[ Πρόσωπα ] Ο «σερίφης» της Κολομβίας

Εντάξει, η Ε.Ε. δεν είχε κανέναν λόγο, όπως δήλωσε χθες ο Χαβιέρ Σολάνα, να δεχθεί το αίτημα του Τσάβες και να βγάλει τις FΑRC, τους αντάρτες της Κολομβίας, από τη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων. Τι γίνεται όμως με τον Πρόεδρο της Κολομβίας, τον Άλβαρο Ουρίμπε;

Κατά την επίσκεψή του στο Παρίσι, ο Ουρίμπε επανέλαβε ότι προτεραιότητά του είναι να απελευθερώσει τους ομήρους που κρατούν οι FΑRC, αλλά και «να συντρίψει τους τρομοκράτες» – μη αποκλείοντας μάλιστα την προσφυγή στη βία, κάτι στο οποίο είναι κατηγορηματικά αντίθετες οι οικογένειες των ομήρων. «Ο σερίφης», όπως τον επονομάζουν, είναι ένας δεξιός πρόεδρος, οπαδός της σκληρής γραμμής στην αντιμετώπιση των ανταρτών. Ουδείς αρνείται την εγκληματική δράση των FΑRC, των Επαναστατικών Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας, που από τη δεκαετία του 1980 χρηματοδοτούνται από το λαθρεμπόριο των ναρκωτικών, έχουν αποκοπεί από την υπόλοιπη κολομβιανή κοινωνία και προβαίνουν σε μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όμως η πολιτική βία στην Κολομβία δεν περιορίζεται στους μαρξιστές αντάρτες. Εδώ και 20 χρόνια, με το πρόσχημα του πολέμου εναντίον των ανταρτών, ακροδεξιές παραστρατιωτικές οργανώσεις έχουν διαπράξει μαζικά εγκλήματα κατά του πληθυσμού. Δολοφόνησαν συνδικαλιστές, δικαστές, υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δημοσιογράφους, επιτέθηκαν με φρικτή ωμότητα σε κάθε μορφής πολιτική ή κοινωνική αντιπολίτευση- ανέλαβαν εν είδει υπεργολαβίας να διεξαγάγουν τον «βρώμικο» πόλεμο για λογαριασμό των δυνάμεων ασφαλείας.

Όμως οι παραστρατιωτικοί δεν περιορίσθηκαν στην καταστολή. Επεκτάθηκαν στο λαθρεμπόριο της κοκαΐνης και καταχράστηκαν δημόσιο χρήμα με τη συνεργία μέρους της άρχουσας τάξης. Και η καριέρα του Ουρίμπε συνδέεται στενά μ΄ αυτήν την επέκταση της δράσης των παραστρατιωτικών. Σε έκθεσή της το 1991, η DΙΑ, η υπηρεσία πληροφοριών του Πενταγώνου, ανέφερε πως ο τότε γερουσιαστής Ουρίμπε «συνεργάζεται με το καρτέλ του Πάμπλο Εσκομπάρ». Λίγα χρόνια αργότερα, ως κυβερνήτης της περιφέρειας του Μεντεγίν, ο Ουρίμπε ενέκρινε τον σχηματισμό ιδιωτικών «συνεταιρισμών ασφαλείας» που αποτελούσαν τη νομική κάλυψη παραστρατιωτικών οργανώσεων επανδρωμένων με φονιάδες της μαφίας. Είναι γνωστό πως ο κτηνοτρόφος πατέρας του Ουρίμπε δολοφονήθηκε το 1983 στο οικογενειακό αγρόκτημα ανθιστάμενος σε απόπειρα απαγωγής από τις FΑRC. Λιγότερο γνωστό είναι ότι συνδεόταν με «νονούς» του καρτέλ του Μεντεγίν και ότι ένα ελικόπτερο της οικογένειας Ουρίμπε είχε βρεθεί σ΄ ένα τεράστιο εργαστήριο κοκαΐνης. Ένας πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών και φίλος του Ουρίμπε βρίσκεται σήμερα προφυλακισμένος για συνεργασία με τους παραστρατιωτικούς, ενώ οι δικαστές διέταξαν φέτος τη σύλληψη 14 βουλευτών και γερουσιαστών, όλων φίλων του Ουρίμπε (για νοθεία εκλογικών αποτελεσμάτων, παραγγελία δολοφονιών και άλλα). Όσο για τον ίδιο τον πρόεδρο, από το 2005 έχει κάνει τα πάντα για να πετύχει μια γενική αμνήστευση των παραστρατιωτικών. Το γεγονός ότι απαιτεί τώρα την απελευθέρωση των ομήρων δεν τον απαλλάσσει από τις ευθύνες του για τη βία που μαστίζει την Κολομβία.