[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Υποσκέλισαν τη Δικαιοσύνη

«… τόσο που και ο κ.Σανιδάς όταν με βλέπει “καλώς το συνάδελφο ” μου λέει» (Μ. Τριανταφυλλόπουλος)

Τι είναι αυτό που εξαλλάσσει τόσο πολύ τα ήθη αυτής της κοινωνίας, ώστε ακόμη και ο κορυφαίος Εισαγγελέας της χώρας να αποδίδει φιλοφρονήσεις σ΄ εκείνον, που τη δράση του ετοιμάζεται να αναγορεύσει σε κακούργημα η Πολιτεία; Να αισθάνεται αλληλέγγυος σε έναν απ΄ αυτούς, που έχουν κάνει σκοπό της ζωής τους την καταδοτική δημοσιογραφία και εργαλείο βιοπορισμού την κρυφή κάμερα, αδίκημα, που, και χωρίς τις δηλώσεις του κ. Χατζηγάκη, διώκεται και αντιμετωπίζει σοβαρές ποινικές κυρώσεις;

Επί δύο μήνες, η Δικαιοσύνη, κάθιδρη, προσπαθεί να παρακολουθήσει το παιχνίδι που παίζουν κάποιοι έμποροι της πληροφορίας στις οθόνες μας.

Παρατάσσουν τους εισαγγελείς στις πόρτες τους, συνδιαλέγονται σαν συνάδελφοι, ανασκαλεύουν απόρρητα, διαχειρίζονται δικογραφίες, εξετάζουν μάρτυρες, παίρνουν απολογίες, και συντάσσουν κατηγορητήρια, εν λευκώ. Δικαστές και εισαγγελείς υπό πίεση, στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού, εγκαλούνται για να υποχρεωθούν να υποκύψουν και προσπαθούν να αντιμετωπίσουν σπασμωδικά την κατάσταση, αυτοσχεδιάζοντας στις ποινικές κατηγορίες, ακροβατώντας για τις αιτιολογίες, αγκομαχώντας απέναντι στα αυτονόητα και αγωνιώντας πάντα για την τιμή της εξουσίας, που θέλουν (έτσι κι αλλιώς) να διαφυλάξουν. Και ο πανίσχυρος πρώην εκδότης (θα αδικούσε τους δημοσιογράφους ένας άλλος τίτλος) επιβάλλει τους όρους του και διαχειρίζεται τα πράγματα, όπως και ώς εκεί που ο ίδιος θέλει. Κάθε εβδομάδα, καθίζει στους πάγκους του δαμασμένα δημόσια πρόσωπα, μαζί με εκπροσώπους του νόμου και της Δικαιοσύνης και τους κινεί με παραγγέλματα, κρατώντας στα χέρια του τη δύναμη να τους συντρίψει και θυμίζοντάς τους το ασταμάτητα, για να τους ταπεινώνει. Με συνεργούς τους προσκεκλημένους του, στέλνει το μήνυμα του φόβου προς κάθε κατεύθυνση.

Και όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι, όταν αυτός αποφασίσει, θα πάρει την μπάλα από το γήπεδο και θα φύγει, όπως έγινε τόσες άλλες φορές. Αφήνοντας τους εισαγγελείς που παρέταξε στο κατώφλι του και κατεστραμμένες ζωές

Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΕΙΝΑΙ

δημόσιο αγαθό. Παραχωρείται η χρήση του, με την άδεια της Πολιτείας, και η κατάχρησή του μας αφορά, γιατί είναι επικίνδυνη για την κοινωνία

στα σκουπίδια του. Στο όνομα, όλα αυτά, της ηθικής και της νομιμότητας, του κοινωνικού ελέγχου και του δικαίου, διεκδικώντας την ηθική νομιμοποίηση της δράσης του, περιβεβλημένος ηθικό φωτοστέφανο.

Το ξέρουμε από το τραυματικό 2002 (ποιος δεν θυμάται σήμερα τον Σάββα Ξηρό), ότι η θεσμική λειτουργία της Δικαιοσύνης έχει υποσκελιστεί από καιρό. Οι εγγυήσεις που τέθηκαν υπέρ του πολίτη έχουν διαρρηχθεί. Διάτρητη η μυστικότητα της ανάκρισης που προστατεύει (και) τον κατηγορούμενο, φαιδρά τα τεκμήρια αθωότητας, άχρηστο φύλλο συκής τα προσωπικά δεδομένα, χωρίς νομική ισχύ,άλλωστε, όλη η χώρα, καθηλωμένη στις τηλεοράσεις, ζητάει εν χορώ να δει την αλήθεια «γυμνή» και η Δικαιοσύνη κρίνει, συχνά, ότι αυτό είναι νόμιμο, στο όνομα της ενημέρωσης του πολίτη. Η ίδια αυτή Δικαιοσύνη που ανόρεχτα κινητοποιήθηκε, αφού είχε αφήσει να διπλοκυκλοφορήσει το «Θέμα», αυτή που επί 7 μήνες αγνοούσε τις τσάντες με τα εκατομμύρια, αυτή η ίδια που σιωπά όταν οι κάμερες καταβροχθίζουν ανθρώπους, και κοιμάται τις νύχτες που το ακροατήριο απολαμβάνει στους δέκτες του προσωπικά δεδομένα να διασύρονται, ανήλικα να εξευτελίζονται, μητέρες να εκλιπαρούν επιείκεια για χάρη των παιδιών τους.

Δεν είναι και δεν πρέπει να είναι η ποινική κύρωση το μέτρο του δημόσιου λόγου σε μια κοινωνία. Όμως η στάση της Δικαιοσύνης προβληματίζει, όταν, από τη μια αδυνατεί να ασκήσει τον έλεγχο και να εγγυηθεί τα στοιχειώδη της ευθύνης της σ΄ αυτούς που δοκιμάζονται από την ασυδοσία και από την άλλη, κομμάτια της συνδιαλέγονται μ΄ αυτούς που την απειλούν.

Η τηλεόραση είναι δημόσιος χώρος, είναι δημόσιο αγαθό. Παραχωρείται η χρήση του, με την άδεια της Πολιτείας, και η κατάχρησή του μας αφορά, γιατί είναι επικίνδυνη για την κοινωνία. Γιατί οι χρήστες του και οι καταχραστές του διαχειρίζονται μια απόλυτη εξουσία, μέσα σε καθεστώς ασυλίας, εκφεύγοντας από κάθε δημόσιο έλεγχο και απαλλαγμένοι προκαταβολικά από κάθε λογοδοσία. Υπό τις συνθήκες αυτές, η συνδιαλλαγή τους με τη Δικαιοσύνη μπορεί να γίνεται και συναλλαγή.

Χωρίς αμφιβολία στους πίσω διαδρόμους της κάθε εξουσίας ενδημεί η διαφθορά, η διαπλοκή, η απληστία, η κατάχρηση των ανθρώπινων σχέσεων και της ανθρώπινης αδυναμίας. Τίποτε καινούργιο δεν εισέφερε η υπόθεση Ζαχόπουλου. Το έγκλημα που μας απειλεί κάθε βράδυ από τις οθόνες μας είναι αυτό, ο εκβιασμός της δημόσιας ζωής, ωμός, επιθετικός και απροκάλυπτος, πολύ πιο επικίνδυνος από τα οικονομικά εγκλήματα και τα ατομικά σκάνδαλα του πολιτικού προσωπικού κάθε βαθμίδας της εξουσίας.

Η Γιάννα Κούρτοβικ είναι δικηγόρος