Βρήκαν δρόμους της μίζας

Στοιχεία που δείχνουν από πού κινήθηκαν τα χρήματα για τις μίζες του συστήματος ασφαλείας C4Ι που προμηθεύτηκε η Ελλάδα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, πώς κινήθηκαν και- το σημαντικότερο- πού κατέληξαν, έχουν λάβει από τον προϊστάμενο της Εισαγγελίας του Μονάχου οι τρεις Έλληνες εισαγγελείς που βρίσκονται από την προηγούμενη εβδομάδα στη γερμανική πόλη.
Το πρώτο ντοκουμέντο που περιλαμβάνεται στη δικογραφία χρονολογείται από τις 31 Αυγούστου 2002. Πρόκειται για συμφωνία ανάμεσα στη μητρική Ζίμενς και τη Ζίμενς Ελλάδας με την οφσόρ εταιρεία Weavind LLC, συμφερόντων του Πρόδρομου Μαυρίδη, όπως εκτιμούν οι γερμανικές αρχές, σε συσχετισμό με την εταιρεία SΑΙC. Ως οροφή του κόστους ορίστηκε το ποσό των 2.000.000 ευρώ που αντιστοιχούσε, όπως αναφέρεται στα αποδεικτικά έγγραφα σε 1% του τζίρου της Ζίμενς στο πρόγραμμα αυτό. Το τελικό ποσό οι «συμβαλλόμενες» πλευρές συμφώνησαν να το καθορίσουν το 2004, οπότε και θα ολοκληρωνόταν η εγκατάσταση του συστήματος. Εκ μέρους της Ζίμενς τη συμφωνία υπέγραφε ο Ράινχαρτ Σίκατσεκ, ενώ δεν αναφέρεται ποιος υπογράφει εκ μέρους της Weavind LLC. Τα επόμενα ντοκουμέντα φέρουν ημερομηνίες Ιουλίου και Αυγούστου του 2004. Είναι τρία αιτήματα με τα οποία η Weavind LLC ζητεί από τη Ζίμενς να της καταβληθούν συνολικά 1.875.000 ευρώ.

ΟΦΣΟΡ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ

Οφσόρ και εταιρείες-φαντάσματα έπαιρναν τις μίζες για το σύστημα ασφαλείας C4Ι, που δεν λειτούργησε στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Η πρώτη αίτηση γίνεται στις 20 Ιουλίου 2004 για το ποσό των 785.000 ευρώ, η δεύτερη στις 2 Αυγούστου 2004 για 615.000 ευρώ και η τρίτη στις 20 Αυγούστου 2004 για το ποσό των 475.000 ευρώ. Τα ποσά αυτά θα έπρεπε να πληρωθούν στην Βarclays Βank του Λονδίνου. Όπως επισημαίνουν ελληνικές δικαστικές αρχές, «αποτελεί σημαντικό εύρημα πως οι μίζες για το C4Ι φαίνεται τελικά να δόθηκαν λίγο πριν και αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας», ενώ με νόημα αναφέρουν, «ίσως θα πρέπει να δούμε τα ποσά αυτά σε συνδυασμό με το γεγονός πως το μεγαλύτερο μέρος του C4Ι δεν λειτούργησε τελικά κατά τους Αγώνες!».

Ένα μήνα αργότερα ακολουθούν οι εκροές από τη Weavind LLC σε άλλες εταιρείες. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2004 η εταιρεία Αrran Commercial LΤD ζητεί από τη Weavind LLC το ποσό των 485.000 ευρώ για υποχρεώσεις της σχετικά με το C4Ι. Οι δύο εταιρείες δεν ενημερώνουν όμως την αγγλική τράπεζα τι είδους συναλλαγές έχουν μεταξύ τους και για ποιο λόγο δίνεται το ποσό αυτό. Προς διερεύνηση από τις ελληνικές αρχές, πλέον, βρίσκεται και το ποιος βρίσκεται πίσω από την εταιρεία Αrran, η οποία διατηρεί τον λογαριασμό 208800 στην τράπεζα VΡ Βank ΒVΙ LΤD.

Μια άλλη εταιρεία-φάντασμα, η Drakeley Consulting LLC, έστειλε στις 4 Νοεμβρίου 2004 αίτημα στη Weavind LLC σχετικά με το σύστημα C4Ι για να της καταβληθούν 91.000 ευρώ σε λογαριασμό της Βarclays Βank στο Λονδίνο. Ούτε για το ποσό αυτό υπάρχει συμφωνία για την παροχή συγκεκριμένων υπηρεσιών.

Ανάλογο ρόλο με τη Weavind LLC σχετικά με το σύστημα C4Ι έπαιξε και η αυστριακή οφσόρ εταιρεία Κrhoma GmbΗ, η οποία όπως και η Weavind LLC φαίνεται να κατευθύνονται από τον Ελβετό Πάολο Φλοριάνι, συνεργάτη τόσο του Μαυρίδη όσο και του Σίκατσεκ. Το καλοκαίρι του 2004 πέρασαν στους λογαριασμούς της Κrhoma GmbΗ στη Ηypo Τirol Βank της Βιέννης συνολικά 1.830.000 ευρώ με την ένδειξη «για το πρόγραμμα C4Ι».

Λαβύρινθος
Η πρώτη απόδειξη της Κrhoma GmbΗ προς τη Ζίμενς έχει ημερομηνία 19 Ιουλίου 2004 για το ποσό των 690.000 ευρώ και συνοδεύεται από τη σημείωση «System C4Ι, First Ιnstalment» (C4Ι, πρώτη εγκατάσταση). Η δεύτερη απόδειξη στις 4 Αυγούστου 2004 αναγράφει το ποσό των 585.000 ευρώ με τη σημείωση «System C4Ι, Second Ιnstalment». Η τρίτη απόδειξη έχει ημερομηνία 24 Αυγούστου 2004 για 555.000

ευρώ με τη σημείωση «System C4Ι, Τhird Ιnstalment».

Την ίδια περίοδο και με ακριβώς τις ίδιες προσημειώσεις για το C4Ι, τα προαναφερόμενα ποσά πέρασαν από την Κrhoma GmbΗ στην εταιρεία Εlectronic Τechnology LΤD σε λογαριασμούς της στην LGΤ Βank του Λιχτενστάιν και στη Safdie Βank του Λουγκάνο. Πρόσβαση στους λογαριασμούς αυτούς ως οικονομικός υπεύθυνος της Εlectronic Τechnology LΤD είχε ο Μάρτιν Ραμ, υπεύθυνος χρηματοδότησης διεθνών έργων στη μητρική Ζίμενς έωςτο 2000. Η Εισαγγελία της Βέρνης τον θεωρεί βασικό ύποπτο στο σύστημα των μαύρων ταμείων ως σύμβουλο και συνεργό του Ράινχαρτ Σίκατσεκ. Ο Μάρτιν Ραμ είναι εκείνος τον οποίο εξουσιοδότησε ο Πρόδρομος Μαυρίδης για τη διεκπεραίωση της αγοράς κατοικίας στο Μόναχο το 2003, έναντι του ποσού των 750.000

ευρώ.


Το πρώτο ντοκουμέντο για τις μίζες

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ (φωτογραφία πάνω) που περιλαμβάνεται στη δικογραφία για τις μίζες για το C4Ι (φωτογραφία αριστερά) χρονολογείται από τις 31 Αυγούστου 2002. Πρόκειται για συμφωνία ανάμεσα στη μητρική Ζίμενς και τη Ζίμενς Ελλάδας με την οφσόρ εταιρεία Weavind LLC, συμφερόντων του Πρόδρομου Μαυρίδη (Νο 2 της Ζίμενς Ελλάδας που κατηγορείται ως ο διαχειριστής των λαδωμάτων), όπως εκτιμούν οι γερμανικές αρχές, σε συσχετισμό με την εταιρεία SΑΙC. Ως οροφή του κόστους ορίστηκε το ποσό των 2.000.000 ευρώ που αντιστοιχούσε, όπως αναφέρεται στα αποδεικτικά έγγραφα, σε 1% του τζίρου της Ζίμενς στο πρόγραμμα αυτό. Το τελικό ποσό οι «συμβαλλόμενες» πλευρές συμφώνησαν να το καθορίσουν το 2004, οπότε και θα ολοκληρωνόταν η εγκατάσταση του συστήματος