ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Αξιωματικοί

O λόγος στους αναγνώστες. Ο Μιχ. Γκρίλλας, Γαρέφη 3, Λάρισα, γράφει:

«Τα τελευταία χρόνια στον χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων της πατρίδας μας γίνεται μια συνεχής και σοβαρή προσπάθεια αναδιάρθρωσης αυτών, με κύριο γνώρισμα τη συρρίκνωση των μονάδων, την κατάργηση πολλών άχρηστων στρατοπέδων, την εισαγωγή σε αυτές της διακλαδικότητας, την αναβάθμιση του ρόλου του ΓΕΕΘΑ και τη δημιουργία νέων ευέλικτων και ταχυκίνητων μονάδων, με ισχυρή όμως μάζα πυρός, με συνέπεια, σε συνδυασμό και με τον σύγχρονο εξοπλισμό τους, να καθίστανται αποτελεσματικότερες, πιο αξιόμαχες και περισσότερο ετοιμοπόλεμες.

Πέραν αυτών και του άρτιου και σύγχρονου εξοπλισμού των Ε.Δ. (φρεγάτες, άρματα, αντιαεροπορικά συστήματα, αεροσκάφη κ.λπ.), όπου όπως δείχνουν τα πράγματα άρχισαν επιτέλους να γίνονται περισσότερο προσεκτικά και μεθοδικά με γνώμονα και με βάση τη δοκιμασμένη πλέον αρχή του “καλύτερα λιγότερα και κατάλληλα, παρά περισσότερα και ακατάλληλα αν όχι άχρηστα”, υπάρχει και το ανθρώπινο δυναμικό, που είναι εκ των πραγμάτων το πολυτιμότερο αγαθό και περιουσιακό τους στοιχείο.

Μέχρι σήμερα όμως με αυτόν τον παράγοντα, δηλαδή το ανθρώπινο δυναμικό, δεν φαίνεται να ασχολείται σοβαρά κανένας, αν και πρόκειται για μείζον θέμα. Τρανό παράδειγμα είναι το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τη φιλοσοφία των μισθολογικών προαγωγών στις Ε.Δ. Με τους νόμους 2768/1999, 2838/2000 και 3016/2002 θεσπίζονται με απλοχεριά μισθολογικές προαγωγές μέχρι και έξι κλιμάκια χωρίς καμία απολύτως αξιολόγηση των ουσιαστικών και τυπικών προσόντων, αλλά με γνώμονα και κριτήριο μόνο την πραγματική στρατιωτική υπηρεσία και τίποτε άλλο. Με αποτέλεσμα να ενθαρρύνονται, θα έλεγα, η μικρότερη προσπάθεια, να επιβραβεύονται η νωχέλεια και η αδιαφορία, να καταργείται ουσιαστικά η ιεραρχία, να απαξιώνεται ο βαθμός, να υπονομεύεται η πειθαρχία και να δημιουργούνται διάφορες αρνητικές παρενέργειες στη ομαλή λειτουργία των Ε.Δ. Οι νόμοι αυτοί ευνοούν υπέρμετρα τους προερχόμενους από τα Ανώτατα Στρατιωτικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΣΕΙ) αξιωματικούς έναντι των προερχόμενων από τις Ανώτερες Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών (ΑΣΣΥ).

Για παράδειγμα, αντισυνταγματάρχης και συνταγματάρχης και αντίστοιχοι προερχόμενοι από ΑΣΕΙ και τιθέμενοι σε αυτεπάγγελτη αποστρατεία με 28 έτη πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας, λαμβάνουν σύνταξη του βασικού μισθού του υποστράτηγου και αντιστράτηγου αντίστοιχα, ενώ συνταγματάρχης και αντίστοιχοι προέλευσης ΑΣΣΥ εξερχόμενοι της ενεργού υπηρεσίας με 35 έτη πραγματικής στρατιωτικής υπηρεσίας λαμβάνουν σύνταξη τα 2/3 του βασικού του ταξίαρχου, την ίδια ακριβώς σύνταξη, που λαμβάνει με τα ίδια χρόνια πραγματικής υπηρεσίας ο κατά τέσσερις βαθμούς κατώτερός του υπολοχαγός της αυτής προέλευσης (ΑΣΣΥ).

Στις διατάξεις των νόμων αυτών περιλαμβάνονται τέρατα και σημεία και γι΄ αυτό όση ευθύνη βαρύνει τις προηγούμενες κυβερνήσεις που τις υιοθέτησαν, άλλο τόσο ή και περισσότερο βαρύνει και τη σημερινή, που διατηρεί όλα αυτά τα χρόνια αυτό το ισοπεδωτικό, απαξιωτικό και εκφυλιστικό μισθολόγιο. Το οποίο επηρεάζει ανάλογα, εκτός των αποδοχών και τα μερίδια των μερισμάτων που χορηγούνται από τα μετοχικά ταμεία.

Δεν μπορεί όμως να είναι άμοιρη ευθυνών για την κατάσταση αυτή και η ηγεσία των Ε.Δ., η οποία ανέχεται και δέχεται με τόση ευκολία και αδιαμαρτύρητα θα έλεγα την ύπαρξη αυτού του φαύλου και αναξιοκρατικού μισθολογίου των πολλών ταχυτήτων στους κόλπους τους. Απόρροια δε τούτου είναι και η σωρεία παραιτήσεων αξιωματικών που καθημερινά υποβάλλονται».