«Το μέλλον του σινεμά είναι στο Ίντερνετ»

Είναι η ψυχή του πρώτου φεστιβάλ κινηματογράφου που γεννιέται και διεξάγεται αποκλειστικά μέσω Διαδικτύου. Ιδέα που κατάφερε να συγκεντρώσει 1.012 συμμετοχές από 86 χώρες, ενώ το 60% των ταινιών έχουν παραχθεί ειδικά για τη μικρή οθόνη, γεγονός που αναιρεί την αντίληψη ότι τα νέα μέσα δεν προωθούν τη δημιουργικότητα.

Ο λόγος για τον Αμερικανό σκηνοθέτη (και δυο φορές υποψήφιο για Όσκαρ) Σπάικ Λι, που έστησε το Βabelgum, το διαδικτυακό κινηματογραφικό φεστιβάλ, καθώς βλέπει ότι το μέλλον της έβδομης τέχνης βρίσκεται στην οθόνη του υπολογιστή. «Είμαι βέβαιος πως σε πέντε χρόνια κάποια εταιρεία παραγωγής του Χόλιγουντ θα βγάλει στις αίθουσες ταινία που θα είναι γυρισμένη αποκλειστικά με κάμερα κινητού τηλεφώνου», επισημαίνει ο 51χρονος σκηνοθέτης, ο οποίος θεωρεί πως το φεστιβάλ θα δώσει την ευκαιρία στους νέους δημιουργούς να ξεπεράσουν ένα από τα βασικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν: τους προσφέρει βήμα να παρουσιάσουν τη δουλειά τους. «Αρκεί να σκεφτείτε πως τουλάχιστον 200 ταινίες φέρουν την υπογραφή φοιτητών, δηλαδή το ένα πέμπτο των συμμετοχών. Είναι φανταστικό.

Δίνουμε τον λόγο σε αυθεντικές φωνές».

Γιατί θεωρεί ο Σπάικ Λι σημαντική τη διακίνηση ταινιών μέσω Διαδικτύου; «Δουλεύοντας στο Διαδίκτυο, ο δημιουργός είναι ελεύθερος επιλογών, αν και για να είμαι ειλικρινής προσωπικά δεν μπορώ να παρακολουθήσω μια ολόκληρη ταινία στον υπολογιστή. Το πολύ δέκα λεπτά, ένα τέταρτο. Όχι περισσότερο», απαντά.

«Τα νέα ταλέντα δεν είναι απαραίτητο να βγουν από τις κινηματογραφικές σχολές. Στους φοιτητές μου πάντως στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης υπενθυμίζω πάντα πως είναι τυχεροί που σπουδάζουν κινηματογράφο διότι ασχολούνται με κάτι που αγαπάνε. Και πως πρέπει να ασχοληθούν με τον κινηματογράφο μόνο επειδή το θέλουν και όχι επειδή ελπίζουν να γίνουν πλούσιοι και διάσημοι. Η βιομηχανία του θεάματος δεν είναι παιχνίδι. Πολλοί αποτυγχάνουν. Προσωπικά δεν είχα βοήθεια, δεν δούλευε ο πατέρας μου στον χώρο να με υποστηρίξει, και ήξερα πως δεν θα είχε νόημα να πάω μόνος στο Λος Άντζελες χτυπώντας πόρτες με ένα σενάριο εργασίας ανά χείρας. Κατάλαβα λοιπόν πως η λύση για να φτάσω στον στόχο μου ήταν να γραφτώ σε μια σχολή, και γι΄ αυτό πήγα στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, όπου τρία χρόνια βγήκα σκηνοθέτης.

Κατάφερα να πετύχω διότι έχω ταλέντο, δουλεύω σκληρά, ξέρω να επιλέγω την σωστή στιγμή και επειδή είμαι τυχερός».