[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Εκεί που ήσουν, ήμουνα…

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ από την ίδια ανάγκη. Την αίσθηση ανεξαρτησίας. Σχήματα αυτορρυθμιζόμενα και, ως εκ τούτου, διαφορετικά. Τα χωρίζει τεράστια χρονική απόσταση, αλλά στη σύλληψή τους είναι ίδια. Ελεύθερη συμβίωση και ελεύθερες ιστοσελίδες, τα γνωστά σε όλους πλέον blogs. Η ελεύθερη συμβίωση ζευγαριών γεννήθηκε σε μια άλλη εποχή, προκαλώντας τον συντηρητισμό της κοινωνίας. Όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα με τα blogs. Παρά την αντοχή της στο χρόνο και τη σταδιακή εξάπλωση του φαινομένου, ουδέποτε έγινε κοινωνικά αποδεκτή. Ας μη βιάζονται λοιπόν οι bloggers. Ήταν όμως μια πραγματικότητα, που καμιά νοοτροπία δεν είχε τη δύναμη να ακυρώσει. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων πρωτοστάτησε. Αναγνώρισε την ελεύθερη συμβίωση ως επίσημα αποδεκτό σχήμα, αφαιρώντας με τρόπο που δεν επιδέχεται σχόλια το στίγμα της παρανομίας από την επιλογή των ζευγαριών να συμβιώνουν χωρίς γάμο. Τα προηγμένα κράτη υιοθέτησαν την απόφαση, θεσμοθετώντας την ανθρώπινη ελευθερία. Αποτελεί ευτυχές γεγονός και έκπληξη συγχρόνως ότι, μεταξύ αυτών, συγκαταλέγεται και η χώρα μας. Ότι το υπουργείο Δικαιοσύνης μιας θεωρητικά συντηρητικής κυβέρνησης προχώρησε, χωρίς να υποχρεούται, σε νομοθετική ρύθμιση, βάσει της οποίας εντός ολίγου το συμβόλαιο ελεύθερης συμβίωσης θα τεκμηριώνει επίσημα έναν τρόπο ζωής ίσως μη συμβατό με τα έθιμά μας. Ο δρόμος έως εδώ ήταν μακρύς. Όπως θα είναι και η διαδρομή που καλούνται να διανύσουν οι bloggers έως την καθιέρωση του φαινομένου ως μέσου έκφρασης μιας νέας εποχής. Για την Ελλάδα, πράγματι πρόκειται για ένα καινούργιο «παιχνίδι». Και ενώ η άνευ δεσμεύσεων ενημέρωση που επιχειρούν τα blogs θα έπρεπε να έχει μόνο φανατικούς οπαδούς, κατά τη μικρή διάρκεια ζωής τους απέκτησαν κιόλας ορκισμένους εχθρούς. Ζαλισμένοι από την απόλυτη ελευθερία, οι εκφραστές αυτού του νέου ρεύματος δεν κατάλαβαν ότι και η ανεξαρτησία χρειάζεται αυτορρύθμιση. Πως έχει ανάγκη από κανόνες που θα βάλουν οι ίδιοι, με γνώμονα όχι την κοινωνική αποδοχή αλλά την ενίσχυση του κύρους και της αξιοπιστίας τους. Για να κερδίσουν τον πόλεμο χωρίς απώλειες. Και να επιβληθούν ως αναγκαίο καλό της δημοκρατίας…