελος των νέων ανθρώπων».

Στις προπονήσεις η Αχντιάρ καλύπτει το κεφάλι της με την παραδοσιακή μαντίλα και φορά φαρδιά φόρμα, εμφάνιση που δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου: «Είναι υποχρέωσή μου ως μουσουλμάνα να φορώ τη μαντίλα. Δεν πρόκειται να τη βγάλω στην Κίνα όταν θα αγωνιστώ γιατί είναι το σύμβολο των μουσουλμάνων γυναικών».

Αν εξαιρεθεί το μικρό διάστημα κατά το οποίο η Αχντιάρ και η οικογένειά της κατέφυγαν πρόσφυγες στο Πακιστάν, η νεαρή αθλήτρια δεν έχει ταξιδέψει άλλη φορά στο εξωτερικό. Τις προσεχείς ημέρες όμως αυτή και ο συναθλητής της Μασόντ Αζίζι θα αναγκαστούν να ταξιδέψουν στη Μαλαισία για να προπονηθούν τους επόμενους μήνες για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αφού στο Αφγανιστάν δεν υπάρχει η τεχνική υποδομή. Όμως το σημαντικότερο πρόβλημα είναι η έλλειψη σωστής διατροφής.

Η Αχντιάρ είναι απρόθυμη να προβλέψει την απόδοσή της στο Πεκίνο: «Δεν θέλω να κάνω προβλέψεις για το τι θα συμβεί σε μένα. Όμως πιστεύω στον Θεό και θέλω ο Παντοδύναμος να με βοηθήσει».