ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ Ο ΣΥΝ εκτοξεύτηκε προς τα πάνω γιατί θύμωσαν πολλοί πασόκοι!

Κακό πράγμα ο θυμός. Πολύ κακό. Σε οδηγεί σε λαθεμένες κινήσεις. Σε καταστροφικές αποφάσεις. Σε δρόμους χωρίς γυρισμό. Γιατί σε παρασέρνει. Δεν σε αφήνει να δεις καθαρά, να εκτιμήσεις σωστά, να πάρεις την απόφαση που πρέπει τη στιγμή που πρέπει. Γι΄ αυτό σας λέω. Πολύ κακός σύμβουλος είναι ο θυμός. Και πρέπει να αποφεύγεται ό,τι και να γίνει- κοίτα ποιος μιλάει, θα πουν όσοι με ξέρουν καλά-, γιατί σε διαφορετική περίπτωση ανοίγει ένας δρόμος που δεν ξέρεις πού θα σε οδηγήσει. Να, δείτε τι γίνεται με τον Συνασπισμό. Σκαρφάλωσε στο 17%, όπως όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν, στην πλατεία Κουμουνδούρου το ένα πάρτι διαδέχεται το άλλο αλλά κανείς δεν κάθησε να φιλοσοφήσει το θέμα. Τι έγινε, ξαφνικά, και πάνε όλοι με τον Συνασπισμό; Τίποτε δεν έγινε. Ούτε γιατί ο Αλαβάνος έκανε την κίνηση της ζωής του, βάζοντας τον Τσίπρα στη θέση του, ούτε γιατί μερικές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι είπαν μια ωραία πρωία «βρε, δεν γινόμαστε Συνασπισμός που είναι και κόμμα…φαντεζί» ούτε τίποτα. Ο ΣΥΝ εκτοξεύτηκε προς τα πάνω μόνο και μόνο γιατί θύμωσαν ταυτόχρονα πολλοί πασόκοι!

«Τα έχουν πάρει»
Θέλετε τώρα να κάτσουμε να το συζητήσουμε γιατί θύμωσαν τόσο πολύ και τόσο πολλοί πασόκοι; Ευχαρίστως, αν και δεν έχω και πολύ χρόνο. Λοιπόν, οι άνθρωποι τα έχουν πάρει κανονικά στην κράνα (παράφραση του… κρανίου, και μεταφορικά στα νεύρα) από μια σειρά πράγματα που βλέπουν κάθε μέρα να γίνονται εντός και εκτός ΠΑΣΟΚ. Θα τους κατηγορήσουμε γι΄ αυτό; Όχι βέβαια. Διότι αν ο άλλος βλέπει ότι η κυβέρνηση, πρώτον, του αφαιρεί κάθε πιθανότητα να πάρει σύνταξη, δεύτερον, του έχει βάλει το χέρι πολύ βαθιά στην τσέπη και του βουτάει ό,τι βρει μέσα και, τρίτον, πάει στο σούπερ μάρκετ αφού προηγουμένως έχει περάσει από την τράπεζα για «τραβηχτική» (διότι αλλιώς δεν τον βάζουν μέσα) και το ΠΑΣΟΚ δεν κάνει τίποτε, σου λέει μ΄ αυτούς δεν γίνεται δουλειά, πάμε γι΄ άλλες πολιτείες. Και συνοδεύει την απόφασή του με ένα ξεγυρισμένο «άι σιχτίρ», διότι διαπιστώνει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν κάνει τίποτε, επειδή κάποιοι στο εσωτερικό του έχουν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στο πώς θα λύσουν παλιούς λογαριασμούς. Αμ δε γίνεται έτσι δουλειά. «Φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια…» τραγουδάει ο πασόκος και ψάχνει να βρει δημοσκόπο να του δηλώσει ότι τώρα είναι με τον Συνασπισμό…

Θυμωμένοι
Αλλά είναι; Λυπάμαι που θα χαλάσω τη σούπα δημοσκόπων, παραγόντων και αναλυτών γενικώς, που θα ΄θελαν να ΄χε το ΠΑΣΟΚ την τύχη της Ένωσης Κέντρου (με ή χωρίς Νέες Δυνάμεις, δεν έχει την παραμικρή σημασία), αλλά δεν είναι έτσι. Ο πασόκος, ο βαρύς πασόκος, είναι απλώς θυμωμένος. Δεν του αρέσει όλο αυτό που γίνεται, δεν νιώθει ικανοποιημένος που δεν έχει ένα κόμμα να στύβει την πέτρα και να διαλύσει την ετοιμόρροπη Νέα Δημοκρατία, δεν νιώθει ασφαλής με όσα γίνονται και δεν υπάρχει ένα κόμμα της προκοπής να τον στηρίξει. Κι επιπλέον, τους βλέπει να τρώγονται σαν τα σκυλιά, τον Γιώργο να είναι περικυκλωμένος από κάποιους που στο τέλος- είναι βέβαιο- θα του φάνε το κεφάλι, τον Βαγγέλη να παρατηρεί απλώς τα δρώμενα «έτσι που τα ΄κανε ο άλλος» και μερικούς ακόμη να προσπαθούν να βγάλουν το κεφάλι πάνω από την επιφάνεια του έλους πατώντας στις πλάτες των γύρω τους, και σπρώχνοντάς τους ακόμη παρακάτω. Θυμώνει λοιπόν άσχημα και εκφράζει τον θυμό του, δηλώνοντας ότι τώρα είναι Συνασπισμός. Τώρα. Γιατί αν αύριο το ΠΑΣΟΚ ξαναγίνει σοβαρό, είναι έτοιμος να ξαναγυρίσει…

Αφετηρία
Το ερώτημα, λοιπόν, είναι αν το ΠΑΣΟΚ μπορεί να ξαναγίνει σοβαρό. Καλό ερώτημα, δεν λέω, αλλά απάντηση δεν έχει. Άκουσα τον Γιώργο να ορίζει το Συνέδριο ως την αφετηρία για το καινούργιο ξεκίνημα. Ωραία. Πώς θα γίνει όμως αυτό; Για να υπάρξει εκκίνηση από μια αφετηρία, κάποιος πρέπει να δώσει το σύνθημα. Τα θυμάστε τα λεωφορεία στην Ακαδημίας; Ξεκίναγε κανένα αν δεν έβγαινε ο σταθμάρχης από το κουβούκλιο να σφυρίξει με τη στραγαλοσφυρίχτρα «φρρρρρ»; Όχι βέβαια. Αυτό ισχύει και για τον Γιώργο. Θες καινούργιο ξεκίνημα; Ωραία. Βάλε τη σφυρίχτρα στο στόμα, και σφύρα. Και δείξε στον θυμωμένο πασόκο ότι το έλαβες το μήνυμα (που σου έστειλε μέσω) των δημοσκοπήσεων. Κάνε ένα πολιτικό όργανο με δέκα το πολύ μέλη, βάλε τους καλύτερους που έχει η ομάδα (τους καλύτερους, όχι τους κολλητούς, γιατί κάτι τέτοια έκανε και ο Λεμονής και τον έστειλε αδιάβαστο ο Κόκκαλης), βάλε και Βενιζέλο και Σκανδαλίδη, και καθάρισες. Να δεις πως θα γυρίσουν όλοι πίσω. Όλοι, μηδενός εξαιρουμένου. Αλλά άμα σε βλέπουν να το έχεις κάνει «αμέρικαν κλαμπ», που έλεγε και ο Παπαγιαννόπουλος σε μια ταινία, όχι να γυρίσουν δεν το ΄χουν σκοπό, αλλά μαντίλια θα σου κουνάνε από μακριά… Χαιρέτα μου τον πλάτανο!
Μαντίλι, όχι κατ΄ ανάγκην καλαματιανό (που έχω και μια αδυναμία), θα κουνάνε σε λίγο από την κυβέρνηση σε όλους μας για το Ασφαλιστικό. Κάτι το φύγε εσύ- έλα συ με Τσιτουρίδη, Μαγγίνα, Φάνη, κάτι το δεν ξέρει η μάνα τι κάνει το παιδί με τις διατάξεις του νομοσχεδίου, κάτι που το συνδικαλιστικό κίνημα έχει περισσότερα χάλια απ΄ ό,τι έχει το ΠΑΣΟΚ, η ουσία είναι ότι σε πέντε μέρες το Ασφαλιστικό θα είναι νόμος του κράτους. Και μετά, μαζί με τα μαντίλια που θα μας κουνάνε, θα μας τραγουδάνε και το χαιρέτα μου τον πλάτανο! Το λέω, γιατί ακούω διάφορους, συνδικαλιστές και κομματικά στελέχη, να υποστηρίζουν ότι το νομοσχέδιο θα έχει την τύχη του νομοσχεδίου Γιαννίτση. Μακάρι, αλλά δεν το βλέπω. Τι βλέπω; Ότι οι τωρινές κινητοποιήσεις δεν έχουν καμιά σχέση με τον παλλαϊκό ξεσηκωμό του 2001, που οδήγησε στην απόσυρση του νομοσχεδίου Γιαννίτση. Θυμίζω απλώς ότι εξαιτίας των κινητοποιήσεων η κυβέρνηση Σημίτη κλονιζόταν σοβαρά, και παραλίγο να καταρρεύσει. Μην παρασυρόμαστε, λοιπόν, σε εύκολους παραλληλισμούς. Σας παρακαλώ…


ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ Θα ξαναφέρει το ΠΑΣΟΚ σε τροχιά εξουσίας;

Στον Γιώργο έχουν στραμμένο το βλέμμα όλοι και στο τι θα κάνει από Δευτέρα, μετά το Συνέδριο, για να ξαναφέρει το ΠΑΣΟΚ σε τροχιά εξουσίας. Δίνουν και παίρνουν τα σενάρια, για το πώς θα υλοποιήσει την εντολή της ανανέωσης που έτσι κι αλλιώς έχει παραλάβει, ήδη, από το βράδυ της 16ης Σεπτεμβρίου. Ακούγονται διάφορα ονόματα για τη θέση του γραμματέα του Κινήματος (αυτού που θα διαδεχτεί τον Νίκο Αθανασάκη), αλλά το ενδιαφέρον εστιάζεται κυρίως στο τι θα κάνει με τον Βενιζέλο και με μερικούς από τους πιο στενούς συνεργάτες του, όπως τον Λοβέρδο, τον Φλωρίδη, τον Βερελή, τη Μιλένα. Λοιπόν, αυτό ακριβώς περιμένει και ο Βενιζέλος! Μη έχοντας καμιά επαφή με τη Χαρ. Τρικούπη, ούτε και έμμεση, περιμένει να δει τι θα κάνει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για να τοποθετηθεί στα πράγματα. Είναι σίγουρο ότι αν ο Γιώργος επιμείνει στη σκληρή γραμμή της συγκρότησης των οργάνων αποκλειστικά με δικούς του, σταματάει και η περίοδος σιωπής του Ευάγγελου Βενιζέλου, αυτή που ακολούθησε την ήττα της 11ης Νοεμβρίου. Αλλά στη Βουκουρεστίου αισιοδοξούν ότι οι αποκλεισμοί ανήκουν πια στο παρελθόν και πως η συγκυρία επιβάλλει πραγματικά μια «νέα ενότητα». Στην οποία θέλουν να συμβάλουν. Αλλά να τους δώσει και ο Γιώργος την ευκαιρία, δεν πρέπει;