[ 20 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ] «Επιτέλους μια διαδήλωση κι όχι επίδειξη τάπερ»

«Αν θέλουν να κάνουν κάτι για τον Πολιτισμό, τότε να ανοίξουν τους φακέλους τουλάχιστον από το ΄90 να μάθουμε πού πήγαν τα λεφτά από τρία ευρωπαϊκά προγράμματα», σημειώνει ο Σταμάτης Κραουνάκης, που συμμετέχει σήμερα στο κάλεσμα-κίνηση καλλιτεχνών Θυμωμένη Τέχνη για να «κατακτήσει ο Πολιτισμός τη θέση που του αξίζει». Στο μεταξύ ανασαίνει μέσα από την παράσταση «Πόσο σ΄ αγαπώ… επιθεώρηση», στην «Αθηναΐδα», όπου «τα λέμε έξω από τα δόντια κατ΄ ουσίαν».

Ο πολιτισμός υποστηρίζεται πως εξέπεσε στις μέρες μας και μετεξελίχθηκε σε οικονομικές συναλλαγές μόνον. Τι προτείνετε κόντρα στο φαινόμενο;

Σιγά που εξέπεσε στις μέρες μας. Έχει εκπέσει εδώ και 30 χρόνια. Στην ουσία έχει εκπέσει από τη χούντα και μετά, αλλά οι Έλληνες δεν έχουν πολιτική μνήμη, πόσω μάλλον πολιτιστική. Ξυπνάνε μόλις η βία φτάσει στις τσέπες. Το υπουργείο Πολιτισμού είναι εδώ και πολλά χρόνια φάουλ, χρησιμοποιεί τον πολιτισμό για βιτρίνα και ήρθε η ώρα, στα χέρια μιας μετασικάτης ευγενούς ντεμέκ Δεξιάς που δεν διαθέτει τη δεξιοτεχνία ούτε της παλιάς ατέγκτου Δεξιάς ούτε της Πασοκοφαγάνας.

«Θυμωμένη Τέχνη». Τώρα το θυμήθηκε;

Έχετε απόλυτο δίκιο. Στα είκοσι χρόνια του ΠΑΣΟΚ εξαγοράστηκε εξ ολοκλήρου με κάτι ψιχία. Το βουλώσανε οι καλλιτέχνες και τώρα το θυμηθήκανε. Κάποιοι, όχι όλοι.

Στην εποχή της έκπτωσης που ζούμε η διανόηση δεν πιστεύετε ότι παραμένει εκνευριστικά σιωπηλή; Απολύτως.
Χάθηκαν τα μεγάλα μυαλά ή οι φωνές;

Όχι, εκτονωνόμαστε στις κουβέντες, στο φαΐ μετά τις παραστάσεις… Εκεί τα λέμε. Εγώ φέτος τα λέω και στην παράσταση. Πάρα πολλοί που μιλάμε εκβιαστήκαμε από τον φόβο να εμφανιζόμαστε «τουριστικοί» ή «ιδιαίτεροι». Έχει τρόπους το σύστημα να μας εμφανίζει «ιδιότυπους» (γέλια).

Διαβλέπετε την ελπίδα στους νεώτερους;

Ναι, αν οι 50άρηδες κρατήσουμε τώρα τη γέφυρα όρθια.

Χρόνια μαζί με τη νεανική ομάδα Σπείρα- σπείρα. Τι κερδίσατε;

Αυτό. Να κρατήσω τη γέφυρα όρθια.

Τι χάσατε; Το πρόωρο γήρας… Η «Μαρία η άσχημη» και το «Πόσο σ΄ αγαπώ» τι σας έδωσαν;

Μια μεγάλη βιταμίνη που λέγεται αγάπη του κόσμου, πασών των ηλικιών.

Πώς είναι δυνατόν η τηλεόραση που διαστρεβλώνει αλλά και ισοπεδώνει να εμπνέει; Εμπνέει ακριβώς η συνθήκη ότι απευθύνεσαι σε πολλούς. Οι πωλήσεις CD μέσω της ιστoσελίδας σας πώς πάνε; Πολύ καλύτερα απ΄ ό,τι περίμενα.

Το Ίντερνετ είναι το δισκοπωλείο του 21ου αιώνα;

Ασυζητητί. Είναι το ιδεοπωλείο του 21ου αιώνα. Τι σας ενοχλεί σήμερα στη δισκογραφία;

Η ανυπαρξία της… Έχει αλλάξει κάτι τα τελευταία χρόνια; Η επιτυχία των σχημάτων τύπου Σπείρα οδήγησε πολύ κόσμο να αναθαρρήσει και να εκτεθεί. Έτσι αυτήν τη στιγμή έχουμε μεγάλο πλαίσιο επιλογής σε δουλειές νεώτερων ανθρώπων.

Ποιος στίχος (ή τραγούδι)

ταιριάζει στην κυβέρνηση και το σκάνδαλο Ζαχόπουλου; «Στην υγεία της αχάριστης»… και το «Κελί 33» μπορεί.

Η αντιπολίτευση μπορεί να εμπνεύσει;

Βεβαίως. Την ιδέα μιας οριστικής μετακόμισής της. Χάθηκε ο πολιτικός λόγος στο τραγούδι;

Όχι, καθόλου, ίσα ίσα είναι πολύ έντονος αυτήν τη στιγμή. Ό,τι περιέχει τέτοιο στοιχείο αυτήν τη στιγμή είναι φουλ. Η απαξίωση της πολιτικής μπορεί να δώσει αφορμή για τραγούδια;

Βεβαιότατα. Έγραψα ένα εκπληκτικό κομμάτι φέτος. «Πεθύμησα μια αληθινή διαδήλωση/ όχι σαν εκδήλωση για τάπερ/ να ΄χει σαπόρτ των Ρink Floyd το Wall/ φτωχή μου εσύ πικρή γενιά του σελιλόιντ…».

Γιατί η ελληνική μουσική ως εξαγώγιμο προϊόν σταματά στον Σκαλκώτα, τον Χατζιδάκι, τον Θεοδωράκη, τον Παπαθανασίου, τον Ξενάκη;

Γιατί από εκεί και μετά δεν τολμήθηκε μια δυναμική χρήση του διονυσιακού ήχου μέσα στην ατμόσφαιρα της διεθνούς γλώσσας.

Ποιος σας δημιουργεί έντονα την επιθυμία να τον χαστουκίσετε;

Δεν μπορώ να το πω. Είναι από το ΠΑΣΟΚ πάντως… Δεδομένου ότι «η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει» τι θα του λέγατε; Πώς βγαίνεις έτσι έξω, αγάπη μου…