«Τα λάιβ γεννούν μουσική, όχι η δισκογραφία»

Αυξάνονται και κερδίζουν όλο και μεγαλύτερα ακροατήρια – ξεκινώντας από τα λάιβ και το Ίντερνετ. Οι ανεξάρτητοι της ελληνικής μουσικής σκηνής βρυχώνται…

Κάθε βράδυ του Ψυρή, το Θησείο, τα στέκια της πόλης γεμίζουν αφίσες για live που δεν ανακοινώνονται με γιγάντια πόστερ. Με ονόματα που στα μάτια περαστικών φαντάζουν σαν ποιητικοί κωδικοί για κάποιο παρασύνθημα: Μy wet calvin, Μary and the boy, Ζebra Τracks, Υour hand in mine, Οne drop, Palov & Μishkin, Αbbigail, Wanna Βe James?, Five Star Ηotel, Υosebu, Sigmatropic. Και στις αφίσες ενημερώνουν για την επόμενη εμφάνιση και κινητοποιούν τους φαν.

Μερικοί ήδη μιλάνε για το μεγάλο bing bang της ελληνικής ανεξάρτητης σκηνής. «Σε αντίθεση με την περιρρέουσα γκρίνια, η ελληνική πραγματικότητα, χωρίς να είναι ιδανική, είναι πολύ καλύτερη απ΄ ό,τι ήταν πριν μερικά χρόνια» λέει ο Γιάννης Δημητριάδης από τους Ηappy Dog Ρroject, ένα σχήμα που έχει ανοιχτεί στις θάλασσες της τζαζ, της ελληνικής, της παγκόσμιας μουσικής και βρίσκει όλο και πιο πολλούς συνοδοιπόρους.

Στα πρώτα τους βήματα οι W ish Upon Α Star γνώρισαν τα πράγματα από πρώτο χέρι: «Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετωπίζουμε είναι ότι δεν υπάρχουν αρκετοί χώροι για συναυλίες (αυτό συμβαίνει κυρίως στην περιφέρεια), αλλά και το ότι υπάρχει ελάχιστη προώθηση στα ανεξάρτητα συγκροτήματα» λέει ο Ορφέας. Η απάντηση τους; Το επόμενο λάιβ.

Δεν είναι χτεσινός ο Βαγγέλης Βέκιος. Έχει εμπειρία στη μουσική- βλέπε μεταξύ άλλων Μουσικές Ταξιαρχίες του Τζίμη Πανούση-, πέρα από τις ραδιοφωνικές του δραστηριότητες στον Κόκκινο, έχει ζήσει μεγάλες στιγμές του ελληνικού ροκ στην πράξη. Οι Ελελεύ (που έχουν διαδικτυακό χώρο συνάντησης και στο myspace. comείναι το πιο πρόσφατο όχημα, με πολλές

LΙΝΚS

Ακούστε τους:

http://www. myspace.
com/elelefband http://www. myspace.
com/wuas http://profile. myspace.
com/index. cfm? fuseaction=user.
viewprofile&friendΙD=84241381 http://profile. myspace.
com/index. cfm? fuseaction=user.
viewprofile&friendid=95560905 Και στο www. greektube. org

κεραίες και πομπούς, που μάλλον θα έκανε μια μεγάλη εταιρεία να σπαζοκεφαλιάζει με την περίπτωσή τους. Ποια θα ήταν η θέση του CD τους στα ράφια του δισκοπωλείου, ρωτάω; «Αν υπήρχε post ρεμπέτικο θα το προτιμούσαμε. Αλλά προς το παρόν μας βολεύει στο ελληνικό ροκ, ή όπου αλλού».

Οι Ελελεύ με καινούργιο δίσκο έχουν ήδη κάνει τις πρώτες τους εμφανίσεις μπροστά στο κοινό.

Τι είχατε κατά νου όταν αρχίσατε να δουλεύετε; Ένα δίσκο που να είμαστε εμείς. Απαλλαγμένοι από τις επιρροές που έρχονται από όλο τον πλανήτη και βάζουν ντε και καλά ένα συγκρότημα να τρέχει πίσω από τις, ας το πούμε, μόδες. Θέλουμε να είναι κατασκευασμένο εδώ με κύρια επιρροή αυτό που γεννιέται ως μουσική σ΄ αυτή τη χώρα πέρα από τις επιταγές της δισκογραφίας.

Έτσι έφτιαξαν μια φιλόδοξη ανεξάρτητη παραγωγή. «Το θέμα», καταλήγει ο Βαγγέλης Βέκιος, «είναι πόσο εσύ είσαι συνεπής με τον εαυτό σου και ειλικρινής με τη μουσική σου. Δυστυχώς σχεδόν πάντα η επανάσταση αγοράζεται από τον μεγαλύτερο που χρειάζεται καινούργιο αίμα. Όποιος μπορεί να γλιτώσει, γλιτώνει. Θέλει όμως αρετή και τόλμη η ελευθερία».


Μουσική από χέρι σε χέρι

Οι Wish Upon Α Star ξεκίνησαν πριν από τρία χρόνια στο Ρέθυμνο- εκεί σπούδαζαν. Στην πορεία προέκυψαν αλλαγές στο σχήμα, πολλές πρόβες, λάιβ σε όλη την Ελλάδα. Ετοίμασαν και ένα promo CD που μοιράζουν στις συναυλίες τους και μέσω Ίντερνετ. Ώς εδώ, η πορεία των Wish Upon Α Star (του Γιώργου, του Αλέξανδρου, του άλλου Αλέξανδρου και του Ορφέα) μοιάζει πάρα πολύ με εκείνες συγκροτημάτων όπως οι Κillers ας πούμε, οι Μy Chemical Romance, oι Νationalπου έχουν ήδη περάσει από τα εξώφυλλα μεγάλων μουσικών περιοδικών έξω. Σε αυτό, οι WUΑS έχουν το Ίντερνετ σύμμαχό τους. Και το χιούμορ τους: «Πέρα από τη μουσική, απολαμβάνουμε τη φοιτητική ζωή ελπίζοντας μια μέρα να πάρουμε πτυχίο. Ακόμα και όταν έρθει αυτή η στιγμή, θα συνεχίσουμε να πίνουμε τις ρακές μας και να παίζουμε γαργαλιστικό punk rock».


«Νίκη» δίχως τραγουδιστές

Η τζαζ, φανκ πλευρά του ελληνικού δισκογραφικού τοπίου συχνά μας ξαφνιάζει ευχάριστα. Το φρέσκο Νο2 CD των Ηappy Dog Ρroject, το Doggy Style μετά το Dog Days Αre Οver δίνουν αλλεπάλληλες νίκες στην ομάδα των ανεξάρτητων. Στη βάση είναι σταθερά η μουσική. Οι Η.D.Ρ. εξηγούν τον τρόπο:

«Αν θεωρήσουμε πως στη μουσική μας υπάρχει ένα leitmotiv, αυτό είναι το πάντρεμα των ήχων που αγαπάμε όπως ο κλασικός ήχος του ηλεκτρικού πιάνου, τα groovy τύμπανα, το βαρύ μπάσο, οι afroκεντρικές κιθάρες, το κλαρίνο και το σαξόφωνο, με στοιχεία από τη μουσική παράδοση της ευρύτερης περιοχής μας από την Ελλάδα και την Τουρκία, τα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο, με τη funk, την dub, την τζαζ». Οι συναυλίες τους στα κλαμπ εξελίσσονται σε πάρτι που δίνουν την αίσθηση πως όλοι όσοι παρακολουθούν ανήκουν στην ίδια μεγάλη παρέα, που η μουσική μπορεί να την οδηγήσει παντού. «Υπάρχουν πια αρκετά live club, περισσότερο κοινό και τρόποι να ακουστεί ένα συγκρότημα όπως εμείς». Όπως, ας πούμε, το Ίντερνετ, όπου έχουν «τόπο». «Πριν από 15-20 χρόνια ήταν αδιανόητο για ένα συγκρότημα που παίζει χωρίς τραγουδιστή/τρια να βγάλει δύο δίσκους. Τώρα συμβαίνει. Και αυτό που κάνουμε μας κάνει πολύ χαρούμενους, δεν τίθεται κανένα ζήτημα “θυσίας για το καλό της μουσικής”».