ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αποσύνθεση

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Απ.Ηλίας, Τοσίτσα 7, Αθήνα, γράφει:

«Την εικόνα σου είδα, πατρίδα μου, κι έφριξα! Δεν είναι εικόνα ευρωπαϊκής και πολιτισμένης χώρας αυτή! Είναι η πατρίδα μου βουτηγμένη στη διαφθορά, κολυμπάει στα χρέη της, αγκομαχάει, καθώς πορεύεται αμήχανη, αδύναμη και ακυβέρνητη.

Έχει τη Δικαιοσύνη της αμφισβητούμενη, τραυματισμένη από τους ίδιους τους δικαστές και από άλλους παράγοντες και άλλες εξουσίες και ευρισκόμενη στα… όρια της αρνησιδικίας. Έχει την παιδεία της σε μαύρα χάλια, την υγεία της καταχρεωμένη και τη δημόσια διοίκησή της σε κατάσταση αποσύνθεσης και διάλυσης.

Είδα την εικόνα σου, πατρίδα μου, και φοβήθηκα! Δεν είναι εικόνα ευνομούμενης χώρας αυτή!

Είναι η πατρίδα μου μια χώρα που κυβερνούν οι μέτριοι, οι μικρόνοες και οι ολιγόνοες. Οι άριστοι Έλληνες πολίτες απέχουν, απογοητεύθηκαν, έφυγαν και πήγαν στο εξωτερικό ή στα σπίτια τους, ιδιωτεύουν και δεν ασχολούνται με τα κοινά και τη δημόσια ζωή.

Στην πατρίδα μου, ο τζόγος (κρατικός και παράνομος) και τα τυχερά παίγνια έφθασαν σε δυσθεώρητα ύψη. Οι τράπεζες έχουν συγκεντρώσει όλα τα “κεφάλαια”. Οι φυλακές της πατρίδας μου γέμισαν, δεν χωρούν άλλους πια. Η διαπλοκή και η διαφθορά όζουν, μπόχα βγαίνει στον αέρα από τη δημόσια ζωή της χώρας.

Σε λυπάμαι, πατρίδα μου, έτσι που σε κατάντησαν διάφοροι αγύρτες, τσαρλατάνοι, κλέφτες και απατεώνες, διεφθαρμένοι διαχειριστές, δημόσιοι λειτουργοί και οι παρατρεχάμενοί τους. “Κλέφτες! Πω! Πω! Στα σπίτια σας, με σίδερα, κλεισθείτε· και θάψετε, αν έχετε, στο χώμα τον ΄παρά΄ σας· φυλάξετε τα ρούχα σας και ό,τι κι αν φορείτε…

κλέφτες! Πω! Πω! Για όνομα Θεού, πεντάρα μην κρατείτε· βλέπετε εδώ, βλέπετε εκεί, εις τον περίπατόν σας… κλεψιά εδώ, κλεψιά εκεί… κλητήρες, αστυνόμοι, εισαγγελία, δικαστές, συντάγματα και νόμοι… κλέφτες! Πω! Πω!

Κλέφτες!…” (Γεώργιος Σουρής: απόσπασμα από σατιρικό ποίημά του).

Την εικόνα σου είδα, πατρίδα μου, και έκλαψα, έκλαψα πικρά και έφερα στον νου μου παλιές ημέρες, καλές και ευτυχισμένες ημέρες, όταν εδώ στη χώρα μου ζούσαν και την κυβερνούσαν και την προστάτευαν μεγάλοι και γενναίοι άνδρες, μεγάλοι και σημαντικοί πολιτικοί, εξαίρετοι διανοούμενοι και πνευματικοί άνθρωποι, που την αγαπούσαν και την τιμούσαν και την είχαν ψηλά, σε περίοπτη θέση στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Αυτή την εποχή, η πατρίδα μου διανύει μια δύσκολη περίοδο, βρίσκεται σε μεγάλη παρακμή, περνάει δύσκολες ώρες, ζει “στην εποχή των παγετώνων”, βρίσκεται σε ένα μεγάλο και σκοτεινό τούνελ χωρίς να φαίνεται αχτίδα φωτός από πουθενά. Προσπαθεί να βρει τον δρόμο της, αλλά δεν τα καταφέρνει, παραπαίει, ακολουθεί άσχημα και δύσβατα μονοπάτια και ατραπούς. Χρειάζεται βοήθεια από τους Έλληνες πολίτες. Πρέπει, είναι ανάγκη να τη βοηθήσουν οι άριστοι Έλληνες, οι διανοούμενοι, οι επιστήμονες και οι τεχνοκράτες της χώρας, αυτοί που δεν έχουν διαβρωθεί ακόμη από το σάπιο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό σύστημα που έχει επικρατήσει και διαφεντεύει τις τύχες της πατρίδας μου».