[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ] Μια καλή είδηση

ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΑΤΙΑ, η 32χρονη Μαρία από την Κολομβία, μια μικροκαμωμένη μελαχρινή με γυαλιά και χαμηλή φωνή, δεν σου γέμιζε το μάτι. Ήμασταν- αρκετά χρόνια πριν- 14 δημοσιογράφοι από όλο τον κόσμο με μια εξάμηνη υποτροφία στις ΗΠΑ όπου δουλεύαμε σε μεγάλες εφημερίδες. Κάποια στιγμή η Μαρία μας διηγήθηκε πώς είναι να διασχίζεις τη ζούγκλα προσπαθώντας να ξεφύγεις από αντάρτες και λαθρέμπορους ναρκωτικών. Απ΄ ό,τι αποδείχτηκε, ήταν η μοναδική δημοσιογράφος που είχε πάρει συνέντευξη από τον «νονό» του καρτέλ του Μεντεγίν Πάμπλο Εσκομπάρ στο κρησφύγετό του. Όταν τη δημοσίευσε, η κυβέρνηση τής ζήτησε να αποκαλύψει πού βρισκόταν. Ως απάντηση η δαιμόνια Μαρία ξεσκέπασε ένα άλλο σκάνδαλο: κυβερνητικούς αξιωματούχους που συνεργάζονταν με τους διακινητές της κοκαΐνης έναντι αστρονομικών ποσών.

Ο Λανσάνα ήταν άλλος ένας από την παρέα μας στην Ουάσιγκτον. Προερχόταν από τη Σιέρα Λεόνε, ήταν Ρασταφάρι, διέθετε πολύ χιούμορ και σε ηλικία- τότε28 ετών, είχε ήδη φυλακιστεί 5 φορές και βασανιστεί σκληρά για τα όσα έγραφε. Ο Λανσάνα επέστρεψε στη Φριτάουν ακόμα πιο αποφασισμένος. Τρία χρόνια μετά, μάθαμε ότι είχε δολοφονηθεί από «παραστρατιωτικούς» στη διάρκεια ενός ρεπορτάζ.

Ο Αλεξάντερ από την Πολωνία γύρισε στη Βαρσοβία για να βρεθεί στη δίνη ενός μεγάλου οικονομικού σκανδάλου στο οποίο είχε εμπλακεί ο εκδότης της εφημερίδας του. Απογοητευμένος ακολούθησε άλλο δρόμο- σήμερα είναι υπεύθυνος γραφείου Τύπου σε πρεσβεία της χώρας του σε ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Ο Σάσα από τη Ρωσία εργαζόταν σε οικονομική εφημερίδα της Μόσχας. Αποκάλυψε ένα σκάνδαλο, απολύθηκε, πήγε σε άλλη εφημερίδα, αποκάλυψε κάτι πιο μεγάλο. Απολύθηκε και από εκεί. Σήμερα εργάζεται ως ανταποκριτής διεθνούς περιοδικού, ελπίζοντας ότι οι πιθανότητες να απολυθεί έχουν λιγοστέψει σημαντικά.

Σε αυτό το επάγγελμα πολύ συχνά βρισκόμαστε μπροστά σε δύσκολες επιλογές.

Για κάποιους το διακύβευμα είναι η ζωή τους- για άλλους μπορεί να είναι η οικονομική τους αποκατάσταση. Σε κάθε δημοσιογράφο που τα «παίρνει» ή συναλλάσσεται αντιστοιχούν πολλοί που δεν το κάνουν. Στην απόλυτη απαξία της δημόσιας ζωής που ζούμε αυτό τον καιρό, όπου διαπλεκόμενοι αυτοανακηρύσσονται ήρωες, τα ερωτήματα είναι σαφή: Δεν είναι υποχρέωσή μας να γράφουμε όσα έχουμε διασταυρώσει και όχι αυτά που θα θέλαμε; Είναι είδηση οι ερωτικές περιπτύξεις δύο ανθρώπων; Είμαστε πραγματικά ανεξάρτητοι ως δημοσιογράφοι ή φοράμε το μπλουζάκι τού εκάστοτε εργοδότη μας;

Όταν τα πράγματα είναι θολά χρειάζεται να βιαστούμε να πάρουμε θέση ή να μείνουμε στα γεγονότα; Είμαστε συλλήβδην αναξιόπιστοι στα μάτια σας;

Σαν σε απάντηση σε όλα αυτά, μια νέα έρευνα της Παγκόσμιας Ένωσης Εφημερίδων με τίτλο «Η σχέση μας με τους νέους αναγνώστες» δείχνει ότι 6 στους 10 νέους δηλώνουν ότι τους προσελκύουν τα έντυπα και ο ηλεκτρονικός Τύπος. Οι περισσότεροι απάντησαν ότι θεωρούν τις εφημερίδες ως την πιο αξιόπιστη πηγή ενημέρωσης. Να, και μια καλή είδηση μέσα στη δυσωδία των ημερών…