Σκοτώνουν για εκατό ευρώ ενώ η ΕΛ.ΑΣ. παρακολουθεί

ΓΙΑ ΕΚΑΤΟ ΕΥΡΩ – τόσα πάνω κάτω είχε το ταμείο στο διανυκτερεύον περίπτερο- οι ληστές δεν δίστασαν χθες τα ξημερώματα να σκοτώσουν τον 45χρονο Βορειοηπειρώτη υπάλληλο. Ήταν ένας άνθρωπος που δούλευε σε δύο δουλειές, μέρα και νύχτα, για να μεγαλώσει τα τρία ανήλικα παιδιά που άφησε πίσω του, με τη βοήθεια της γυναίκας του η οποία εργαζόταν μόνο περιστασιακά ως οικιακή βοηθός. Καταστηματάρχες και εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις που διανυκτερεύουν έχουν μπει το τελευταίο διάστημα στο στόχαστρο συμμοριών ληστών: μόλις πριν από δύο εβδομάδες συμμορία σκότωσε τον ιδιοκτήτη πρατηρίου καυσίμων στην Κηφισιά. Όπως διαπιστώθηκε, μάλιστα, οι δολοφόνοι του ιδιοκτήτη βενζινάδικου που συνελήφθησαν λήστευαν αποκλειστικά πρατήρια καυσίμων, πρακτορεία ΠΡΟΠΟ και περίπτερα που έμεναν ανοιχτά έως πολύ αργά ή διανυκτέρευαν. Σε ένα τέτοιο περίπτερο στη Λεωφόρο Ποσειδώνος δολοφονήθηκε ο 45χρονος Βορειοηπειρώτης υπάλληλος.

Τα κρούσματα
Όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που η Αστυνομία αποδεικνύεται αδύναμη να αντιμετωπίσει την έξαρση της εγκληματικότητας: τις νυχτερινές ώρες που οι συμμορίες ληστών και διαρρηκτών αλωνίζουν, τα τμήματα ασφαλείας είτε κατεβάζουν ρολά είτε έχουν νυχτερινές βάρδιες ενός ή δύο αστυνομικών. Είναι ενδεικτικό ότι χθες, μέσα σε ελάχιστες ώρες ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε στη διάρκεια ληστείας και ακολούθησαν τέσσερις ληστείες και απόπειρες ληστειών σε τράπεζες.

Οι οικογένειες των θυμάτων, όμως, ύστερα από την απώλεια του ανθρώπου τους διαπιστώνουν και την ασυνέπεια του κράτους: Πριν από μερικούς μήνες, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο προχώρησε στην καταδίκη της Ελλάδας για μη συμμόρφωση σε οδηγία που προβλέπει την αποζημίωση θυμάτων εγκληματικών ενεργειών. Η σχετική οδηγία, μάλιστα, θα έπρεπε να είχε ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο ήδη από το 2005.

Σύμφωνα με τη φιλοσοφία της οδηγίας, τα θύματα των εγκληματικών ενεργειών πρέπει να αποζημιώνονται άμεσα, με απόφαση ειδικής επιτροπής, η οποία χειρίζεται αυτές τις υποθέσεις και όχι διά της χρονοβόρας δικαστικής οδού. Μάλιστα, η υποχρέωση των κρατών να αποζημιώνουν τα θύματα όταν δεν έχουν άλλον τρόπο να καλύψουν τη ζημιά που υπέστησαν, ισοδυναμεί και με μια μορφή τιμωρίας της Πολιτείας για την ανικανότητά της να πατάξει την εγκληματικότητα.