«Μάς άφησαν στις στάχτες»
«Από τις πηγές νερό δεν πίνουμε, γιατί είναι μολυσμένες. Εμφιαλωμένα δεν μας στέλνουν πια», λέει κ. Νίκος Πόθος
Ούτε… λιθαράκι δεν έχει μπει ακόμα στα «νέα» σπίτια της Μακίστου και της Αρτέμιδας, τα χωριά της Ζαχάρως που υπέστησαν τις μεγαλύτερες καταστροφές από τη φωτιά του Αυγούστου, παρά τις προεκλογικές εξαγγελίες της κυβέρνησης.
Oι κάτοικοι που μένουν σε λυόμενακάποιοι μάλιστα και σε σκηνές- καταγγέλλουν ότι το κράτος τους ξέχασε εντελώς μετά τις εκλογές, καθώς, εκτός από τα σπίτια που έχουν κολλήσει στα χαρτιά, παρουσιάζονται ελλείψεις σε τροφές, νερό αλλά και οικοσκευές, ενώ μεγάλο πρόβλημα υπάρχει και με τις ζωοτροφές που δεν επαρκούν.
«Μας ξέχασαν εντελώς. Μοίρασαν τριχίλιαρα και δεκαχίλιαρα προεκλογικά και μετά τίποτα. Τα σπίτια δεν προχωρούν, ενώ τα λυόμενα λειτούργησαν πλήρως, είχαν δηλαδή νερό και θέρμανση, λίγες ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα», λέει ο Στάθης Κοκαλιάρης από τη Μάκιστο.
«Το χτίσιμο του νέου σπιτιού μας ακόμα δεν έχει αρχίσει. Υπογράψαμε τα χαρτιά εδώ και έναν μήνα, όλα ήταν εντάξει. Μας είπαν όμως να περιμένουμε γιατί χρειάζονται έγκριση. Από τότε κανείς δεν μας έχει ενημερώσει τι γίνεται», επισημαίνει ο Δήμος Βλάχος που έχασε τη σύζυγό του το καλοκαίρι από τις καταστροφικές φωτιές. Η περίπτωσή του δεν είναι η εξαίρεση: από όλα τα σπίτια που κάηκαν στη Μάκιστο και την Αρτέμιδα, δεν έχουν αρχίσει εργασίες ούτε σε ένα. Τα μόνα κτίσματα που έχουν επισκευαστεί είναι δύο εκκλησίες και ένα αγροτικό ιατρείο. «Στην αρχή ζητούσαν τίτλους ιδιοκτησίας, λες και τον 19ο αιώνα που έκτιζαν σπίτια εδώ υπέγραφαν και συμβόλαια. Με όλη αυτήν τη γραφειοκρατία που δημιουργούν, σου μπαίνουν ιδέες ότι το κτίσιμο δεν προχωράει για άλλους λόγους», συμπληρώνει ο κ. Κοκαλιάρης. «Εμάς προχθές μας είπαν ότι δύο μάρτυρες είναι αρκετοί αντί για τίτλους. Δεν ξέρω, ο κόσμος είναι μπερδεμένος για το τι ισχύει», λέει η Δήμητρα Βασιλοπούλου, μόνιμη κάτοικος Αρτέμιδας.
Ο τρόπος με τον οποίο δόθηκαν οι αποζημιώσεις, παραχωρήθηκαν τα λυόμενα και μοιράστηκε η βοήθεια, που συνέρεε κατά χιλιάδες ευρώ και τόνους τροφίμων τις πρώτες εβδομάδες μετά την πύρινη λαίλαπα, προβληματίζει κάποιους κατοίκους. «Άνθρωποι των οποίων τα σπίτια ήταν γκρεμισμένα εδώ και πολλά χρόνια πήραν λεφτά ως πυροπαθείς. Άκουσα δε ότι χρηματική βοήθεια προσέφεραν και πολίτες, όμως εμείς δεν πήραμε τίποτα από αυτούς που έκαναν τη μοιρασιά. Ακόμη, χάθηκαν πλυντήρια, κουζίνες, ψυγεία και τηλεοράσεις στον δρόμο από τον δήμο προς τη Μάκιστο. Κάποιοι πήραν μαζί τους τις ηλεκτρικές συσκευές στην Αθήνα, κλείδωσαν τα λυόμενα και όπου φύγει φύγει. Αυτήν τη στιγμή στο χωριό από τα 30 λυόμενα κατοικούνται τα 6, ενώ ο άλλος ζει στη σκηνή και δεν του δίνουν προκάτ. Τι να πεις όμως; Όποιος έχει το μέλι γλείφει και τα δάχτυλα», λέει με πικρία ο Παναγιώτης Δημόπουλος.
«Βολεύουν τους Αθηναίους»
«Το χειρότερο είναι ότι θέλουν να φτιάξουν πρώτα τα σπίτια των επισκεπτών, αυτών που πατάνε μία ή δύο φορές τον χρόνο στο χωριό. Αυτοί μένουν μόνιμα στην Αθήνα και έχουν εξοχικά στον Κακόβατο (σ.σ.: παραλιακό χωριό της Ζαχάρως). Μαζί τους, εκτός από τα ψυγεία και τις κουζίνες, πήραν και τρόφιμα, κουβέρτες, ρούχα, το μεγαλύτερο μέρος της βοήθειας που μοιράστηκε με παράξενο τρόπο. Για να καταλάβεις, εγώ και η γυναίκα μου δεν έχουμε εμφιαλωμένο νερό να πιούμε», συμπληρώνει και επισημαίνει ότι δεν εμπιστεύεται το νερό της πηγής γιατί πριν από λίγο καιρό είχε βρεθεί με υψηλές συγκεντρώσεις κολοβακτηριδίων. «Από τις πηγές δεν πίνουμε ακόμα, δεν εμπιστευόμαστε το νερό από τότε που βρέθηκε μολυσμένο», τονίζει ο κοινοτάρχης της Μακίστου κ. Νίκος Πόθος. «Εμφιαλωμένα δεν μας στέλνουν πια και τρόφιμα δεν έχει στις αποθήκες», συμπληρώνει.
Σε αντίθεση με τη Μάκιστο όπου λυόμενα παραμένουν κλειδωμένα, στην Αρτέμιδα δεν υπάρχουν αρκετά: «Δεν έρχονται πια αυτοί που είχαν τα πατρικά τους εδώ και ασχολούνταν με τις ελιές, γιατί δεν έχουν πού να μείνουν. Έδωσαν μόνο 10 προκάτ», λέει η κ. Βασιλοπούλου.
Ζούμε ακόμη σε σκηνή ΣΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΧΩΡΙΑ κάποιοι ακόμα δεν έχουν παραλάβει καν λυόμενο και αναγκάζονται να μένουν σε σκηνές. «Ο γιος μου έρχεται κάθε χρόνο στη Μάκιστο και δουλεύει στα χωράφια της οικογένειας. Εδώ και καιρό μένει μόνιμα στο χωριό επειδή δεν εργάζεται στην Αθήνα. Όμως, δεν μπορεί να κοιμάται μαζί μας, γιατί το προκάτ έχει ένα υπνοδωμάτιο. Έτσι, έχει στήσει μια σκηνή και ζει εκεί. Τι να κάνει αφού δεν του δίνουν λυόμενο;
Έχουν δώσει σε άλλους και άλλους που δεν πατάνε το πόδι τους στο χωριό, αλλά στον γιο μου τίποτα», λέει η κυρία Σοφία και δείχνοντας το εσωτερικό της σκηνής ψιθυρίζει αποκαρδιωμένη: «Μπες μέσα να δεις τι υγρασία έχει, για να καταλάβεις πώς ζει το παιδί μου».
Αντιπλημμυρικά… γεφύρια- βιτρίνες «ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ έφτιαξαν ένα γεφυράκι δύο μέτρων στον δρόμο, έξω από το χωριό και το βάφτισαν αντιπλημμυρικό έργο! Κατά τ΄ άλλα, ούτε κορμούς δέντρων έχουν βάλει για να μη φύγει… το βουνό ούτε τίποτα», επισημαίνει ο Παναγιώτης Δημόπουλος, κάτοικος Μακίστου. Αντίθετα, το μόνο σημείο όπου υπάρχουν κορμοδέματα στην Αρτέμιδα είναι εκεί που μπορούν να τα δουν οι οδηγοί: στον δρόμο έξω από το χωριό, σε ένα μικρό λοφάκι. «Πρόκειται για μικρά έργα- βιτρίνα», τονίζει ο καθηγητής Γεωλογίας κ. Ευθύμιος Λέκκας, ο οποίος έχει μελετήσει την περιοχή διεξοδικά μετά τις φωτιές μαζί με 12μελές κλιμάκιο από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σύμφωνα με τον κ. Λέκκα, οι πλαγιές του βουνού πάνω από τη Μάκιστο και την Αρτέμιδα, όπου δεν έχουν τοποθετηθεί καθόλου κορμοδέματα, «διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο για μεγάλες κατολισθήσεις και έντονη διάβρωση», ενώ άλλες περιοχές που απειλούνται στα καμένα της Ηλείας είναι η Σμέρνα, η ευρύτερη περιοχή της Αρχαίας Ολυμπίας, η Φρίξα, το Λέπρεον και η Πλατιάνα.














