«Τεχνολογία και έμπνευση κάνουν θαύματα»
«Μια ιστορία θα σας πω για τον Μπάμπη/τον Μπάμπη που δε ήτανε φλου/ ήταν παιδί του Πασαλιμανιού...» λέει σε remix ο Stereo Μike, που διδάσκει μουσική τεχνολογία στο Λονδίνο και φέρνει το χιπ χοπ του ώς την Ελλάδα
Με έναν κοσμοπολίτικο χιπ χοπ αέρα και ένα ρεμίξ του «Φεύγω» της Χάρις Αλεξίου, o Stereo Μike επιστρέφει (από το Λονδίνο) για να μείνει
Από το Μικρολίμανο ώς το Γουεστμίνστερ του Λονδίνου, ένας δρόμος στρωμένος με χιπ χοπ. Από τις πρώτες δοκιμές με τα βινύλια στο σπίτι ώς τα ονομαστά Vault στούντιο της βρετανικής πρωτεύουσας. Το ελληνικό χιπ χοπ είναι μια υπόθεση όχι πια μόνο εσωτερικής κατανάλωσης. Είναι μια δημιουργική δύναμη με κοσμοπολίτικο χαρακτήρα, αλλα όσο εντυπωσιακά κι αν ακούγονται αυτά δεν ανήκουν στα μόνα ατού της έμπνευσης του Stereo Μike. «Η κινητήρια δύναμή μου είναι η μουσική η ίδια» λέει ο Έλληνας μουσικόςπαραγωγός και καλλιτέχνης του χιπ χοπ, που απαντά επίσης και στο όνομα Μιχάλης Έξαρχος. «Είναι μεγάλη ιστορία για μένα, ζω μέσα στη μουσική», λέει. Και υπάρχει βάση σε αυτό. Μεγάλη σταθερή βάση. Ο Stereo Μike διδάσκει μουσική τεχνολογία και μουσική παραγωγή σε πανεπιστήμιο του Λονδίνου. Με τη διαφορά πως ο προφέσορ είναι και ένας απο τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της ελληνικής χιπ χοπ σκηνής. Εδώ και εκεί έξω, εννοείται.
Όταν, πριν από καιρό, άκουσα τον «Άλλο Μπάμπη», είχα αμέσως την αίσθηση μιας δυνατής δουλειάς, που είχε όλα τα φόντα να σταθεί δίπλα στις ακριβές παραγωγές των εξωτερικού. Επιπλέον είχε την ψυχή που χρειαζόταν για να μην πέσει στο κενό. Και κάτι ακόμη καλύτερο, είχε συνέχεια. Ο Stereo Μike – μόλις έχει επιστρέψει με νέο έργο, το «ΧLi3h». «Εξέλιξη», όπως και να το δεις.
«Είναι σίγουρα μια προσωπική μου εξέλιξη. Η συνέχεια αυτών που κάνω και ασχολούμαι όλο αυτόν τον καιρό. Από τα προηγούμενα, μεσολάβησε ένα διάστημα με πολλά ταξίδια, πολλές μουσικές και εμπειρίες. Επέλεξα να χρησιμοποιήσω τα greeklish στον τίτλο για να συνδυάσω και τις δύο πλευρές». Και αυτός ο συνδυασμός δένει ακόμη πιο πολύ μέσω ενός εξω-χιπχοπικού δυναμικού παράγοντα. Το όνομα αυτού Χάρις Αλεξίου.
«Ήταν πολύ σημαντική εμπειρία για μένα. Η Χάρις Αλεξίου μου έκανε την τιμή να μου εμπιστευθεί ολόκληρο το ανθολόγιό της. Να το ακούσω και να επιλέξω. Θυμάμαι πως πετούσα για Λονδίνο και άκουγα ένα ένα τα κομμάτια. Έχω πολύ ζωντανή τη στιγμή με το “Φεύγω” στα αυτιά του, καθώς άρχιζε να σχηματίζεται στο μυαλό μου όλη σιγά σιγά η ενορχήστρωση, η προσέγγιση με το ρεμίξ. Το θυμάμαι πολύ έντονα». Τώρα το “Φεύγω”, η σύνθεση του Αντώνη Βαρδή με τη φωνή της Αλεξίου, έχει μια ακόμη ζωή μέσα από το hip hop (και όχι μόνο) κομμάτι του Stereo Μike. Και ακούγεται το ίδιο συγκινητικά.
Με μια κεραία που πιάνει συνεχώς μουσικά κύματα, καταγράφει και φτιάχνει καινούργια τοπία, ο Μάικλ παραδέχεται πως νιώθει τυχερός που έχει επαφή αδιάκοπα με τις μουσικές εξελίξεις. «Πολύ συχνά έρχονται φοιτητές στο πανεπιστήμιο που τυχαίνει να έχουν μια ιδέα και δουλεύουμε πάνω σε αυτήν. Ή κάποιος ακούει κάτι καλό που θέλει να μοιραστεί. Η τεχνολογία μαζί με την έμπνευση κάνουν θαύματα».
Και το χιπ χοπ είναι ένα σύμπαν κι αυτό που ορίζεται απο πολλές δυνάμεις. Αν δεις τη μεγάλη εικόνα, με τις παραγωγές που τρίζουν, τους ΜCs-σταρ, τις τρομερές υπόγειες δυνάμεις που συστηματικά ανανεώνουν το είδος, κάπου θα πετύχεις τον Μάικ, με εντυπωσιακό «παρών» να τρέχει, αυτόν τον καιρό, πάνω σε ένα φευγάτο ρεφρέν. Παίρνει το αγαπημένο «Φεύγω» (Κάποτε έχτιζα ένα όνειρο τη μέρα/ τώρα το όνειρο δεν πάει παραπέρα/ φεύγω/ τώρα φεύγω…») και το συνεχίζει: «Κάθε στιγμή με σκέτο μέλλον ζωγραφίζω, με θαρραλέες πινελιές λευκό το χρωματίζω, μαύρες αιρέσεις μες στο χρόνο αφορίζω, στο δόγμα του καιρού ενάντια θα αποφασίζω./ Εγώ για μένα καταργώ τα φρένα, φεύγω για τα ξένα, με δυο λούπες, ένα σάπερ, μια βαλίτσα και την πένα, χωρίς εσένα, χωρίς κανέναν, μόνο ένα σκοπό, να μην έχω δεδομένα και σύνορα, αναμνήσεις, ερινύες, ένας σάτυρος νομάς που τον στοιχειώνουν νύχτες κρύες./ Είναι το τίμημα και πάντα θα παλεύω, θα οδεύω προς το φως, ελεύθερος θα ταξιδεύω, τώρα φεύγω».
«Κάθε στιγμή με σκέτο μέλλον ζωγραφίζω…/ μαύρες αιρέσεις μες στο χρόνο αφορίζω…» ραπάρει ο Stereo Μike πάνω στο «Φεύγω» της Χάρις Αλεξίου
«Μετά καβάλα τα καλάμια…»
Μπορεί να ακούσεις τον Stereo Μike να μιλάει για μια παραγωγή του Κάνιε Γουέστ, για μια δυνατή ιδέα του Βusta Rhymes, στη συναυλία του οποίου είχε εμφανιστεί, αλλά και για τον νέο δίσκο του Αρτέμη και Ευθύμη- όλα είναι γύρω ένα σύμπαν σταθερά σε εξέλιξη. Τον ενδιαφέρει αυτό που περιγράφει σαν “ανοιχτόμυαλο χιπ χοπ”. Ο στίχος άλλωστε βρίσκει τον τρόπο του. Στο «Εδώ είναι Ελλάδα? (Νo Μo΄ Μr Νice Guy)», o Stereo Μike παίρνει θέση απέναντι στο λουσάτο χιπ χοπ που κυκλοφορεί εδώ, στην ημεδαπήξ, κι εκεί: “Μετά καβάλα τα καλάμια… επίδειξη χρυσού… πρότυπα και όνειρα αμερικανικά”, ραπάρει.














