Η αδελφότητα (κατά) των λύκων

Στα σύνορα Φινλανδίας-Ρωσίας μαίνεται ένας πόλεμος μεταξύ λύκων και ανθρώπων. Οι λύκοι προστατεύονται από την Ε.Ε., οι Φινλανδοί βοσκοί παλεύουν να προστατεύσουν τους ταράνδους και η ατμόσφαιρα γίνεται εκρηκτική- τόσο ώστε να βρίσκει ο Σταύρος Δήμας, ο Ευρωπαίος επίτροπος, σφαίρες στο γραμματοκιβώτιό του.
Στην πραγματικότητα, η σφαίρα που έλαβε ταχυδρομικά ο αρμόδιος για το περιβάλλον επίτροπος της Ε.Ε. ήταν μία, ο πληθυντικός χρησιμοποιήθηκε καθ΄ υπερβολήν. Όμως η οργή των βοσκών της Βόρειας Φινλανδίας για τα μέτρα προστασίας των λύκων που απαίτησε, και επέβαλε, ο Σταύρος Δήμας, είναι απόλυτα πραγματική.

Μέχρι το 2001, οπότε και η φινλανδική νομοθεσία τροποποιήθηκε προκειμένου να εναρμονιστεί με τις επιταγές της Ε.Ε., υπήρχαν στη Βόρεια Φινλανδία, στα βοσκοτόπια των ταράνδων, ελάχιστοι

Η ΚΟΜΙΣΙΟΝ

Πήγε την Φινλανδία στα δικαστήρια, λέγοντας πως δεν πράττει αρκετά ώστε να προστατεύσει τους λύκους από τους κυνηγούς

περιορισμοί αναφορικά με το κυνήγι των αρπακτικών ζώων- του λύκου, του λύγκα, της καφέ αρκούδας, του αδηφάγου. Σήμερα όμως, κάθε θανάτωση πρέπει να έχει εγκριθεί από το υπουργείο Γεωργίας και Δασών, το οποίο δεν εγκρίνει περισσότερες από 30 άδειες τον χρόνο. Η Κομισιόν, μάλιστα, πήγε τη Φινλανδία στα δικαστήρια, κατηγορώντας την πως δεν πράττει αρκετά ώστε να προστατεύσει τους λύκους από τους κυνηγούς. Εντός των επομένων δύο εβδομάδων, οι Βρυξέλλες θα πρέπει να αποφανθούν εάν οι νομοθετικές δικλίδες προστασίας είναι πλέον επαρκείς. Οι αξιωματούχοι στο Ελσίνκι αναμένουν πως θα κριθούν επαρκείς και το θέμα θα κλείσει. Για τους βοσκούς των ταράνδων, ωστόσο, το θέμα παραμένει ανοικτό.


«Πρέπει να διασφαλίσουμε τη συνύπαρξη»

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ το φινλανδικό υπουργείο Γεωργίας και Δασών, ο πληθυσμός των λύκων αυξάνεται τα τελευταία χρόνια σταθερά, από 100 το 1996 έχουν φτάσει τους 300. Και σαν να μην έφταναν οι ντόπιοι λύκοι, στην περιοχή καταφτάνουν και λύκοι εκ Ρωσίας, μιας και η λεία είναι εδώ πιο άφθονη.

«Κάποτε, ο εχθρός ήταν οι Ρώσοι», λέει στην «Ιnternational Ηerald Τribune» o Τίμο Μοϊλάνεν, ένας 40χρονος βοσκός, αναφερόμενος στην αντίσταση που προέβαλαν το 1939 οι Φινλανδοί στη ρωσική εισβολή: «Τώρα, είναι τα αρπακτικά τους».

Στην περιφέρεια Ίχτενσα, για παράδειγμα, το 1998 είχαν σκοτωθεί συνολικά 56 τάρανδοι- 22 από λύγκες, 50 από αρκούδες, 56 από αδηφάγους και 8 από λύκους. Το 2007 σκοτώθηκαν συνολικά 489 τάρανδοι- 102 από λύγκες, 92 από αρκούδες, 59 από αδηφάγους και 236 από λύκους. «Άνθρωποι και λύκοι συνυπάρχουν εδώ και αιώνες και δεν υπάρχει λόγος να μη συνεχίσουν να το κάνουν», επιμένει η Κομισιόν διά στόματος Μπάρμπαρα Χέλφεριτς, της εκπροσώπου του επιτρόπου. «Πρέπει να διασφαλίσουμε τη συνύπαρξη και να προστατεύσουμε τα είδη σύμφωνα με τον νόμο».

«Είτε πρέπει να μας επιτραπεί το κυνήγι είτε πρέπει να αρχίσουν να μας αποζημιώνουν σωστά για τις απώλειές μας», επιμένει και το αντίπαλο «στρατόπεδο» μέσω του Άσκο Μοϊλάνεν, βοσκού τρίτης γενιάς. Το κράτος αποζημιώνει κάθε χαμένο ζώο με 300 ευρώ, όπως καταγγέλλουν ωστόσο οι βοσκοί όσα ζώα δεν βρίσκονται ποτέ (και δεν είναι λίγα) δεν αποζημιώνονται. «Όλοι οι άνθρωποι εδώ είναι φτωχοί, εγώ όμως είμαι ζητιάνος», λέει ο Μοϊλάνεν. «Πέρυσι στη φορολογική μου δήλωση, δήλωσα μόνο 69 ευρώ έσοδα από τη βοσκή. Έχουμε καταντήσει εγώ να θρέφω τους λύκους, να στηρίζω τα αρπακτικά αντί για την οικογένειά μου. Δεν είναι δίκαιο».