Φουντώνει ο πόλεμος του νερού

Ο κίνδυνος να πουν το νερό νεράκι χιλιάδες κάτοικοι περιοχών που υδροδοτούνται από τα φράγματα της ΔΕΗ είναι πλέον ορατός, αφού η Επιχείρηση χρησιμοποιεί τα αποθέματα νερού προκειμένου να καλύψει τα προβλήματα στην ηλεκτροδότηση. Η στάθμη του νερού στους ταμιευτήρες έχει μειωθεί αισθητά, ενώ και οι αγρότες ανησυχούν μπροστά στο ενδεχόμενο να μην υπάρχει νερό για τις καλλιέργειές τους.
«Προχθές η ΔΕΗ άντλησε 25 εκατ. κυβικά μέτρα νερού από τα τρία φράγματα του Αχελώου. Εάν συνεχίσει με αυτόν τον ρυθμό, μέσα σε 15 μέρες δεν θα μείνει ούτε σταγόνα νερού στις τρεις τεχνητές λίμνες: των Κρεμαστών, του Καστρακίου και του Στράτου», λέει στα «ΝΕΑ» ο νομάρχης Αιτωλοακαρνανίας κ. Θύμιος Σώκος.

Η διαχείριση των αποθεμάτων του νερού από τους ταμιευτήρες της ΔΕΗ προκαλεί όμως και την αντίδραση των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Όπως είπε στα

25 ΕΚΑΤ. ΚΥΒΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

νερού άντλησε μόνο χθες η ΔΕΗ από τα τρία φράγματα του Αχελώου, για να αντιμετωπίσει τις απώλειες από την απεργία

«ΝΕΑ» ο διευθυντής της Greenpeace κ. Νίκος Χαραλαμπίδης, «από την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί φαίνεται ξεκάθαρα η κακοδιαχείριση από τη ΔΕΗ των υδατικών αποθεμάτων. Όμως αντί να πυροβολούμε μόνο τη ΔΕΗ ας δούμε πώς θα μειώσουμε την κατανάλωση του νερού στη γεωργία, όπου εξαιτίας του παλιού αρδευτικού δικτύου, οι απώλειες του νερού φτάνουν στο 50%. Την ίδια στιγμή, από τις κακές μεθόδους ποτίσματος- “κανονάκι”- χάνεται εξαιτίας της εξάτμισης το 70-80% του νερού».

Την ώρα όμως που οι αντιδράσεις για την άντληση νερού από τα υδατικά αποθέματα των ταμιευτήρων της ΔΕΗ φούντωναν, στελέχη της Επιχείρησης αντέτειναν ότι με δεδομένη την απεργία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ δεν υπάρχει άλλος τρόπος να εξασφαλιστεί επάρκεια στην παραγωγή ενέργειας.

Σε περιοχές όπως η Αιτωλοακαρνανία όμως, οι φορείς στρέφονται ήδη κατά της ΔΕΗ. Όπως υποστηρίζει ο νομάρχης κ. Θ. Σώκος, «η χρήση του νερού από τους ταμιευτήρες πρέπει να ειναι η τελευταία λύση. Όπως πάνε τα πράγματα κινδυνεύουν το καλοκαίρι να πουν το νερό νεράκι 160.000

άνθρωποι που μένουν στο Αγρίνιο και στους 6 γύρω Δήμους που υδροδοτούνται από τη λίμνη Καστρακίου. Θα προκληθεί επίσης πρόβλημα στην άρδευση 700.000

στρεμμάτων που καλύπτονται από τους ταμιευτήρες των φραγμάτων του Αχελώου». Ο κ. Σώκος απέστειλε χθες επιστολή στους υπουργούς Ανάπτυξης, ΠΕΧΩΔΕ, Εσωτερικών, στον Επίτροπο Περιβάλλοντος στην Ε.Ε. κ. Σταύρο Δήμα και στη διοίκηση της ΔΕΗ.

Τις αντιδράσεις τους για την άντληση νερού από τη λίμνη Πολυφύτου εκφράζουν και οι Δήμοι Σερβίων, Βελβεντού, Αιανής και Ελίμειας στην Κοζάνη. « Εάν συνεχιστεί αυτή η πρακτική, ένας ολόκληρος αγροτικός κόσμος στην παραλίμνια ζώνη θα απομείνει ξεκρέμαστος τη φετινή καλλιεργητική περίοδο», επισημαίνουν μεταξύ άλλων σε κοινή τους ανακοίνωση.
Η λειψυδρία στον κάμπο αλλάζει τις καλλιέργειες

«ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΜΕ άλλοι να περιορίσουμε και άλλοι να σταματήσουμε εντελώς την καλλιέργεια του βαμβακιού. Από πέρσι που το νερό ήταν περιορισμένο η παραγωγή είναι μικρότερη και σε μεγάλο βαθμό κακής ποιότητας, με αποτέλεσμα να έχουμε ελάχιστο κέρδος. Φέτος και εγώ και πολλοί ακόμη επιλέξαμε να καλλιεργήσουμε σιτηρά, αφού θέλουν λιγότερο νερό και η ζήτηση είναι μεγαλύτερη».

Ο κ. Νίκος Παπαδόπουλος, πρώην βαμβακοκαλλιεργητής και νυν καλλιεργητής σιτηρών από το Ομορφοχώρι Λάρισας, ζει- όπως και οι περισσότεροι συνάδελφοί τουτις συνέπειες της λειψυδρίας που χτυπά τη Θεσσαλία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο χωριό του ολοκληρώθηκε πρόσφατα ταμιευτήρας με δυνατότητα να συγκρατεί 1.200.000 κυβικά μέτρα νερού από τον Πηνειό, αλλά το ποτάμι δεν κατάφερε ακόμη να τον γεμίσει. Οι Θεσσαλοί αγρότες βρίσκονται ήδη σε θέση μάχης για την εξασφάλιση όσο γίνεται μεγαλύτερων ποσοτήτων νερού ανά νομό από τη λίμνη Πλαστήρα και το Σμόκοβο.

«Οι συνολικές απαιτήσεις της Θεσσαλίας σε νερό, για άρδευση και ύδρευση, ανέρχονται σε 1 δισ. 800 εκατ. κυβικά τον χρόνο», λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Τοπικού Οργανισμού Εγγείων Βελτιώσεων (ΤΟΕΒ) Πηνειού κ. Γιώργος Λαδόπουλος. Από αυτά, το 84% πηγαίνει στην άρδευση των καλλιεργειών και το υπόλοιπο στην ύδρευση. «Εξασφαλίζουμε τα 800-900 εκατομμύρια κυβικά από τις βροχοπτώσεις και τις χιονοπτώσεις όλης της χρονιάς και τα υπόλοιπα αντλούνται από τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα. Σε χρονιές που υπάρχει ελάχιστη βροχόπτωση και χιονόπτωση, η κατάσταση γίνεται δραματική στη Θεσσαλία αφού αντλούνται τα νερά του υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα που δεν εμπλουτίζονται και πέφτει η στάθμη τους ακόμη περισσότερο».

Οι προβλέψεις
Η λειψυδρία, σε συνδυασμό με τις μειούμενες κοινοτικές επιδοτήσεις για το βαμβάκι, έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στη μείωση της βαμβακοκαλλιέργειας που αγγίζει το 22% από το 2000 έως σήμερα. Το 2000 η καλλιέργεια βαμβακιού στη Θεσσαλία έφθανε τα 1.800.000 στρέμματα, ενώ σήμερα βρίσκεται περίπου στα 1.400.000 στρέμματα συνεχώς μειούμενη με πρόβλεψη έως το 2013 να είναι στο μισό της σημερινής έκτασης, δηλαδή περίπου 700-800.000 στρέμματα.

«Υπήρξε μείωση από το 2000, που αρχικά είχε να κάνει και με τον ευρωπαϊκό κανονισμό της ποσόστωσης στην παραγωγή- η Ε.Ε. έβαζε πλαφόν παραγωγής-, αλλά στη συνέχεια η μείωση που παρατηρείται οφείλεται καθαρά στην έλλειψη νερού για μια καλλιέργεια που απαιτεί πολύ νερό. Πιστεύω ότι η φετινή χρονιά θα είναι από τις δυσκολότερες καθώς η έλλειψη νερού ξεπερνά κάθε προηγούμενο. Βέβαια πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι δεν είναι μόνο πρόβλημα για τις καλλιέργειες η έλλειψη του νερού, αλλά θα υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και στην ύδρευση σε πολλές περιοχές του νομού. Πρέπει να βρούμε λύσεις με ψυχραιμία χωρίς αντιπαλότητες», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Θ. Χατζηζωγίδης, γραμματέας της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Λάρισας.

«Θα περιορίσουμε κι άλλο τη βαμβακοκαλλιέργεια- δεν αποδίδει, άλλωστε, όσο απέδιδε-, αλλά αυτό που θα σώσει τη Θεσσαλία είναι η εκτροπή του Αχελώου. Αυτό περιμένουμε για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε στον θεσσαλικό κάμπο» επισημαίνει ο κ. Χρήστος Σιδηρόπουλος, αγρότης- νομαρχιακός σύμβουλος.