Δίκτυο

Άνω – Κάτω Μακεδονία

Αντίθετα απ΄ ό,τι φαίνεται, οι όροι Άνω και Κάτω Μακεδονία δεν είναι γεωγραφικοί, αλλά «ιστορικοί» και με συγκεκριμένο περιεχόμενο. Η αρχαιολόγος Γεωργία Καραμήτρου Μεντεσίδη διευκρινίζει, ώστε να ξέρουμε τι λέμε και σε τι συμφωνούμε. Άνω Μακεδονία ήταν η ορεινή Μακεδονία που περιλάμβανε τους Νομούς Καστοριάς, Φλώρινας, Κοζάνης και Γρεβενών, και εκτεινόταν βόρεια μέχρι τη λίμνη Αχρίδα και τα όρη Ντάντουνα, Μπάμπουνα και Ντρεν. Ο όρος χρησιμοποιείτο σε αντιδιαστολή με την Κάτω, την πεδινή Μακεδονία. Κατά τη 2η χιλιετία π.Χ., η Άνω Μακεδονία ήταν σταθμός της πορείας των ελληνικών φυλών, Μακεδόνων και Δωριέων. Ο Ηρόδοτος την αναφέρει για πρώτη φορά, όπως λίγο αργότερα και ο Θουκυδίδης, ενώ υπήρχαν «επάνωθεν» άλλα έθνη σύμμαχα και υπήκοα με δικούς τους βασιλείς, τα οποία προσαρτήθηκαν ειρηνικά από τον Φίλιππο Β΄ που κατέταξε τους ευγενείς στις τάξεις των εταίρων. Μέχρι πρόσφατα, η Άνω Μακεδονία εθεωρείτο πολιτιστικά καθυστερημένη από άγνοια. Τα ευρήματα της Αιανής κοντά στην Κοζάνη από τον 6- 5 αι. π.Χ. αλλάζουν την εικόνα, με τον πλούτο, τη λαμπρή αρχιτεκτονική τους και τις ελληνικές επιγραφές. Το πολιτιστικό και βιοτικό επίπεδο της Άνω Μακεδονίας ήταν υψηλό πολύ πριν από την εποχή του Φιλίππου. Από τις έξι ταξιαρχίες του Μεγάλου Αλεξάνδρου το 330 π.Χ., οι τρεις προέρχονταν από την Άνω Μακεδονία.


Όταν γραφόταν η ιστορία

Το 1933 ο Μάρκος Βαμβακάρης έπαιζε σε κάτι υπόγεια του Πειραιά. Είχε ήδη δώσει τέσσερα τραγούδια στην Columbia, αλλά ο καιρός πέρναγε και δίσκο δεν έβλεπε. Απογοητευμένος, αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη του στην αντίπαλη εταιρεία, την Οdeon, που ανήκε στον νεαρό τότε Μίνωα Μάτσα. Έτσι κι αλλιώς, δεν είχε και πολλές επιλογές. Δύο ήταν οι εταιρείες… Γιατί ο Μίνως Μάτσας αγκάλιασε το τραγούδι του Βαμβακάρη; Ένας αστός, μορφωμένος που λάτρευε την όπερα και στην εταιρεία του είχε τον σταρ της εποχής και της οπερέτας Νίκο Χατζηαποστόλου; Ένστικτο; Προαίσθημα; Επικοινωνία με μια μουσική κι έναν στίχο που εξέφραζε την άλλη όχθη;

Ό,τι και να ΄ταν, έτσι όπως σκιαγραφείται από τον μελετητή του ρεμπέτικου Παναγιώτη Κουνάδη στο βιβλίο «Ο αινιγματικός κ. Μίνως» (Εκδ. Κατάρτι), ήταν μια σύνθετη προσωπικότητα που συνέβαλε στη διαμόρφωση της ιστορίας του ελληνικού τραγουδιού από το 1930 κι έπειτα. Στιχουργός (έγραψε πάνω από 700 τραγούδια- όπως το «Μινόρε της αυγής») αλλά και «δημιουργός δημιουργών» – όπως έλεγε στην παρουσίαση του βιβλίου, στο Μουσείο Μπενάκη, ο Θανάσης Νιάρχος- υπήρξε άνθρωπος με ευρύ πνεύμα και διορατικότητα. Την εκδήλωση- που στο φινάλε ένωσε τις φωνές των Γιώργου Νταλάρα, Γιάννη Πάριου, Χάρης Αλεξίου και Μαρινέλλας- παρακολούθησαν (σε δύο ασφυκτικά γεμάτες αίθουσες!) άνθρωποι απ΄ όλο το φάσμα της πολιτικής, κοινωνικής και καλλιτεχνικής ζωής.


Οι «ροκαμπιλάδες» επιστρέφουν

Δυνατές μουσικές, σούπερ στυλ και νεο-nostalgia. Τα είχε όλα η rockabilly βραδιά τις προάλλες στο «Ρlanet».

Σας βεβαιώνω, η Αθήνα ζει τις δικές, ξεχωριστές rockabilly ημέρες. Και δεν μιλάω μόνο για την εμφάνιση της Ολλανδέζας (θέλω-να-μοιάσω στην Πάτσι Κλάιν) Σου Μορένο, που μόλις είχε επιστρέψει από Αμερική, ούτε για τους αναμφισβήτητους ροκαμπιλάδες Βlack Raven από τη Γερμανία ή τους Κustoms/ με μέλη από διάφορες δυνατές ελληνικές μπάντες (όπως οι Βullets, οι Dustbowl, οι Fullhouse και οι Βlues Μobile). Μιλάω για τη νέα rockabilly φάση στα μέρη μας με καινούργιο κοινό, φαντασία και θέληση, ώστε να γίνουν πράγματα. Ο Έλβις ζει (αυτό δεν συζητιέται) και τα 50΄s κάνουν λίφτινγκ και παιχνίδι το 2008! «Κοκοράκι» το μαλλί και φουλ κιθάρες.