ΠΑΣΟΚ εναντίον ΠΑΣΟΚ για τη Ζίμενς

Φουντώνει στο ΠΑΣΟΚ ο «εμφύλιος» για το ποιος είχε την ευθύνη αγοράς του «αμαρτωλού» συστήματος ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων, που ακόμα δεν έχει επισήμως παραληφθεί
Όπως είναι γνωστό, στελέχη της Ζίμενς έχουν καταθέσει ότι δόθηκαν μίζες ύψους που μπορεί να φτάνει και τα 10 εκατομμύρια ευρώ, και σε πολιτικά πρόσωπα. Ο κ. Β. Μαλέσιος, πρώην υφυπουργός Δημόσιας Τάξης, πέρασε χθες στην αντεπίθεση απεκδυόμενος κάθε ευθύνη για την υπογραφή της συμφωνίας με την κοινοπραξία της SΑΙC για την αγορά του C4Ι. Στην τετρασέλιδη γραπτή του δήλωση, ο κ. Μαλέσιος- που αναγκάστηκε να παραιτηθεί από την κυβέρνηση Σημίτη όταν αποκαλύφθηκε ότι έμενε σε σπίτι κουμπάρου του επιχειρηματία χωρίς να πληρώνει νοίκι- αφήνει υπονοούμενα και για τη συνολική στάση του ΠΑΣΟΚ στο πρόσωπό του.

«Δεν θα γίνω Ιφιγένεια»
«Στιγματίστηκα και για λόγους ευθιξίας παραιτήθηκα, για να μην υποστεί η παράταξη στην οποία ανήκω το βάρος των αρνητικών εντυπώσεων. Είναι φανερό ότι κάποιοι γνώριζαν από τότε ότι και να το ήθελα δεν θα μπορούσα να δώσω εγώ το έργο αυτό, αφού δεν ήταν στην αρμοδιότητά μου», αναφέρει ο πρώην υφυπουργός Δημόσιας Τάξης, που στέλνει ακόμη ένα μήνυμα στο ΠΑΣΟΚ: «Δεν θα ξαναγίνω ο αποδιοπομπαίος τράγος και η Ιφιγένεια της παράταξης σε θέματα ηθικής».

Ο κ. Μαλέσιος στη δήλωσή του επισημαίνει πως ο διαγωνισμός προμήθειας του έργου «Ολυμπιακά Επιχειρησιακά Κέντρα Ασφαλείας (C4Ι) εκτελέστηκε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας ύστερα από κατ΄ αρχήν απόφαση που ελήφθη στις 16 Ιουλίου 2002».

Ωστόσο, όπως αναφέρει ο πρώην υφυπουργός, αν και η ανάθεση του έργου έγινε στη SΑΙC με απόφαση του ΚΥΣΕΑ που ελήφθη στις 13 Μαρτίου 2003, υπήρξε ένα διάστημα κατά το οποίο η αρμοδιότητα για την επιλογή της εταιρείας ανατέθηκε από κοινού στους υπουργούς Εθνικής Άμυνας αλλά και Δημόσιας Τάξης.

Η απόφαση του ΚΥΣΕΑ
«Η αλήθεια, λοιπόν, είναι ότι από τις 23 Ιανουαρίου 2003 μέχρι και τις 13 Μαρτίου 2003, που το ΚΥΣΕΑ αποφάσισε την ανάθεση του προγράμματος στην κοινοπραξία SΑΙC ΤΕΑΜ, την αρμοδιότητα και την ευθύνη του διαγωνισμού είχαν οι δύο υπουργοί Εθνικής Άμυνας και Δημόσιας Τάξης», επισημαίνει ο κ. Μαλέσιος, «καρφώνοντας» τους τότε αρμόδιους υπουργούς, κυρίους Γ. Παπαντωνίου και Μ. Χρυσοχοΐδη ως αρμόδιους για την επιλογή του συστήματος. Όπως είναι γνωστό, τις προηγούμενες ημέρες οι δύο πρώην υπουργοί είχαν επίσης ανταλλάξει πυρά για την υπόθεση. Όπως όμως προκύπτει από τα πρακτικά των συνεδριάσεων του ΚΥΣΕΑ εκείνης της εποχής, στις 23 Ιανουαρίου το ΚΥΣΕΑ κήρυξε άγονο τον διαγωνισμό διότι καμιά από τις δύο προσφορές που είχαν κατατεθεί δεν είχε θεωρηθεί συμφέρουσα.

Η διαπραγμάτευση
Στις 29 Ιανουαρίου, με απόφαση του Γιάννου Παπαντωνίου, καθορίστηκε ως διαδικασία η απ΄ ευθείας διαπραγμάτευση με τις κοινοπραξίες SΑΙC και ΤRS, που ήταν και οι μοναδικές ενδιαφερόμενες. Το ΚΥΣΕΑ επέλεξε στις 27 Φεβρουαρίου ως προτιμητέα ανάδοχο τη SΑΙC, για να υπογραφεί η τελική σύμβαση στις 19 Μαΐου 2003, με κόστος για το Ελληνικό Δημόσιο 255 εκατομμύρια ευρώ.

«Βασικές αποφάσεις που αφορούν τη Ζίμενς έχουν ληφθεί από κυβερνήσεις όπου μετείχαν και μικρότερα κόμματα», δήλωσε η Μαρία Δαμανάκη, η οποία έκανε ευθεία αναφορά στις συμβάσεις που υπέγραψε από το 1990 και ύστερα η γερμανική εταιρεία με το Ελληνικό Δημόσιο. Συμβάσεις για τις οποίες, όπως κατήγγειλαν στελέχη της Ζίμενς, χρειάστηκε να διαθέσουν περισσότερα από 100 εκατομμύρια ευρώ.