Η εξαφάνιση της πασμίνας

Λέγεται πως η Ιωσηφίνα, η σύζυγος του Ναπολέοντα, είχε περισσότερες από χίλιες πασμίνες στην γκαρνταρόμπα της, κάνοντας μόδα το φίνο, ζεστό ύφασμά τους στην Ευρώπη. Οι αυθεντικές πασμίνες, αγαπημένο αξεσουάρ των γυναικών σε όλο τον κόσμο, απειλούνται με εξαφάνιση. Τα ζώα από τα οποία προέρχεται το μαλλί κινδυνεύουν από τη βαρυχειμωνιά στα βουνά του Κασμίρ.

O Τσερίνγκ Ντορέι δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο σοβαρός. Η φωνή του μόλις που ακουγόταν από την τηλεφωνική γραμμή. Επικοινωνούσε από την πόλη Λεχ, μία από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές

ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΕΝΕΣ

Οι σπάνιες κατσίκες των Ιμαλαΐων πεθαίνουν από το ψύχος και την έλλειψη τροφής σε υψόμετρο άνω των 3.000

της Ινδίας: «Αντιμετωπίζουμε ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα εδώ. Δεν είχαμε ποτέ τόσο χιόνι στην περιοχή και οι δρόμοι που οδηγούν στα ζώα έχουν κλείσει. Θα είναι πολύ δύσκολο να τα βοηθήσουμε».

Τα δημοσιεύματα λοιπόν επιβεβαιώνονταν. Οι κατσίκες των Ιμαλαΐων στην περιοχή Τσανγκτάνγκ, από τις οποίες προέρχεται το μαλλί που χρησιμοποιείται για τις απαλές κασμιρένιες πασμίνες, πέθαιναν από το κρύο. Ασυνήθιστα μακρύς ο χειμώνας και βαρύς, απειλεί να εξολοθρεύσει τα σπάνια ζώα που ταλαιπωρούνται από το ψύχος και την έλλειψη τροφής σε υψόμετρο άνω των 3.000. Πολλά νεαρά ζώα έχουν ήδη πεθάνει ενώ, σύμφωνα με τον τοπικό αξιωματούχο Τσερίνγκ Ντορέι, άλλες 150.000 πρέπει να βρίσκονται αυτήν τη στιγμή ετοιμοθάνατες.

Αποκλεισμένη
Επί 7-8 μήνες τον χρόνο, η πόλη Λεχ, πρωτεύουσα της επαρχίας Λαντάκ, παραμένει αποκλεισμένη. Μόνο με αεροπλάνο είναι εφικτή η πρόσβαση. Η θερμοκρασία εκεί κυμαίνεται από-5 έως-35 βαθμούς Κελσίου τον χειμώνα και φτάνει στους 30 το καλοκαίρι. Μόνον όταν λειώνει το χιόνι, για ελάχιστους μήνες, ανοίγει ο δρόμος που οδηγεί από τη Λεχ στον σταθμό Μανάλι. Σε αυτό το επιβλητικό τοπίο, ψηλά στα βουνά, οι νομάδες Ντρόκμπα συγκεντρώνουν το πολύτιμο μαλλί από τα ζώα, που αποτελεί και τη μοναδική πηγή επιβίωσής τους. Τριάντα χιλιάδες κιλά μαλλί παράγονται κάθε χρόνο στη Λαντάκ, με κάθε ζώο να δίνει κατά μέσο όρο 250 γραμμάρια μαλλί. Η ζωή των νομάδων δεν ήταν ποτέ εύκολη αλλά φέτος ο χειμώνας αποδείχτηκε ιδιαίτερα σκληρός, ο πιο βαρύς των τελευταίων 30 χρόνων. Και αφού η πρόσβαση οδικώς είναι αδύνατη, η ινδική αεροπορία σχεδιάζει την αποστολή τροφίμων στα ζώα αεροπορικώς. Όμως, ο καιρός δεν το επιτρέπει ακόμη. Εξάλλου και αυτή η λύση θα είναι προσωρινή.

Η ιστορία της
Δεν είναι σαφές πότε ακριβώς ο πληθυσμός της Λαντάκ άρχισε να παράγει τα κασμιρένια σάλια, το ελαφρύ, αέρινο ύφασμα της πασμίνας. Οι τοιχογραφίες πάντως στο Μοναστήρι Άλτσι, του 11ου αιώνα, δείχνουν ανθρώπους να τα φορούν κεντημένα ενώ λέγεται ότι η κατοχή τους αποτελούσε αποκλειστικό προνόμιο των βασιλικών οικογενειών της εποχής. Λέγεται ακόμη ότι μια πασμίνα ήταν ένα από τα δώρα του Ναπολέοντα στην Ιωσηφίνα. Αλήθεια ή όχι, γεγονός είναι πως έως τα μέσα του 19ου αιώνα, Γάλλοι σχεδιαστές στην υφαντουργία είχαν αρχίσει να ανοίγουν καταστήματα στην ευρύτερη περιοχή για να είναι πιο κοντά στο κέντρο παραγωγής της πασμίνας.


Με δυο λόγια

● ΚΑΣΜΙΡΙ: το λεπτό, φίνο ύφασμα που μετατρέπεται σε είδη ρουχισμού προέρχεται από το μαλλί των κατσικών κυρίως του Κασμίρ, του Νεπάλ, των βορειοδυτικών επαρχιών της Κίνας, της Μογγολίας, του Ιράν και του Αφγανιστάν. Τα κασμιρένια προϊόντα προσείλκυσαν τους Ευρωπαίους στις αρχές του 18ου αιώνα.

● ΠΑΣΜΙΝΑ: είδος μάλλινου υφάσματος που προέρχεται από κασμίρ. Πασμίνα ονομάζεται και η ίδια η εσάρπα από το συγκεκριμένο ύφασμα. Το όνομα έχει τις ρίζες του στην περσική λέξη pashm που σημαίνει μαλλί. ● ΣΑΤΟΥΣ: στα περσικά σημαίνει «ευχαρίστηση των βασιλέων» και αναφέρεται σε ένα από τα πιο σπάνια και πιο ακριβά είδη μαλλιού. Παράγεται από τα θιβετιανά τσίρου (θιβετιανές αντιλόπες). Μια μεσαίου μεγέθους εσάρπα που κατασκευάζεται από το μαλλί της αντιλόπης του Θιβέτ μπορεί να περάσει μέσα από ένα δαχτυλίδι.