[ Πρόσωπα ] Η ζωή σ΄ ένα μπορντέλο

Η Παρβίν ζει και δουλεύει στην Νταλαουτντία του Μπανγκλαντές, ένα από τα μεγαλύτερα μπορντέλα στον κόσμο. Ένα χωριό με 1.600 γυναίκες, τις οποίες επισκέπτονται κάθε μέρα 3.000 άνδρες.

O χώρος όπου ζει και δουλεύει είναι ένα μικρό δωμάτιο με πόρτα μια κουρελού, μέσα στο οποίο βρίσκονται ένα διπλό κρεβάτι, μια τηλεόραση, ένα DVD, ένας ανεμιστήρας και ένα ντουλάπι με ρούχα. Πελάτες δεν δυσκολεύεται να βρει. «Πάω καλά επειδή φροντίζω τον εαυτό μου», λέει η νεαρή γυναίκα στην Κλώντια Χάμμοντ της βρετανικής «Γκάρντιαν». «Μου παίρνει δύο ώρες να ετοιμαστώ και μετά περιμένω απ΄ έξω. Αν θέλω να κερδίσω 100 τάκα (1 ευρώ) πρέπει να ξοδέψω τουλάχιστον 40 τάκα για το πρόσωπό μου και για τα ρούχα μου». Η Παρβίν έχει περάσει τα 20, έτσι η αμοιβή της είναι χαμηλότερη (με 100 τάκα αγοράζει κανείς δύο μεγάλα μπουκάλια Κόκα-Κόλα). Τα ανήλικα κορίτσια κερδίζουν το δεκαπλάσιο ποσό.

Ως ανεξάρτητη πόρνη, η Παρβίν μπορεί να κρατάει όσα χρήματα της περισσεύουν αφού πληρώσει το ηλεκτρικό, το νοίκι της και για τη φροντίδα των παιδιών της, τα οποία έχει εγκαταστήσει σ΄ ένα χωριό της περιοχής. «Άφησα τα δύο παιδιά μου έξω απ΄ το μπορντέλο, επειδή δεν θέλω να μεγαλώσουν σ΄ αυτό το περιβάλλον», εξηγεί. Έφτασε εδώ πριν από δέκα χρόνια δραπετεύοντας από έναν σύζυγο που την κακοποιούσε σε σημείο που η Παρβίν αισθάνθηκε πως άξιζε να διακινδυνεύσει πιθανές συναντήσεις με βίαιους πελάτες στο μπορντέλο. Η Νταλαουτντία δημιουργήθηκε πριν από 20 χρόνια στη συμβολή των ποταμών Τζαμούνα και Γάγγη. Η ουρά των φορτηγών που περιμένουν τα οχηματαγωγά για την πρωτεύουσα, την Ντάκα, είναι εκεί μόνιμη, έτσι οι πελάτες δεν λείπουν ποτέ.

Όλες οι γυναίκες στην Νταλαουτντία έχουν ένα σχέδιο εξόδου. «Ξέρω ότι κάποια στιγμή πρέπει να φύγω», λέει η Παρβίν. «Θα μείνω εδώ ίσως άλλο ένα ή δύο χρόνια. Θα προτιμούσα να έφευγα από τη χώρα, όμως δεν ξέρω τι δουλειά θα μπορούσα να κάνω». Γιατί οι γυναίκες αυτές αντιμετωπίζονται σκληρά από την κοινωνία του Μπανγκλαντές- την ίδια κοινωνία από την οποία 3.000 άνδρες τις επισκέπτονται καθημερινά. Για να απαλλαγούν από την ντροπή, συχνά δίνουν μέρος από τα χρήματα που κερδίζουν στους ζητιάνους που περιφέρονται στα δρομάκια του μπορντέλου. Άραγε δεν υπάρχει τίποτε καλό στη ζωή τους εδώ; ρωτάει η Βρετανίδα δημοσιογράφος, για να πάρει την απάντηση από μια συνάδελφο της Παρβίν: «Τι καλό μπορεί να έχει η ζωή εδώ; Είμαι εδώ απλώς για να επιβιώσω. Αν ήμουν έξω, θα είχα σύζυγο και οικογένεια, αλλά εδώ πρέπει να δέχομαι συνεχώς διαφορετικούς πελάτες. Θέλεις να μάθεις πώς είναι η ζωή εδώ; Δεν έχουμε ζωή».