«Από σήμερα είμαστε μόνοι μας»

Τις αλβανικές σημαίες, δίπλα στις αμερικανικές, τις βλέπεις παντού στην Πρίστινα, ακόμα και στα γραφεία κηδειών. Όταν μιλάς όμως με τους Αλβανούς, εκτός από τη μέθη, συναντάς και την ανησυχία για το μέλλον.
«Τώρα δεν υπάρχουν πια άλλοθι για εμάς» μου λέει ο Μιλότ, 33 χρόνων, δημοσιογράφος. «Πάει, δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε πια τους Σέρβους για τα δεινά μας. Από σήμερα είμαστε μόνοι με τον εαυτό μας. Υπάρχει ένα τέρας με το οποίο πρέπει να παλέψουμε τώρα: η ανεργία (που ξεπερνά το 50%)». Εκτός από την ανεργία, υπάρχει άλλο ένα τέρας, το μαύρο χρήμα, αλλά και ένας ανελέητος πόλεμος χωρίς όπλα, ο διπλωματικός πόλεμος. Το Κόσοβο για πολύ καιρό, κανένας δεν ξέρει για πόσο καιρό, θα είναι ένα «ανώμαλο» κράτος. Χωρίς πρόσβαση στους διεθνείς οργανισμούς και έδρα στον ΟΗΕ. Οι κόρνες, οι σημαίες, οι μπίρες που προσέφερε δωρεάν η κυβέρνηση για την “D Day” των Αλβανών, δεν φθάνουν για να σβήσουν την κούραση, την ένδεια και τις έγνοιες.

Από την άλλη, οι Σέρβοι είναι απαρηγόρητοι. Οργισμένοι και φοβισμένοι. «Η Κυριακή ήταν η πιο πικρή μέρα της ζωής μου», μου λέει ο Βίκτωρ. Τον συναντώ στην Γκρατσάνιτσα, μπροστά στη σερβική εκκλησία και δίπλα στο τεθωρακισμένο με τους Σουηδούς στρατιώτες, που είναι εκεί για κάθε ενδεχόμενο. Η αυλή μπροστά στην εκκλησία είναι γεμάτη από Σέρβους που διαδηλώνουν ενάντια στην ανεξαρτησία. Κρατούν σερβικές και ρωσικές σημαίες. Ο Βίκτωρ είναι από την Πρίστινα. Ήρθε εδώ, στην Γκρατσάνιτσα, το 2003. «Δυο φορές μου επιτέθηκαν οι Αλβανοί στον δρόμο και μια φορά με πυροβόλησαν. Τότε αποφάσισα να φύγω για να σώσω το τομάρι μου» λέει. Όταν μιλά για τους Αλβανούς, ο Βίκτωρ έχει να πει τα χειρότερα. Όσο για τις ευθύνες των Σέρβων, ο Βίκτωρ το μοναδικό ελάττωμα που βρίσκει είναι η ξεροκεφαλιά τους και κάποια λάθη τακτικής εκ μέρους του Μιλόσεβιτς.

Αφού περνώ την οδό Ράτκο Μλάντιτς, ζητώ ένα ταξί για να με πάει στην Πρίστινα. Είναι δύσκολο. Οι Σέρβοι ταξιτζήδες φοβούνται να κατέβουν εκεί αυτές τις ημέρες. Τελικά, προσφέρεται ο Μίλαν να με πάει με το ταξί του. Είναι και αυτός από την Πρίστινα και ήρθε στην Γκρατσάνιτσα το 2000, γιατί φοβόταν για τη ζωή του. Με αφήνει στην κεντρική πλατεία. Φεύγει αμέσως και μπορώ να διακρίνω τον φόβο του. Λίγα μέτρα πιο κάτω έχουν αρχίσει οι πανηγυρισμοί, επειδή οι ΗΠΑ και άλλες ευρωπαϊκές χώρες αναγνώρισαν το Κόσοβο. Μπαίνω σε ένα καφέ. Μια νεαρή κοπέλα έχει ένα μπουκάλι μπίρα στο ένα χέρι και την καινούργια σημαία του Κοσόβου στο άλλο. Στο μπλουζάκι της γράφει: «Ιndependence is better than sex». Δίπλα, το μπλουζάκι μιας άλλης κοπέλας: «Ιndependence is better than having electricity». Έπειτα από πέντε λεπτά το ηλεκτρικό ρεύμα διακόπτεται και η καφετέρια μένει στο σκοτάδι. Οι δυο κοπέλες αναθεματίζουν και βρίζουν με πάθος. Ξεχνώντας έτσι τα ευρηματικά συνθήματα στα μπλουζάκια τους…
Βίαιη διαμαρτυρία Σέρβων

ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΕΜΒΑΣΗ της ειρηνευτικής δύναμης του ΝΑΤΟ έληξε χθες στο Κόσοβο βίαιη διαμαρτυρία Σέρβων που αντιτίθενται στην ανεξαρτησία της επαρχίας. Το επεισόδιο σημειώθηκε στα σύνορα με τη Σερβία, όπου οι Σέρβοι πυρπόλησαν ένα φυλάκιο ενώ επιτέθηκαν και σε ένα δεύτερο, υποχρεώνοντας τους αστυνομικούς να το εγκαταλείψουν. Δυτικός αξιωματούχος δήλωσε πως είναι θέμα χρόνου να κλείσει η ειρηνευτική δύναμη τις γέφυρες πάνω από τον ποταμό Ιμπάρ στην πόλη Μιτροβίτσα, ο οποίος χωρίζει τους Σέρβους από τους Αλβανούς της πόλης. Στην Πρίστινα μετέβη χθες ο Χαβιέ Σολάνα. Ο ύπατος εκπρόσωπος της Ε.Ε. σε θέματα εξωτερικής πολιτικής είναι ο πρώτος ανώτερος ξένος αξιωματούχος που επισκέπτεται το Κόσοβο έπειτα από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του την περασμένη Κυριακή.