Το πνεύμα του τόνου

Περιβάλλον!

Περιβάλλον! Κυρίαρχη λέξηκλειδί, πολυσήμαντη στην άθλια καθημερινότητά μας.

Κοινωνικόν περιβάλλον, πολιτικόν περιβάλλον, πρωθυπουργικόν περιβάλλον, δικαστικόν περιβάλλον, δημοσιογραφικόν περιβάλλον και φυσικά… φυσικόν περιβάλλον! Όλα υπό κατάρρευσιν στη μικρή ανάδελφη Ελλαδίτσα μας και όχι μόνον. Αλί, αλί και τρισαλί, όπως θα έκραζαν πανδυστυχείς και οι αρχαίοι ένδοξοι ημών πρόγονοι. Τι να πρωτοπείς, τι να ομολογήσεις! Θλίψη και κατήφεια, απογοήτευση και αγανάκτηση κόβουν, με πυκνό σκοτεινό νέφος, όζον, απαίσια δυσοσμία, την ανάσα όποιας ζωής. Έτσι «μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα» θα πορευτούμε; Δεν αντέχεται άλλο η μιζέρια, η υποκρισία, η ανικανότητα, τα ψεύδη, οι ανόητες αίολες δικαιολογίες που επενδύουν με μαθηματική ακρίβεια στο συμφέρον της συγκάλυψης των πραγματικών προβλημάτων που ταλανίζουν «αυτόν τον κόσμο τον μικρό τον μέγα» και οδηγούν στο μοιραίο τέλος της κερδισμένης με αγώνες πολιτισμικής δημοκρατικής κοινωνίας των πολιτών με θεσπισμένους νόμους και κανόνες που ορίζουν δικαιώματα και υποχρεώσεις κυβερνώντων και απλών πολιτών.

Και να ΄ταν μόνο το ελληνικό «περιβάλλον» υπό καθίζησιν; Και το αντίστοιχο παγκόσμιο στην ίδια οδυνηρή κατάσταση βρίσκεται, βαρέως ασθενούν. Αναίτιοι πόλεμοι, χιλιάδες νεκροί με πρόσχημα την πάταξη της τρομοκρατίας, αύξηση της βίας, εγκατάλειψη πεινασμένων, διψασμένων λαών, αδιαφορία για την επιδεινούμενη υπερεκμετάλλευση του φυσικού πλούτου της γης… Ο Γκίντερ Γκρας σημειώνει: «Η κατάρρευση της δημοκρατικής δομής μετατρέπει τη δημοκρατία σε φάρσα. Ανάγκη για ένα νέο 1968…».

Να ξαναβάλει, θα προσθέταμε, τη φαντασία στην εξουσία, να ανθήσει ένα υγιές δίκαιο «περιβάλλον» στους κλώνους της ζωής.