Αναδάσωση άρπα – κόλλα στην Πάρνηθα

Με νέες υποσχέσεις επιχειρούν οι αρμόδιοι να καλύψουν τις καθυστερήσεις στην αναδάσωση της Πάρνηθας. Η φυτευτική περίοδος δεν μπορεί, σύμφωνα με τους ειδικούς, να παραταθεί πέρα από τα μέσα Μαρτίου εξαιτίας της αύξησης της θερμοκρασίας που δεν επιτρέπει την ανάπτυξη των φυτών.

Ωστόσο, ο πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού κ. Δημήτρης Σπαθής υποσχέθηκε χθες ότι μέχρι τον ερχόμενο μήνα θα έχουν φυτευτεί 85.000 έλατα (δενδρύλλια 20 εκατοστών), 20.000 μαυρόπευκα (δενδρύλλια μαύρης πεύκης) και 20.000 δρύες.

«Ο χρόνος κυλάει αντίστροφα. Απομένει ουσιαστικά μόνον ένας μήνας για να γίνει η δενδροφύτευση. Οποιοσδήποτε μη κομματικά σκεπτόμενος άνθρωπος είναι πολύ εύκολο να καταλάβει ότι όλο αυτό το

ΜΟΛΙΣ ΧΘΕΣ ΑΡΧΙΣΕ

ο διεθνής διαγωνισμός ύψους 31 εκατ. ευρώ για την αναδάσωση περίπου 4.000
στρεμμάτων από τα συνολικά 21.800

εγχείρημα είναι πολύ δύσκολο να υλοποιηθεί μέσα σε αυτό το χρονικό πλαίσιο», σημειώνει ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Δασολόγων Δημοσίων Υπαλλήλων κ. Νίκος Μπόκαρης. «Οι υπεύθυνοι πρέπει να είναι πιο συγκρατημένοι στις υποσχέσεις τους. Μετά την καταστροφή της Πάρνηθας έλεγαν ότι η δενδροφύτευση θα άρχιζε την 1η Νοεμβρίου…».

Μόλις χθες ξεκίνησε και ο διεθνής διαγωνισμός ύψους 31 εκατομμυρίων ευρώ για την αναδάσωση περίπου 4.000 στρεμμάτων- από τα συνολικά 21.800 που θα αναδασωθούν- με 485.000 δενδρύλλια: έλατα, μαύρη πεύκη, δρύες και άλλα φυτά. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες από πηγές που συμμετείχαν ενεργά στο σχέδιο αναδάσωσης, έχουν γίνει εκπτώσεις μέχρι και… 77%, γεγονός που εκτιμάται ότι θα φέρει ενστάσεις και αυτές με τη σειρά τους μεγάλη καθυστέρηση στην αναδάσωση.

«Εάν ο διαγωνισμός δεν ξεκαθαρίσει, εμείς θα πρέπει να κόψουμε τον σβέρκο μας και να κάνουμε μόνοι μας την αναδάσωση», υποστήριξε χθες ο κ. Σπαθής. Η θέση όμως αυτή του προέδρου του Φορέα Διαχείρισης δέχεται κριτική από πηγές του Δασαρχείου Πάρνηθας. «Αυτά είναι λόγια του αέρα. Εάν ο διαγωνισμός δεν προχωρήσει, δεν μπορεί να γίνει η αναδάσωση. Τόσο μεγάλο ποσό δεν μπορεί να δοθεί με απευθείας ανάθεση. Θα πρέπει να το σπάσεις και κάθε λογαριασμός συνοδεύεται από νέα μελέτη…», πράγμα που σημαίνει και άλλη απώλεια χρόνου.

Ο κ. Σπαθής, που ήταν ομιλητής κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε το Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας για την αναδάσωση των στρεμμάτων που είναι στην ιδιοκτησία του και την ανάπλαση του ιστορικού συγκροτήματος Μον Παρνές, έδωσε και το στίγμα για τη μελλοντική εικόνα του δρυμού. «Χρονοδιάγραμμα πότε θα δούμε την Πάρνηθα όπως ήταν, μόνο ο Θεός ή κάποιος που θα ζήσει 200 χρόνια (!) μπορεί να δώσει», τόνισε χαρακτηριστικά.


Παραβιάζουν τη βλάστηση της περιοχής

ΟΙ ΕΙΔΙΚΟΙ ΚΑΝΟΥΝ πλέον λόγο για αναδάσωση- εξπρές. Και αυτό εγείρει ενστάσεις. Η πρώτη αφορά στη χρήση της μαύρης πεύκης για τη δημιουργία προδάσους ώστε να υπάρξουν ευνοϊκές συνθήκες για την ανάπτυξη των μικρών ελάτων που θα φυτευθούν. «Η φυσική εξάπλωση του μαυρόπευκου τοποθετείται εκτός Αττικής. Μπορεί να βάζουμε ένα ελληνικό είδος στον εθνικό δρυμό αλλά δεν θα είναι το φυσικό του περιβάλλον», επισημαίνει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Οικολογίας στο Τμήμα Βιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μαργαρίτα Αριανούτσου.

Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια, «εν αμφιβόλω τίθεται η αποτελεσματικότητα του προδάσους μαύρης πεύκης για την ανάπτυξη των ελάτων. Πριν από τη φωτιά του καλοκαιριού στις συστάδες μαυρόπευκων που υπήρχαν στον εθνικό δρυμό δεν είχε επιτευχθεί εγκατάσταση ελάτων. Η πρακτική αναδασώσεων που ακολουθείται έως σήμερα έχει αποδείξει ότι μετά τη δημιουργία του προδάσους δεν αφαιρείται η μαύρη πεύκη. Και στην περίπτωση του εθνικού δρυμού η φύτευση μαύρης πεύκης και η μη απομάκρυνσή της θα αποτελέσει παραβίαση της φυσικής δομής της βλάστησης της περιοχής».

Ένα ακόμα θέμα που τίθεται από την ειδικό είναι η «γενετική μόλυνση» της Πάρνηθας από τους πληθυσμούς ελάτων του Μαινάλου. «Μπορεί να είναι το ίδιο είδος ελάτης, όμως τα γενετικά χαρακτηριστικά διαφέρουν ανάλογα με τη γεωγραφική τοποθεσία. Αν φυτευτούν έλατα από το Μαίναλο θα υπάρξει ανταλλαγή γενετικού υλικού μεταξύ των δύο πληθυσμών και υπάρχει κίνδυνος να χαθούν γονίδια τα οποία προσδίδουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στα έλατα της Πάρνηθας», επισημαίνει η κ. Αριανούτσου.

Και συμπληρώνει: «Όσο και αν βιάζονται να κάνουν την αναδάσωση, και επειδή πρόκειται για τεράστια έκταση, θα μπορούσαν να περιμένουν ώστε να αναπτυχθούν έλατα στο φυτώριο της Πάρνηθας που θα έχουν ντόπιο γενετικό υλικό. Μπορεί να έπαιρνε τρία χρόνια αλλά πώς να το κάνουμε: οι ρυθμοί της φύσης είναι διαφορετικοί».